DÜŞES

15:Bir Ayrılık Daha

Kaeta

Auerl'im,beyefendiyle konuştu!O evlenmeyecek.Şuan yanımızda. Bebeğimle benim yanımızda yani.Bir ormana gidelim diyoruz.Arabadayız şuan da.Onun elini tuttum."Bu ormanda sen,ben ve kızım olsak."dedim.Sammy çok işi olan bir insandır.Devamlı meşgulum diyor bana.

"Aşkım?"diyorum o uzaklara bakarken.Dalmış galiba.Ne düşünüyorsun acaba benim ormanım?Ne fikirler geçti aklından?Beni mi düşünüyor ki?

Milena cadolozu da doğurmuş ya.Pek mutludurlar."Düşündüm de,ben senin için bir evlilikten vazgeçtim.Lakin sen?Sen o lord herif öl dese,ölürsün ya!"dediğinde ormana geldik bile..Arabadan inip kucağımda bebekle onun koluna giriverdim.

"Güzel bir ormanda,benimle konuşacağın tek konu bu değil mi?"dedim."Bazen benimle oyun oynadığını düşünüyorum,Kaeta." dedi."Ne diyorsun?"dedim sinirle."Bir düşün Kaeta,mantıkla düşün!Sen kimsin?Varlıklı,kuvvetli bir düşessin tabii ki.Ben kimim?Ben bir ev kölesi..."dedi.

"Köle mi?Ne?Sen benim ormanımsın Auerl,sığındığım ormanım sensin..."dedim."Ya ama o lord adamın ardından ne denli üzüldün.Bugün doğum havadisi gelince na'aptın?"dedi.
Ağladığımî duymuş olmalı!"Ben ağladım evet ama..."dediğimde lafımı kesti."Kâfi."dedi.

Lord

Şuan ellerim çok terledi.Sevgilimin odasına yürürken bir yandan heyecandan bayılacakmış gibi hissediyorum ama bu ilk kez olmuyor,olmuştu daha evvelde.Lensia olduğu zaman bu kadar heyecanlı idim. Derin bir solukta,içeri daldım.Dünyanın ennn güzel manzarası vardı belki şuan önümde.

"Düşesim."dedim ve çocuğunu emziren sevgilim bana döndü. "Lordum,hoşgeldin.Bebek için bir ad koyalım isterim."dediğinde kıkırdadım."Bu ne acele aşkım."dedim.

"Adını sizin koymanız,benim için mühim lordum,canım."dediğinde bende"Fernoın"deyiverdim seri."Ah harika lord efendim.Ha-ri-ka!"dedi."Harika mı?"dedim mutluluk ile.

"Bundan sonra,beni asla bırakmayacaksın,söz ver!"dedi ciddi bir şekilde."Asla."dedim."Bunu asla yapmam!"
Ertesi Öğlen
Lensia

"Fernoın de doğdu."dedim tek soluk ile."Anneciğime kavuşmam hayal bundan sonra!"Beni sakinleştirmiyor idi şuan hicbirşey.Aptal bir olaydı.Ölümü istiyor olmam tuhaftı.Geçen günler doğum günüm olmuş idi.

On iki yaşıma girmiştim.On iki yaşında ama hayatı başlamadan biten bir kızım ben.Babam konuşuyordu,duymuştum.Kimle konuşuyordu biliyor musunuz? Kont Gallu'yla...Kont Gallu:zengin bir adamdı.Jet sosyetedendi.Babamın da dostu gibiydi.

Dediler ki;babam ben 16 yaşına girdiğim vakitte,beni onun oğlu Freddy ile nikahlayacakmış! İnanabiliyor musunuz!Fredy benimle yaşıt bir çocuk.İki çocuğun evliliği konuşuluyor.Babam beni öyle fazlalık olarak görüyor ki..

Şimdiden kontes olacağım zaman,nasıl bir kontes olacağımı hayal ettim.Kötü bir geçmişi olan acımasız bir kontes olurum ya da,çok acı çekmiş iyilik meleği benzeri biri olabilirim.Kontes olmak tuhaf birşey olmalı.Kayınvalidem(!)kontes Margerat gibi bir kibirli olmam.

Konteslik yapacağım zaman için mutlu olduğum yegane neden ise, bu evden ve o aptal kadından yani Milena köleden ve onun uğursuz bebeğinden kurtulmak için bir yol bu.

Kontes Margaret

Duyduklarımla şok geçirmek üzereyim!Benim yegane evladım;kuzum Freddy'm o aptal lordum sümüklü kızı ile 16 yaşına bastığı o akşam evlenecek! Freddy'imi ona vermek zorundayım.Karar kocam tarafıca,kesinleşmiş.

"Gel kuzum,"diyorum Fred'i görünce salonda."Otur."dedim.Kesin sesime korkarak geliyor."Anneciğim bir problem mi var?"diyor."Bebeğim,baban senin adına bir karar almış."dedim."Nasıl bir karar?" dedi panikle.

"Seni Leydi Lensia'yla,16 yaşında nikahlayacak."dedim.Kelimeler boğazıma dizilirken"O pise burayı zehredeceğim!"dedim içten içe.Asla o kızın burada gelin diye gezmesine izin vermezdim.Asla o bir kontes olamazdı.Bir kontestim ben,asalet,güzellik ve akıl.Bunlara sahibim!

Benim kontes konumuna ulaşmam çok normal hali ile.Of, oğlum ne kadar mutsuz.

2 saat sonra
Auerl

Bebeğimin gözlerine bakıyorum.Annesininkiler gibi yemyeşil gözlere sahip.Ah,"Prensesim,gidiyorum.Gideceğim birkaç ay."diyorum.Canım o kadar yandı ki,bir süre buradan ayrılmak konusunda eminim.

Kaeta'nın yanına koşuyorum."Ah Kaeta...Sana söylemeyi unuttum.Bayım izin vermişti.Gidiyorum."deyince, çok üzüldüğü gözünden okunuyor idi."Te-Te-Temelli?" diyor."Hayır.Lakin belki."diyorum.Onu korkutmayı,biraz panikletmeyi istiyorum çünki."Gitme!"diye bağırıyor.

El sallarken iniyorum aşağı.O ise, ağlayarak giriyor odasında.Sammy'yi görüyorum yolda."Bay Chinstonso"diyorum."Auerl,yolun açık olsun.Çabuk döner misin?" dedi ve bende"Bilmem ki efendim!Belki de hiç dönmem.Haber salacağım."diyorum.

Hanım hizmetkârımız geliyor."Oğlum,gidiyor muydun?"diyor."Annem,gidiyorum ya.Lakin dönerim belki." diyorum.O benim de öz annem olmasa da,ona anne diyorum.

"Yavrum hoşçakal.Ne olur çok özletme.Bak anneciğin seni bekleyecek!"deyince ona sarılıyorum."Tabii."deyip iniyorum merdivenleri.

Bir hata ile doğdu,ilk çocuğum.
Lakin iyi ki de doğdu.Belki hiç dönmem bu eve.Hoşçakal kızım,güle güle sevgilim.