Ben onyedi yaşında Nalin Çavdar. Bu konakta beş yıldır kalıyordum ancak hiçbir aile ferdi beni kendinden bilmezdi. Ben hep ötekileştirdikleri, bir günah bildikleri kızdım. Burada herkes bana düşmandı. Hemde herkes. Çavdar'lara çalışanlar bile beni b...
"Çifte kumrular sizi! Daha önce bu kadar yakıştığınızı fark etmemiştim." Taner'e kısa bir bakış atıp Atilla'ya döndüm.
"Arkadaşınızı susturarak harika bir iş çıkartabilirsiniz." dediğimde Atilla kaşlarını çatarak Taner'e yöneldi. Birkaç adımla yanına varmıştı ki Taner koltuktan fırlayıp sehpanın arkasına kaçtı.
"Hanımcı da olduk demek?" derken sözleriyle sadece beni değil arkadaşını da deli ediyordu. "Yakışır kardeşime!"
"Belanı sikmeden çeneni kapat!" Atilla koltuğun üzerinden kaptığı yastığı sertçe Taner'e attı. Havada yakalamıştı.
"Ne dedim oğlum? İtaat et rahat et demişler, doğru olanı yapıyorsun." Şimdi ikisi sehpanın etrafında dönmeye başlamışlardı. Onları bırakıp hazırlığa devam ettim.
"Ağzını sikerim bak senin, doğru konuş! Kız zaten kaçıyor, senin çenesizliğin yüzünden hiç şansım yok!" dediğinde anlık şok yaşadım. İkisine de bakmaya cesaret edemediğim için yumurta çırpmaya devam ettim.
"Siktir! Daha seni istemiyorken mi istediği herşeyi yaptırıyor? Siktir lan, siktir!" Taner'in şaşkın ama daha çok coşkulu sesi başımı iki yana sallamama neden oldu. Atilla ne söylerse söylesin aynı şeyleri tekrar edecekti.
"Oğlum gerçekten sinirleniyorum. Sus artık piç kurusu!" dedikten hemen sonra bir gürültü koptuğunda televizyonun yanındaki rafın dağıldığını gördüm.
"Ne yapıyorsunuz siz?" Dilay saçında havluyla içeriye girince ikisi de ona döndü. "Eşek kadar olmuşsunuz ama mercimek kadar aklınız yok, değil mi? Çabuk toplayın orayı!" diye bağırdığında sanki ikisi de bu anı bekliyorlarmış gibi aynı anda rafa yöneldiler. Onların o haline gülerken işime döndüm. Gerçekten çocuk gibiydiler.
"Hep senin yüzünden!" Atilla söylendiğinde Taner hemen kendini savundu.
"Ben mi dedim sana yastığı fırlat diye piç kurusu? Senin yüzünden yine sinirlendi."
"Liya'yı delirtirken bunlar aklına gelmiyordu ama!"
"Çünkü Liya benim sevgilim değil!"
"Benimde değil gerizekalı! Ne saçmalıyorsun sen?"
"Sevdiğimde değil! Ben Dilay'a aşığım ve onun duygularıyla ilgileniyorum. Liya'dan sorumlu olan sensin!"
"Çeneni kapat dediğimde devam eden de sendin!"
"Çünkü onu sinirlendirmek istiyorum! Ruh hastası kadın boş boş bakmak dışında hiçbir tepki vermiyor!"
"Düzgün konuş, ağzını sikerim senin!"
"Onları duyduğumuzun farkındalar mı?" Dilay hemen yanımda kalçasını tezgaha yaslarken ikisini izliyordu. Ocağın altını açıp arkadaşıma kısa bir bakış attım.
"Hiç sanmıyorum. Çocuk gibiler aynı," dediğimde bir an ikisine baktım. Hala laf dalaşındalardı. Dilay'la birbirimize baktığımızda aynı anda iç çektik.
"Biz bu iki gerizekalıyla ne yapacağız?" dediğinde "Nergis çayı?" diye sordum. Başka türlü bunlardan kurtulabileceğimizi hiç sanmıyorum.
•••
Tanıtım mı dikkatinizi çekmiyor, kurgu mu?
Yorumdan beslenen birileri olarak bu durum birazcık kırıcı, fikirlerinizi belirtseniz ya? 🫠
Kitap kapağı;
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
