My Magic Creator

24

Sabay sabay kami nila Zyrus at Lucas na nandito sa van para umuwi.

"Via, dun ka na matulog sa kwarto ko. I know kung bakit ka laging napupuyat. Lucas, don't tell it to anyone. At least magsabay kayong dalawa lagi pagpapasok. And about that Braxe, you can give her his number." sabi ni Zyrus

"Okay po" sabi ni Lucas. Bumaba na si Zyrus nung makarating kami. Hinila ako ni Zyrus papasok sa kwarto niya.

"You can have that Braxe's number. But don't ever call him, unless it's important." sabi niya. "Nandyan na sa cabinet yung mga damit mo, pinaayos na ni Lucas kanina kay Manang. From now on my bed is yours too" tatanggi sana ako ng takpan niya yung bibig ko. "This is for you" sabi niya. Tumango nalang

Naglatag siya ng higaan sa baba ng kama niya at dun siya natulog.

"Ako nalang dyan. Dito ka na."sabi ko.

" Sure ka? Hindi kasi ako sanay matulog sa ganito e" sabi niya. Tumawa naman ako sabay tango.

"Pqano pag di ko sinabi na makikipagpalit ako sayo? Edi dyan ka na?" tinignan niya ko tas tumango siya.

"Yes. You can at least rest well."sabi niya. Pero seryoso pa din yung tingin niya sa akin.

Napatango nalang ako sabay higa. I didn't know how long it is to me bago ako makatulog. Pero nakatulog ako knowing na may kasama ako sa kwarto.

______

" Nak, sorry" umiiyak si Mama habang yakap yakap ako.

"Ma" tawag ko sa kaniya.

"I didn't get a chance to say goodbye to you. I don't even remember you before I die" biglang tumulo yung luha nung sabihin niya yun.

"Ma"

"I want you to live your life as you want it. You own it, you don't have to do what I said before. Stay strong for me" bawat buka ng bibig ni Mama tumatagos sa puso ko.

"Ma"

"I also want you to marry someone and if there's a chance, let me know him. Bigyan mo din ako ng apo in the future. I want you to remember me, because I will always stay beside you" sabi niya. Bigla siyang lumabo ng lumabo dahil sa luha sa mga mata ko.

"Maaaa"

"I know your boss. He's good to you right? Be good to him. He needs you. Bagay kayo anak" biglang nawala si Mama kaya di ko na napigilang di umiyak

"Maaaaaaaaaa"
____

Nagising ako sa pagkakahawak ni Zyrus sa kamay ko.

"Mama ko" biglang tumulo yung luha ko. Niyakap ako ni Zyrus ng mahigpit at pinunasan yung luha ko.

"Napanaginipan mo yung mama mo?" tanong niya sa akin. Tumango nalang ako.

"This past few days, she keep on apologising to me. I didn't get a chance to talk to her since I can only call her" sabi ko.

"Di mo pa ba napapatawad ang mama mo?" bigla akong nagising sa tanong ni Zyrus. I never said it to my Mom since nagalit ako nung iwan niya ko. But I already forgive her. I miss her so much.