Ένας Αναρχικός

Κεφάλαιο 53

Καλή χρονιά μωρά μουυυ<3 Λυπάμαι που μέσα στις γιορτινές μέρες ανεβάζω λυπητερά κεφάλαια αλλά έτυχε:p

λοοβ γιου<3

Writer's pov

Ήταν στο σπίτι, καθόταν στο κρύο πάτωμα κι ας υπήρχαν πολλοί καναπέδες και κρεβάτια.

Εδώ και μια εβδομάδα στο μάρμαρο κοιμάται. Έχει κλείσει κάθε παράθυρο με τις μαύρες του μπλούζες, μην μπει μέσα μια ακτίνα ήλιου και του χαλάσει την αυτόκαταστροφή. Γιατί για αυτό πρόκειται.

Ήπιε ένα μπουκάλι βότκα την πρώτη μέρα, το μόνο διαθέσιμο αλκοόλ που υπήρχε μες το σπίτι. Ζαλίστηκε και κοιμήθηκε. Μα ξύπνησε την δεύτερη μέρα, έχοντας έναν έντονο πονοκέφαλο και δεν είχε κάτι άλλο να πιει. Ούτε είχε την ψυχική δύναμη να πάει μέχρι κάποιο κατάστημα για να αγοράσει ποτό.

Ήξερε ότι αυτός ο πόνος είναι τόσο δυνατός, που ούτε το ισχυρότερο παυσίπονο, το αλκοόλ, δεν μπορούσε να τον διώξει.

Δεν ήθελε να δει κανέναν. Θέλει να μείνει εδώ, να μην κουνηθεί. Στο μυαλό του περνάει η αυτοκτονία, τόσο άδειος νιώθει. Αλλά όχι. Είναι δυνατός. Κι ας του πήραν τα πάντα.

Επειδή την έχασε. Την γυναίκα που ήταν για εκείνον μάνα, και πατέρας μαζί. Το μοναδικό του στήριγμα.

Αυτή τον τάιζε από μικρό, αυτή τον άλλαζε, αυτή του έμαθε να περπατάει. Μόνο εκείνη αγκάλιαζε μόνο εκείνη φιλούσε. Κι όταν μεγάλωσε, εκείνη τον δέχτηκε σπίτι της, ενώ οι γονείς του ήταν η αιτία να φύγει.

Μαμά την έλεγε, εφόσον μαμά την θεωρούσε, αφού η κανονική του μητέρα δεν ήταν εκεί. Και ένιωθε πιο άδειος από ποτέ. Δεν έκλαψε. Μόνο την ώρα που το έμαθε του έφυγαν κάποια δάκρυα, άθελα του. Δεν είναι αδύναμος. Απλά πονάει. Όλοι πονάνε.

Το πρωί της έβδομης μέρας, η πόρτα χτύπησε. Δεν ήταν σπάνιο, είχε ξαναχτυπήσει αυτές τις μέρες. Μα η φωνή που συνόδευσε το χτύπημα, δεν είχε ακουστεί άλλη φορά

Καμέλια's pov

Δεν θα τα παρατήσω. Θα μείνω εδώ μέχρι να ανοίξει, το πείσμα μου δεν θα μου επιτρέψει να φύγω.

''Αλεξ. Άνοιξε, σε παρακαλώ. Το ξέρω ότι είσαι μέσα'', λέω παρακλητικά. Εδώ και μια εβδομάδα έχει εξαφανιστεί. Τον έχω πάρει άπειρα τηλέφωνα, μα ήταν κλειστό. Και έχω ξαναχτυπήσει την πόρτα, μα δεν ανοίγει. Ξέρω ότι δεν έχει κάνει καμιά βλακεία. Είναι δυνατός. Μα ανησυχώ.