Ένας Αναρχικός

Κεφάλαιο 28

Πριν ξεκινήσω το κεφάλαιο θέλω να κάνω μια αναφορά στις 4 αγαπημένες μου φίλες που είναι φανατικές αναγνώστριες του αναρχικού:3 ♥
Δημητρα(με έπρηξες να σου το αφιερώσω, στο αφιερώνω λοιπόν♥) Παναγιώτα(σταματά να με πνίγεις στις αγκαλιές όταν γίνεται κάτι καλό με Καμελια-Αλεξ♥ ) Κωνσταντίνα(κάθε μέρα μου λες βάλε επόμενo. Και σου αρέσει πολύ η ιστορία:3♥) Ιωάννα( την ξεκίνησες σημερα και την αγάπησες. Δεν το περίμενα από εσένα :P :3♥)
Σας αγαπώ πολύ και τις 4 και ευχαριστώ για την στήριξη:*
Χωρίς εσάς μπορεί και να μην συνέχιζα μέχρι εδώ. ♥♡♥♡
(Προς τις αναγνώστριες: ευχαριστώ πολύ και εσάς και σας αγαπώ και να ξέρετε ότι οι φίλες μου με πρήζουν στο σχολείο κάθε μέρα για επόμενο κεφάλαιο, για αυτό και βάζω καθημερινά, οπότε τις χρωστάτε:3

Φτάνει με τις αφιερώσεις, let's see the part:3 ♥♥

*Συνεχίζεις να είσαι μαζί του βλέπω. Οπότε μάλλον θα αναγκαστώ να κάνω πιο πολλά από ένα μήνυμα ;)*, διαβάζω αυτό να έρχεται μόλις στο κινητό μου. Και τώρα αρχίζω να φοβάμαι. Βασικά να ανησυχώ.

Νομίζω πως είναι ο Dragon αλλά δεν μπορώ να είμαι σίγουρη.

*Μπορείς να βρεθούμε το βράδυ;*, στέλνω στον Αλεξ. Δεν θέλω να τον ενοχλώ ή κάτι τέτοιο όμως θέλω να ασχοληθεί λίγο με αυτό γιατί είναι δεύτερη φορά που λαμβάνω τέτοιου είδους μήνυμα.

*Ναι αλλά στις 11*, λέει και αναρωτιέμαι γιατί. Η δική μου ρουτίνα είναι σπίτι,σχολείο, σπίτι αλλά είμαι σίγουρη πως η δική του διαφέρει. Ξέρω ότι κάνει πολλά πράγματα όμως δεν χρειάστηκε ποτέ νσ μπει σε λεπτομέρειες και με τρώει η περιέργεια.

Η μέρα περνάει γρήγορα. Όλοι στο σπίτι μου πηγαίνουν για ύπνο και έτσι καταφέρνω να φύγω. Ξέρω ότι μπορεί να με πιάσουν όμως μου αρέσει να κάνω ριψοκίνδυνα πράγματα από όταν έμαθα πως είναι.

Περπατάω μέχρι το πάρκο και αυτός με περιμένει ήδη εκεί. Μπαίνω στο αυτοκίνητο.

"Λοιπόν; Τι έγινε;", ρωτάει μετά από λίγο.