Ένας Αναρχικός

Κεφάλαιο 3

Μια ομάδα μαυροντυμένων αντρών, με κουκούλες, έρχεται προς το μέρος μας. Καταλαβαίνω από την αντίδραση των αστυνομικών ότι είναι οι λεγόμενοι αναρχικοί.

Σαν μια συνδεδεμένη αλυσίδα, περπατάνε ο ένας κοντά στον άλλον. Τα πρόσωπά τους είναι καλυμμένα με τις μαύρες κουκούλες, και μόνο τα μάτια τους είναι αυτά που μπορώ να διακρίνω, με δυσκολία. Αυτό που βλέπω μου προκαλεί απίστευτο τρόμο, αλλά μόλις καταλαβαίνω ότι οι υπόλοιποι μαθητές χαίρονται όταν τους αντικρίζουν, ηρεμώ κάπως.

Πλησιάζουν κι άλλο, και τώρα βρίσκονται ανάμεσά μας. ''Ήρθαμε για να σας βοηθήσουμε. Ο αγώνας σας είναι πολύ αγνός για να τους πείσετε για αυτό που θέλετε.'', λέει ένας άντρας με βαριά φωνή. Υποθέτω πως είναι ο αρχηγός. Ψάχνω απεγνωσμένα την Άννα στο πλήθος μα δεν την βρίσκω πουθενά. Ένας από τους μαυροφορεμένους άντρες, περνάει από μπροστά μου, πατώντας τα σταράκια μου. ''Γαμώτο'', λέω και εκπλήσσομαι που μόλις έβρισα, μιας και το κάνω σπάνια, αλλά είμαι πολύ νευριασμένη και φοβισμένη.

Όταν βλέπω στις πλάτες τους το γράμμα Α, είμαι πλέον βέβαιη ότι πρόκειται για αναρχικούς. Έχω ακούσει πόσο επικίνδυνοι είναι, αν και τώρα είναι εδώ για να βοηθήσουν.

''Μαζευτείτε στην άκρη!'' Μας φωνάζει ο αρχηγός και υπακούμε. Ένας από αυτούς, πετάει ένα αντικείμενο στον αέρα. Μόλις προσγειώνεται στο έδαφος, λίγο πιο μακρυά από τους αστυνομικούς, ακούγεται ένας κρότος, και φλόγες βγαίνουν από αυτό. Μολότοφ. Έχω ακούσει για αυτό, αλλά πρώτη φορά το βλέπω με τα μάτια μου.

Οι αστυνομικοί κάνουν βήματα πίσω. ''Ας αρχίσει το παιχνίδι'', λέει ένας αναρχικός, που δεν είχα προσέξει πως στεκόταν δίπλα μου, και τρέχει μαζί με τους υπόλοιπους προς τους αστυνομικούς.

Φαντάζομαι τι θα ακολουθήσει, και εφόσον δεν βρίσκω την Άννα, αποφασίζω να φύγω μόνη μου, επειδή φοβάμαι και αγχώνομαι με αυτά που γίνονται. Ένας ακόμα κρότος ακούγεται, αυτή την φορά σαν να σπάνε τζάμια. Και τότε βλέπω ότι τρεις αναρχικοί είχαν σπάσει την τζαμαρία από ένα κατάστημα. Δεν πιστεύω ότι πράγματι κάνουν κάτι τόσο απάνθρωπο.

Περπατάω ανάμεσα στους αναρχικούς και τους αστυνομικούς που συγκρούονται περπατώντας γρήγορα με το κεφάλι σκυμμένο. Ειμαι φοβισμενη και πανικόβλητη, ποτέ δε ξερεις τι μπορει να συμβει σε μια πορεια με αναρχικούς.

Και καταλαβα ποσο επικυνδινο ειναι οταν ενα απαλό σφύριγμα ακούγεται από πίσω μου και γυρνάω. Ένα γυάλινο μπουκάλι τυλιγμένο σε πανί έρχεται προς τα πάνω μου. Είναι μολότοφ. Όταν προσγειωθεί, θα πάρει φωτιά. Αν προσγειωθεί πάνω μου, θα καώ. Δεν προλαβαίνω να κάνω τίποτα άλλο, εκτός από το να κλείσω τα μάτια μου σφιχτά περιμένοντας για τον θανατό μου υποθέτω, επειδή τα αντανακλαστικά μου δεν είναι γρήγορα, έτσι δεν προλαβαίνω να αντιδράσω κάπως αλλιώς.