Dared to Kiss Captain | COMPLETED

Chapter 48

[ W A R N I N G ]
This story contains grammatical and typographical error!

|| F O R T Y - E I G H T ||

Y A R A 's P O I N T O F V I E W

"A-Ahm, anong ginagawa natin dito?"

Nagtungo siya roon sa long couch sa may kabilang gilid nitong kwarto. Naupo siya roon at nakakrus ang mga brasong nakatingin sa gawi ko. "Come here," he plainly said then tinapik iyong bakanteng pwesto sa tani niya. Mabilis naman akong kumilos at sinunod ang kaniyang gusto. Pagkalapit ko pa ngalang ay hinila niya na agad ako. Imbes tuloy na sa couch ako nakaupo ay ngayon ay sa kandungan niya. Nanlaki ang aking mga mata sa gulat at tinangkang umalis ngunit hindi niya ako hinayaan.

"I've miss you so much, babe." Natuod ako at nagtaasan ang mga balahibo ko nang maramdaman ang labi niyang dumampi sa aking batok. Oh ghad, bigla akong nakaramdam ng kakaiba sa sistema ko. Kanina lamang ay napakalamig ngunit bakit tila pinagpapawisan na akk ngayon kahit na may aircon naman dito sa loob ng silid? Oh shocks, what the hell is he doing for fuck's sake!

"D-Dav-stop." Hindi magkamayaw sa bilis ng tibok yung puso ko dahil sa ginagawa niya. Oh ghad, what the fvck? He stopped kissing my neck at pagkatapos ay pinaupo niya ako sa tabi niya. His arm incircled on my waist while he's looking ag me intently. Mapupungay ang kaniyang mga mata at ngayon ko lamang napagtanto na medyo amoy alak siya. Is he drunk? Pero hind naman hakata, siguro nakainom lang ng konti.

Katulad ng ginawa niya ay tinitiganko rin siya. Tila kinakabisado ang bawat parte ng mukha niya. I smiled as my eyes stopped on his lips. Para akong sinasaniban ng kung ano at bigla na lamang umangat ang kamay ko para haplusin iyon gamit ang daliri ko. Ngunit mabilis na umangat ang kamay niya para alisin iyon. Inosente ko siyang tiningnan sa mga mata niya. "Stop it, babe," aniya pa.

Napanguso ako at inirapan siya bago nag-iwas ng tingin. "Stop calling me 'babe'. Ilang linggo mo akong hindi pinansin, akala mo ba hindi mahirap yun para sakin?" Lalong humaba ang aking nguso saka pinagkrus ang mga braso sa dibdib. Sa loob ko ay gusto ko siyang sumbatan at napakaraming bakit sa aking isipan. But in the end, I stayed silent. Hihintayin ko nalang na magpaliwanag siya sa akin, kung gagawin niya nga ba.

"I'm sorry." That's the only words I heard from him at kasunod noon ay matagal na katahimikan. Hinihintay ko na may idudugtong siya, na may kasunod iyong paliwanag. Pero wala. Later on I just found myself crying. I just realized na parang hindi na ito tama. Nang makita niyang umiiyak ako ay agad niya akong dinakuhan pero agad ko siyang itinulak palayo sa akin.

"Mahal mo pa ba 'ko? After 2 weeks na iniwasan mo 'ko at umakto like I didn't exist, like I am not your girlfriend... Tayo pa ba?" Pain started to be visible on his eyes. Nalukot ang kaniyang noo at sinubukan akong hawakan pero hindi siya nagtagumpay nang bigla akong tumayo.

"Mahal mo pa ba 'ko?" I asked crying in front of him. Maraming beses siyang tumango saka tumayo at lumapit sa akin. He held my waist tighter nang tinangka kong kumawala.

"I love you... Mahal na mahal kita, Zayar-"

"Eh bakit ganyan ka? Bakit you acted like I didn't exist for the past 2 weeks? Why does Clarina called you 'babe'? Ano ba Davon, gulung-gulo na 'ko!" I shouted at him after I grabbed the collar of his polo shirt. Nanlalabo ang paningin ko dahil sa mga luha Kinulong niya ang mukha ko sa mga palad niya at sinusubukan akong patahanin. Pero wala siyang nagawa dahil lalong bumuhos ang mga luha ko. Lumabas lahat ng sakit na nararamdaman ko.

"No please, I have reasons, baby. Please stop thinking I don't love you. Si Clarina, she's nothing. Please, babe, I love you," he said while continuously wiping the tears on my cheeks.

"Kung ganoon, what's your reason? Sabihin mo sa'kin," I said to him. Tiningnan ko siya sa mga mata at kapagkuwan ay napabuntong hininga siya. Inaya niya akong maupo sa couch kaya't sumunod na lamang ako.

"Pinagbantaan ako ng mommy mo the night na hinatid kita sa unit niyo. She said kapag hindi kita nilayuan, dadalhin ka niya sa New York. And I don't want that to happen. Ayokong malayo ka sa'kin, Zayara, babe," he explained to me before planting a kiss on my forehead. "I'm sorry,babe," dugtong pa niya bago ako ninakawan ng halik sa labi.

So kagagawan na naman pala ng magagaling kong parents?Ano pa bang gusto nila?

"Babe...I think we need to end this. Let's-"

"Break up?Makikipaghiwalay ka sakin?" Mabilis kong pinutol ang kaniyang mga salita. What the heck is he thinking?Hindi niya ba ako ganoong kamahal? Why the fvck is he planning to break up with me? No, no way in hell na papayag ako sa gusto niya. Ganoon na lamang ba iyon?

Marahas siyang bumuntong hininga at nag-iwas ng tingin sa akin. Why would he break up with me? Hinawakan ko ang baba niya para iharap siya sa akin. Saka ay kinulong ko ang kaniyang mukha sa aking mga palad at pinaglapat ang noo namin. We're staring at each others eyes at tila roon namin ipinahahatid kung gaano namin kamahal ang isa't isa. Mapait akong napangiti saka pinunasan ang butil ng luha na tumakas sa kabilang mata niya. "Please, I can't afford to lose you. Don't do this, please?" I begged to him.

Muli siyang bumuntong hininga at nagbaba ng tingin, masa ganoon pa ring posisyon. "May magagawa pa ba tayo? Tutal kahit gaano natin kamahal ang isa't isa, your parents will still continue the wedding." Ramdam ko ang kawalan ng pag-asa sa kaniyang boses habang binibigkas niya ang mga sakitang iyon. Nang bumalik ang tingin niya sa mga mata ko ay matamis ko siyang nginitian at sinabing, " Lahat ng bagay may paraan, babe. Kakausapin ko si Chance, hihingi ako ng tulong sa kaniya "

"What are y-"

"Sshh, ako na ang bahala. For now, let's just spend our time together, hmm?" Right after I said those words, I kissed him. A kiss that is full of love at pangungulila na rin namin siguro sa isa't isa sa loob ng ilang linggong iniwasan niya ako. I was out of breath nang bumaba ang halik niya sa leeg ko kasabay noon ang paglapat ng likod ko sa couch. His hands travelled on my body hanggang huminto iyon sa hita ko. I moaned as he caressed and massaged my thigh.

Ang mga kamay ko ay tila may sariling isipan din at natagpuang tinatanggal na nito ang butones ng suot niyang polo shirt. Sa isang iglap ay wala na siyang suot pang-itaas. I pushed him away saka ko pinagmasdan ang katawan niya. Ilang beses ko na itong nakita pero ngayon lang ako magkakaroon ng pagkakataon na hawakan ito.

"Hard, nice," wala sa sariling sambit ko nang hawakan ko ang abs niya. Trinace ko iyon ng hintuturo ko but I snapped nang bigla niyang hulihin ang kamay ko at itinaas iyon sa ulunan ko. Salubong ang makakapal niyang kilay at napansin ko rin ang pag-igting ng kaniyang mga panga. What's the matter,babe?

"Stop it, I might take you here right now,babe. Mag-ingat ka sa ginagawa mo," hirap na saad niya sa akin. I smirked then stole a peck on his lips before saying, "Gusto ko iyan, babe. Why not take me now?" Kahit ako ay hindi makilala ang sarili sa aking sinabi pero hindi na ako nag-aksaya ng panahon na bawiin iyon. Lalo pa at alam kong nasasabik na rin ang buong sistema ko sa bawat haplos niya.

He smirked at me then shook his head before saying, "Take you? Stop joking around,babe. Baka mabuntis ka bago ikasal sa lalaki mo." Ngayon ay ako naman ang napangisi bago hinila ang batok niya at mariin siyang hinalikan. Bahala na, sigurado naman akong hindi ko pagsisisihan ang bagay na ito. He's about to kiss me back when I pushed him and said, "That would be my pleasure, babe. Now take me, make love with me, bring me to your heaven. Pag-aari mo ako, sayong-sayo lang ako, Davon."

[ U N E D I T E D ]
©MajesticPrinces