Ένας Αναρχικός

Κεφάλαιο 63 Επίλογος

"Δεν θέλω να σε χάσω", παραδέχομαι με όση φωνή μου απομένει καταθέτοντας την τελευταία μου προσπάθεια, θυσιαζοντας την τελευταία μου ελπίδα.

Τα πράσινα μάτια του γυαλιζουν κάτω από τον αυγουστιατικο, καυτό ήλιο, λες και είναι μικρά λαμπερά αστέρια.

Το πρόσωπο του όμως είναι ανέκφραστο.

Με αγνοεί και βγαίνει από το αμάξι. Βγαίνω κι εγώ, ακολουθώντας τον. Ξεφορτωνει τις αποσκευές μου και τις αφήνει έξω από την πόρτα του σπιτιού μου.

Με αργά βήματα με πλησιάζει, τον κοιτάω συνοφρυωμενη μη πιστευοντας ότι γράφεται το τέλος μας. Η ψυχή μου δεν μπορεί να αντέξει κάτι τέτοιο, όμως μου είναι αδύνατο να αρθρωσω οποιαδήποτε λέξη, όπως για παράδειγμα 'σαγαπω'.

Φτάνει μπροστά μου και με κοιτάει. Πλησιάζει τόσο, που η ανάσα του χτυπάει το πρόσωπο μου,σαν ελαφρύ αεράκι με μυρωδιά μέντας.

"Να προσέχεις", είναι το τελευταίο πράγμα που λέει, έτσι απλά, έτσι εύκολα. Η φωνή του που τρέμει, είναι το μόνο αποδεικτικό στοιχείο ότι δεν θέλει να συμβεί αυτό. Μα γιατί το κάνει;

Γιατί με σκοτώνει;

Ίσα που μπορώ να τον δω, η μορφή του θολωνει από το χειμαρο δακρύων που σταζουν απ τα μάτια μου.

Το χέρι του φτάνει αργά στο μάγουλο μου σκουπιζοντας τα δάκρυα μου με τον αντιχειρα. Η μάσκα αδιαφορίας που είχε φορέσει, σιγά σιγά πέφτει. Το πρόσωπο του έχει στίγματα πόνου.

Τα δυνατά χέρια του έρχονται στον λαιμό μου, και με τις παλάμες του τραβάει το πρόσωπο μου κοντά στο δικό του, αφήνοντας ένα τελευταίο απαλό φιλί στο μέτωπο μου. Ο αντίχείρας του χαιδευει το μάγουλο μου στοργικά. Τα μάτια του είναι πιο εκφραστικά από ποτέ.
Οι κίνηση του δείχνουν ότι δεν θέλει να πει αντίο, ότι πονάει.

Τότε γιατί φεύγει γαμωτο;

Γυρνάει την πλάτη του και περπατάει ως το αμάξι. Μπαίνει μέσα κι εγώ το μόνο που κάνω είναι να τον παρατηρώ κοκαλωμενη.

Λίγο πριν βάλει μπρος, το σώμα μου αποφασίζει να συνεργαστεί και καταφέρνω να κινηθώ. Τρέχω στο αμάξι και χτυπαω το τζάμι με δύναμη. Εκείνος κατεβάζει το παράθυρο.

"Γιατί;", είναι το μόνο που καταφέρνω να ρωτήσω, επειδή δεν θέλω να με στοιχειωνει για πάντα η απορία για τον λόγο που με αφήνει.

"Επειδή το να είσαι μαζί μου είναι καταστροφικό. Σε βγάζω από τον κίνδυνο του να είσαι με κάποιον σαν εμένα. ", λέει ήρεμα.