Ένας Αναρχικός

Κεφάλαιο 27

Λατρευω τα σχόλια σας και μου αρέσει πολύ που μαθαίνω τι σκέψεις και τι σηναισθηματα σας προκαλούνται όταν διαβάζετε την ιστορία μου. Όσες δεν σχολιάζετε, σχολιάστε :P <3

Βάζω τα δυνατά μου να μην ρωτήσω τι θέλει, γιατί ξέρω πόσο μισεί τις ερωτήσεις μου. Τον κοιτάω περιμένοντας εξήγηση. Κάνει μερικά βήματα προς τα εμένα καλύπτοντας το κενό ανάμεσα μας. Η μυρωδιά του είναι υπέροχη. Βρισκόμαστε μερικά εκατοστά μακρυά.

Νιώθω άβολα και κοιτάζω χαμηλά. Εκείνος σηκώνει το χέρι του και βάζει μια τούφα από τα μαλλιά μου πίσω από το αυτί μου. Ύστερα πιάνει απαλά το πιγούνι μου και σηκώνει το προσωπό μου για να τον κοιτάξω. Η ανάσα μου κόβεται και ο ρυθμός των χτύπων τις καρδιάς μου επιταχυνεται.

Χαιδεύει απαλά το μάγουλο μου ,με τα δάχτυλα του κοιτάζοντας με στα μάτια. Περνάει το άλλο του χέρι στην μέση μου, κολλώντας το σώμα μου πάνω του. Είμαι σίγουρη ότι μπορεί να ακούσει ή να νιώσει την καρδιά μου που χτυπάει σαν τρελή. Έχοντας ακόμα το χέρι του στο μάγουλο μου, πλησιάζει το κεφάλι του στο δικό μου και ενώνει τα χείλη του με τα δικά μου.

Αυτό είναι το πιο όμορφο συναίσθημα. Ήθελα να συμβεί αυτό εδώ και δύο μήνες, και επιτέλους συμβαίνει.

Τυλίγω τα χέρια μου στον λαιμό του τραβώντας τον σε εμένα. Το φιλί μας είναι άγριο και παθιασμένο, πολύ παθιασμένο και δείχνει πόσο πολύ θέλαμε να συμβεί και οι δύο. Βάζει και τα δυο του χέρια στην μέση μου τραβώντας με κοντά του ενώ εγώ έχω τα χέρια μου στου ώμους του.

Το ένα μου χέρι τραβάει τα μαλλιά του απαλά και δείχνει να του αρέσει μιας και με φιλάει δυνατότερα.

Δεν έχω ιδέα πόση ώρα είμαστε έτσι, ο χρόνος χάνει την αξία του την στιγμή αυτή.

Τα χέρια του κατεβαίνουν λίγο πιο χαμηλά από την μέση μου όμως φυσικά δεν μπορώ να διαμαρτυρηθώ ή να πω κάτι για αυτό.

Πρέπει να πάρουμε ανάσα κάποια στιγμή και έτσι τραβιόμαστε ταυτόχρονα λίγο μακριά. Δεν μπορώ να κρύψω το χαμόγελο μου, από ότι φαίνεται ούτε κι εκείνος. Δεν αφήνουμε κανένα κενό ανάμεσα μας, κοιτάζει μια τα μάτια μου, μια τα χείλη μου, όπως κάνω κι εγώ. Σύντομα ξαναπλησιάζουμε, για ένα δεύτερο γύρο φιλιών.

''Αύριο έχω σχολείο'', λέω γκρινιάζοντας ντροπαλά και τραβώντας απαλά το κεφάλι μου μακριά. ''Χέστηκα'', λέει ξαναενώνοντας τα χείλη μας, για έναν τρίτο γύρο παθιασμένου φιλιού.