Ben onyedi yaşında Nalin Çavdar. Bu konakta beş yıldır kalıyordum ancak hiçbir aile ferdi beni kendinden bilmezdi. Ben hep ötekileştirdikleri, bir günah bildikleri kızdım. Burada herkes bana düşmandı. Hemde herkes. Çavdar'lara çalışanlar bile beni b...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
"Günaydınnnn!" Elimde tepsiyle donup kaldığımda bakışlarım çok hızlı kapıyı buldu. "Beni gördüğüne sevinmedin mi?" Dudaklarını büzerek bana bakan arkadaşıma birkaç saniye bomboş baktım.
"Senin ne işin var burada?" dediğimde şaşkınlığım elle tutulur bir haldeydi.
"Çok kabasın," dedi yanıma adımlarken. "Seni özleyip buralara geliyorum ve sen bana burada ne işimin olduğunu mu soruyorsun?" Bana sarılacakken tepsiyi fark ederek durdu.
"Senin ne işin var burada?" Tam ağzımı açtığımda Robin abinin sesiyle bakışlarım onu buldu. Merdivenlerin başında olan adamında benden farkı yoktu.
"Biri artık beni gördüğüne sevinebilir mi?" Hande isyan ettiğinde birazdan ağlayacak gibi bir ifadesi vardı ama bunun küçük oyunlarından biri olduğunu bilecek kadar tanıyorum onu, duygu sömürürü yapıyordu ancak hiçbirimizin beklemediği biri tarafından bu çabası boşa çıkmadı.
"Hoşgeldin, Hande'ydi değil mi? Seninle tanışmayı çok istiyordum, sevindim gelmene." Bawer ondan hiç beklemediğim bir kibarlıkla şaşkınlıktan ağzı açılmış arkadaşımın elini tutup sıktı.
"Rüya mı görüyorum?" Hande abime bakarak konuşurken gözlerini bile kırpmıyordu. "Biri beni çimdiklesin, derhal uyanmam gerekiyor." Keyifle kıkırdayan Berfin gelip kolundaki en yumuşak eti tutup kıvırdığında inleyerek sıçradı. "Şaka yapıyordum zalim kadın!" Kolunu tutarken sızlanması çok komikti.
"Şaka olduğunu anlamadım çünkü gülmüyordun," dedi Berfin. "Daha çok şaşkına benziyordun." Güldüğünde Hande gözlerini kısarak ters bir bakış attı ona.
"Seninle dalaşmayacağım çünkü ne halt döndüğünü öğrenmem lazım." Ardından bana döndü, kolum ağrıdı yahu. "Cihat abinin şaka yaptığını ya da beni buraya göndermek için bahane uydurduğunu sanıyordum, bu cidden artık burada mı kalacak?" Ne yazık ki abimi olanlar yüzünden sevmiyordu, çok nazik konuşarak bunu hepimize kanıtladı.
"Cihat abi seni neden buraya gönderdi?" Evet, asıl takıldığım nokta buydu çünkü iyi olduğumu bilmesine rağmen neden böyle bir şey yaptığını hiç anlamadım.
"Bu niye burada?" Israrla sordu.
"Evsiz kaldı," diye araya girdi Robin abi. Artık şaşkın görünmüyordu, aksine Hande'yi gördüğü için mutlu olmuşa benziyordu. "Bizim merhametimizi bilmeyen yok, kardeşimizi sokağa atamazdık. Bu da faydalanmış oldu." Bawer'e gıcık bir bakış attığında keyfine diyecek yoktu gerçekten.
"Sabah sabah kaşıntın tuttu herhalde senin Robin." Bawer ters bir bakış attı Robin abiye.
"Yoo," dedi rahat bir şekilde. "Buarada umarım iyi dinlenmişsindir, bugün öğlene kadar abime yardım edeceksin. Benim biraz işlerim var." Bawer dişlerini sıktığında alnındaki damarlar belirdi, yardım edeceksin başlığı altında işkence ediyorlardı.
