DÜŞES

28:Düş Gibi

Kontes Lensia
6 ay sonra

Kontes Margaret,beni ve koluma girmiş olarak benimle gelen kont Freddy'i gördüğün de,"Günaydın oğlum.Günaydınlar kontesim." dedi."Size de kontesim."dedim ve kahvaltı için masaya oturduk.Sevecen kont Gallu,her zamanki gibi gülümseyerek girdi odaya.

"Günaydın sevgili karım,taabi iyi sabahlar taze kontes Lensıa."dedi.Burada herkese özel iki tane kölemiz var.Ve 4 kişi için tam 8 tane köle varmış burada. Ben yemek yerken,kontes Margaret beni sürekli seyr ediyor.

Bu arada pek konuşmayan sevgili kocamın da dili çözülüyor."...Ondan sonra da bir daha tekneye binmedik."dedikten sonra komik anıya kahkaha atıyor,yemeğimi yiyor,bir yandan kontesle göz göze gelmemeye çalışıyorum.Gerçekten zor.

Kahvaltıdan sonra,konağın bahçesini geziyoruz.Yanıma aldığım yegane hizmetçim,sevgili Monica da yanıma geliveriyor."Kontesim anneniz hanımefendi Kaeta mektup yollamış."dedi.Annemi evlendik evleneli hiç görmedim.

Güzelim Lensia'm,

Benim güzel prensesim,kalbim seni arıyor.Öyle özlüyorum ki.. Bazı geceler prensesim burda olsaydı diyorum.Biz ayrılmamışken,(yani babanla) sarılır uyurduk.Mis gibi yasem- in kokardın güzelim.

Muhteşem günlerimiz oldu;bitti.Maalesef seni epey zamandır göremiyorum.Maalesef seni çok özlüyor,uyuyamıyorum geceleri.Sende bana mektup yolla.Üstüne yasemin sür.Gece üstünü ört.Orası soğuktur.

Kaeta,annen

Ağlamaklı sesimle mırıldanıyorum."Anne,anneciğim."Köle merakla"Kontesim iyi misiniz?"diyor."İyiyim.Lakin bu böyle sürmez.Annemi görmem gerekiyor.Hasreti kalbimi kurutuyor."dedim."Sizi anlıyorum hanım efendi.Lakin sukünetimizi korumak lazımdır."dedi hüzünle.

"Eski evimizi özledin mi Monica?"diye soruyorum."Özlemez olur muyum?Dile kolay ya,orada on sene kadar çalıştım.Ekmeğimi kazandım kontes Lensia."dedi.

Derin bir iç geçirirken"Bunu reva görenler cezasını bulacak Monica."dedim."Meraklanma ha herkes bulacak belasını hakettiğini ..."

Gecenin zifiri vaktinde kalkıyor, pencereden dışarıyı izliyorum.Gökte ay tabak gibi asılmış.Saat neredeyse dört.Fernoin geldi şimdi aklıma. Annesinden haz etmesek de,küçük bir çocuğu suçlu ilan edemeyiz nasılsa.

Sabah olunca kalktım ve parlak sabağlığımı giydim.Freddy de kalkmıştı."Giyiniyor musun Lensia."dedi."Evet,şunu bağlaya- madım."dedim."Ver bakalım."dedi.Ona tuhaf tuhaf baktım.Bana yardım mı edecekmiş?

Eline aldı ve kurdeleyi bana hiç bakmadan bağladı.Sonra tam karşıma geçip"Bu sabahlık sana çok yakışmış...Bir melek gibi olmuşsun."dedi.

Utanarak"Sağ ol."derken,yüzümde oluşan pembeliğe engel olamıyor,kızarıyorum maalesef. Bana bir kahkaha atıyor."Ah güzel Lensia."diyor."Benimle evlenmek zorundaydın,üzgünüm hepsi üvey annemin suçu."dedim
itiraf ederken...

"Problem değil,Lensia.Kalbinde bir masumluk,tatlı bir iyilik var." dedi."Ben çok sevdim,seni kontum."diyorum gülümseme ile
"Kalbinin güzelliği,beni çok etk- iledi.Oysa ki sen annenden ırak kaldın.Ne yazık.."dedi..Bende"Olsun."dedim.

Sevgilim yeniden gelmişti"Îsterseniz,biraz da şehri gezeriz."dedi."Elbette kontum.Biraz dolaşmak güzel olacak."dedim.Kont Freddy koluma girdi,birlikte şehrin sokaklarında yürüyüşe çıkıyoruz. "Anneniz kontes Margaret,sizi çok seviyor besbelli."dedim.

"Beni epeyce sever,tek çocuğuyum.Biraz bana düşkündür.Peki ya senin annen o seni seviyor mu?"dedi."Sever,yani şey...Severdi.Yani üvey annem gelmeden evvel."dedi."O bir köle miydi?"dedi kont Freddy.

"Üvey annem çok kötüdür,soysuz bir köle."dedim.Kolumu kavrıyor ve beni ani bir manevra ile karşısına alıyor,"Artık o yok! Rahat ol,sadece ben varım."dedi."Biliyorum,kontum."dedim.Heyecanla kalbimin atışını kontrol edemiyorum bile.

"Kontesim oldun artık.Korkma, kimse dokunamaz senin tenine. Sen aşkım oldun;hiç aklımızda yokken.Oysa,kim derdi ki?Kader işte bu!Ne olacağını bilemezsin."diye konuşuyor.

"Bu konuda hakkınızı vereyim kontum.Genç ve yeni bir kontes oldum,hiç beklemezken.İkimiz de küçüğüz sevgili kontum."dedim."Düşünüyorum da,iyi oldu bir nevi.Ne yapalım bana da bir kontes lazım."dedi Kont,göz kırparak.

Başımı öne eğiyorum."Size bir sual sormam gerekecek."diyorum."Elbette Lensia.Haydi,hiç durma!"dedi."Annem,kontum.Anneciğimi çok özlüyorum."dedim."Seni o kadar uzak yere göndermek zor.Bana biraz vakit ver."dedi."Yine de sağolun."diyorum.

Aptal ayakkabım ayağıma acı veriyor."Kontum,güzel mi sohpet oldu,haydi!"dedim."Haydi o zaman."dedi kont.Oradan giderken koyuuuuu sohbetimiz sürdü.

Kontum bana çocukluğundan bahis etmişti.Şimdi odamıza giriyorum.Mutlu olduğum tek şey şu:annemin yanına gitmeden buraya geldim en azından.Elime tüy kalemi alıyorum canım annem benden mektup istemişti.

Sevgili Anneciğim,

Mektubunuzu pek kederle okudum,anneciğim.Bir yavrunun anne hasreti çığlık gibidir.Çok acı geceler oldu, gül yüzün aklımdan uçar,gider diye çok çok korkuyorum. Güzel annem,Bay Chinstonso'un evindeyken iyi hissediyorsun,umarım.

Canım annem,kokunuzu da özlüyorum.Doğrusu,ölüyorum yokluğunuzda.Ateş olmuş,yaktı bedenimi.Canımın bir kısımı sensin Bayan Kaeta Chinstonso.

Mektubu yazıyor,okumanızı da temenni ediyorum.Eşim Fred ile hususta görüştük.Benden zaman istedi,derinden mutlu olmuştum,bir aya yanınıza gelmeyi istiyorum....

Kontes Kızınız Lensia

Bunu tamamlamanın mutluluğu ile üzerine bol yasemin parfümünden sürdüm.Yasemin kokusunu özlemiş,canım annem.Bende onun bal kokusunu özledim,ne yapayım?Daha 16 yaşımdayım.Acı çekmek istemi- yorum.Yetti.

Yerimden kalkıp,yavaşça gerindim.

Ertesi sabah
Kontes Margaret yanıma geliyor."Hoşgeldiniz,kontesim."dedim.Sinirle bana baktı."Oğlumu bana karşı zehirlemeye mi çalışıyorsun?Bana bak,Lensia yemin ederim seni doğduğuna pişman ederim!"dedi.Hemen geri çekildim.

"Anlamıyorum kontesim.Ne diyorsunuz?"dedim.Margaret"Dün yanınızdaki köle anlattı.Ona sürekli annen ilesin demişsin."dedi."Demek bunca d- üştünüz kontesim yazık!Casuslar mı takıyorsunuz peşimize ha?"dedim gülümseme ile.

"Cüce,oğlumu elimden alamazsın alamazsın!"dedi sinirle."Kimseyi elinizden almaya niyetim yok, kontesim.Lakin bence benden bu kadar da korkmayın."dedim.O da"Ben senden korkmam,lakin sen kork.Küçüğüm,sen korkmalısın.Ben bir gece boynuna sarılır,nefesini keser isem göreceksin!"dedi tıslayarak.

Öğlen saatlerinde,o aptal kadının yüzünü görmüyordum.

Elbet ki bunun için mutlu oldum. Annem neredeydi acaba...Elbette Düşes Milena onsuz konakta çok mutludur,eminim.Nihayetinde ona haddini hududunu bildiren de yok idi artık.Muhtemelen kendini beğenmiş,oğlu ile kendi- sini kraliçe prens falan sanmıştı.

Lordum?Çok sevgili babacığım ne yapıyordur ki?Ona olan o kinimi atamıyor,atamıyorum. Karısıyla mutludur.Ben yokum ya,başından zor savdı yaaaa!

Başka hiçbir halt istemez.Sıkıldı bizden,çok belli ediyor,maalesef. O bambaşka aşklara yelken açmak istiyormuş.Lakin buna geç kaldı,değil mi?..Anneme çok üzülüyorum,Hillary de onu bize döndüremedi.Hoş,o dönseydi, ben burada olmazdım.Ona ne şüphe,nasılsa beni kurtarır idi.

Hillary'mi bile çok özledim,çok. Doğrusu ben herkesi özlüyorum. Hiç aşık olmadım lakin böyle bir niyette değilim,dediğim gibi.

(Multi:Lensia)