Abducted By A Mafia Boss

CHAPTER 12: FRIEND

SABRINA FERRER'S POV

“H-hi Roger!”

“Who's this?”

“It's me sabrina ferrer, one of yuiji's friend” Ngumiti pa ako kahit alam kong hindi niya ako nakikita.

“Ohh yeah, anong kailangan mo Ms. Ferrer?” Tanong nito na parang hindi ako kilala.

Hayy ano pa nga ba ang aasahan ko? Super cold, grr.

Lumunok muna ako bago sumagot.

“Gusto ko lang malaman kong nahanap niyo na ba si yuiji? Nag aalala na kasi ako sa kanya”

“Hindi pa namin siya nahahanap” Sagot nito sa kabilang linya.

“G-ganon ba?” Malungkot kong sabi.

“Don't worry, hindi parin kami tumitigil sa paghahanap sa kanya. Kaya babalitaan kita agad kapag nahanap na namin si ma'am yuiji” Tumikhim muna ito bago nagpatuloy sa pagsasalita “Kaya h'wag ka ng malungkot..”

Bumilis ang tibok ng puso ko.

Nag-aalala ba siya sakin? Pero imposible naman 'yon! Bakit pa ba siya mag aalala sakin eh matagal na naman kaming wala na!
.

“Thank y-you roger, bye” At pinatay na ang tawag.

Roger is my ex boyfriend, aaminin kong mahal ko parin siya hanggang ngayon. Hindi ko nga alam kong bakit siya nakipag hiwalay sakin noon eh.

Haysstt! Stop self! Ang dapat mo ngayong isipin ay si yuiji, dahil Hindi parin siya nahananap!

YUIJI'S POV

Madilim at nakakatakot na mga sigawan ang aking naririnig.

“OPEN THIS DOOR!!” Sigaw ko at buong lakas na kinakalangpag ang pinto.

Hindi ko alam kong anong klasing kwarto itong pinagdalhan sa'kin no'ng
lalaking yun. 'Yung lalaking may takip ang isang mata!

“AHHH!!”

Napalingon-lingon ako sa paligid at pilit na inaaninag ang buong kwarto pero madilim talaga at hindi ko alam kong saan nang gagaling 'yong mga sigawan na kanina ko pa naririnig.

“AHHHHHHHH!!!!”

Napalingon ako sa isang sulok ng kwarto nang makita ang kaunting liwanag doon.

Dun ng gagaling yong malalakas na sigawan!

Dahan dahan akong nag lakad papalapit doon at napansing isa itong kwarto. Hinawakan ko ang doorknob at pinihit para mabuksan.

At doon nakita ko ang isang malawak na pulang silid.

Pula kasi 'yong kulay ng ilaw kaya nagiging pula din ang kulay ng kwarto.

“Knight, i-inutusan lang kami hwag mo s—AHH—”

Napatakip ako sa bibig ko nang makita ko kung paano pugutan ni knight ng ulo 'yong isang lalake.

At mukhang hindi lang isang lalake ang pinugutan nito kundi marami pang iba!

F*ck?!

“I'm done, clean this mess.” Utos ni knight sa isang lalaking nakatayo sa lamang may gilid at pinapanood lang siya kanina.

“Noted boss.” Mukhang sanay na sanay ito sa mga pinaggagawa ng boss niya.

Humakbang na paalis si knight na parang walang nangyari.

Napaatras naman ako habang ang isa kong kamay ay nasa bibig ko parin.

Oh my God! Kaya pala nakakarinig ako ng mga sigawan kanina dahil m-may nangyayari na palan—OH GOD I NEED TO GET OUT OF HERE!

Kahit nanginginig na ang nga tuhod ko ay pinilit ko paring inihakbang mga paa ko kahit ay pakiramdan ko ay ano mang Oras ay matutumba na ko.

Nangangapa-ngapa pa ako hanggang sa maramdaman na lang ng mga kamay ko ang doorknob ng pintuan.

“PALABASIN NIYO AKO DITO!!” Buong lakas kong sigaw.

“PLEASE LAN—”

“Oh, you're still here? Are your ready for your punishment?” Natuod ako sa kinatatayuan ko nang marinig ko ang napakalamig na boses malapit sa tenga ko

Nasa likod ko siya pero hindi ko magawang lumingon

“Mmm..ano kayang parusa ang babagay sa'yo?” Usal nito kasabay ng pag bukas ng pulang ilang ilaw sa kwarto.

N-no way..

END OF CHAPTER 12