The beta

Hoofdstuk 27

Dakota.
Ik werd rustig wakker en stond chagrijnig op wetend dat ik weer naar school zou moeten en wetend dat Lena er weer zou zijn.... Ik vind het helemaal niet leuk om ruzie met haar te hebben maar vreemd gaan met Tyler gaat me gewoon te ver hij blijft mijn broer..... En het is nog erger om Tyler zo gebroken te zien door Lena. Ik trok wat kleren uit de kast en liep naar beneden. Toen ik beneden kwam zag ik Tyler zijn eten naar binnen proppen en snel weg rennen. "Waar ga jij zo blij heen?!" "School!" En de deur knalde dicht. Waarom is hij zo blij om naar school te gaan..... Ik pakte mijn spullen maar mijn nieuwsgierigheid brak me... Dus ik besloot naar Tylers school te gaan. Toen ik aankwam was het aardig druk op het plein. Ik zag een paar dure auto's aankomen en ik wist meteen dat dat de poopies van de school waren. Ik draaide me om en liep de school in opzoek naar Tyler. Na een tijdje lopen zag ik Tyler eindelijk staan. Hij stond bij een meisje en ze waren veel aan het lachen. Ik liep nu maar glimlachend weg want wou ze niet lastig vallen. Net toen ik terug liep botste ik tegen een jongen op met een wit shirt en een leer jasje. Ik keek omhoog en keek in fel blauwe ogen waar blond haar voor viel. "Eh sorry." Ik zag nu een glimlach ontstaan bij de jongen toen Tyler hem opeens op de grond duwde. Ik keek verbaasd naar Tyler die me een waarschuwende blik gaf. Ik keek om me heen en zag dat er niemand meer in de gang was behalve Tyler die jongen en ik..... Ik keek nu weer naar de jonge waarvan de ogen nu fel rood waren. Ik deinsde nu meteen achteruit naar Tyler. "Is hij....." "Ja een alfa." Ik zag dat Tyler nu uit waarschuwing naar de jongen zijn ogen liet opgloeien naar fel blauw. Ik volgde het voorbeeld van Tyler op en liet mijn ogen ook gloeien ook fel blauw.... Ik zag de jongen nu spottend naar ons kijken. "Onschuldige vermoorden zit dus in de familie?" Ik voelde nu alle woede omhoog komen. Ik voelde mezelf nu dicht bij de verandering maar Tyler legde geruststellend zijn hand op mijn schouder. Ik ademde nu diep uit en merkte de boosheid nu weg gaan. Ik voelde mijn telefoon nu afgaan en keek ernaar. Het was Matthew... Ik zag Tyler verbaasd naar mijn telefoon kijken dus nam maar op.

"Hey Matt je belt precies op het verkeerde moment.."
"Dakota waar ben je?!"
"Wat is er?"
"Het is Jace hij heeft wolfspain in het drinken van Lena gedaan...."
"Hij heeft wat!"

Ik hing nu meteen op en keek Tyler serieus aan. "Ik moet gaan!" "Wat is er?!" "Lena is vergiftigd met wolfspain." Ik rende nu snel weg en Tyler kwam achter me aan gerend. Tot mijn verbazing kwam die jongen ook met ons mee. "Tyler mijn auto is sneller!" Ik keek nu raar naar Tyler en die jongen maar we sprongen wel de auto in. We reden nu met een rot gang naar het huis van Matt en Kian toe. Toen we aankwamen sprong ik snel uit de auto en rende met de jongens achter me het huis in. Toen ik binnen kwam zag ik Lena al liggen en die jongen kwam ook meteen naar Lena. "Weet je hier iets van?" Ik zag de jongen nu knikken. Ik zag dat hij iets uit zijn tas haalde en het aan Lena wou geven maar Kian hield hem tegen. Ik zag de jongen verbaasd naar Kian kijken. "Waag het niet om ook maar iets te flikken. "Waar gaat dit over? Weetje laat maar zorg gewoon dat ze beter word!" Ik zag dat hij Lena het drankje nu gaf en zag langzaam weer kleur in haar gezicht terug komen. Toen ze haar ogen open deed trok ik Lena meteen in een knuffel. Ik voelde dat Lena me terug knuffelde. "Het spijt me Dakota." "Het spijt mij ook." Ik trok Lena nu overeind en we lachten allebei naar elkaar. Ik zag Lena nu naar Tyler kijken. "Het spijt me Ty..." Ik zag dat Kian nu verbaasd toe keek maar hij liet het gebeuren zonder iets te vragen. "Het geeft niet." Ik zag Tyler nu omdraaien en weg lopen. Ergens kon ik hem wel begrijpen het is niet makkelijk om zomaar te vergeten. Ik ging nu staan en zag hoe Kian Lena nu in een knuffel trok en haar zoende. Toen ze elkaar los lieten begonnen hun ogen te gloeien. Ik keek verbaasd toen ik voelde dat mijn ogen ook begonnen te gloeien. Ik keek nu naar Matt en zag precies het zelfde bij hem gebeuren. Ik keek verbaasd naar Lena en Kian en zag Kian lachend kijken. "Wat?" "Je ogen." "Ja dat weet ik alleen hoe?" Ik keek vragend naar Kian. "Je ogen gloeien dus dat betekent dat je bij de roedel van Lena hoort." Mijn mond viel nu open van verbazing net als die van Lena. Tot opeens die jongen begon te praten. "Oke wacht jullie twee zijn vampier?!" Ik zag Matt en Kian nu knikken. "Waarom helpen jullie hun dan?" "Ze zijn onze vrienden." Ik zag Matthew nu op mij af komen. "Ik hoop meer dan vrienden." Ik keek lachend naar Matt en als antwoord zoende ik hem. Ik keek lachend in Matts ogen. Ik zag die jongen nu raar kijken. "Nou oke...... Ik ga doei." Ik zag hem nu zwaaien en hij liep weg. Ik keek lachend naar Lena toen Matt me omhoog trok waardoor ik mijn benen om zijn middel moest slaan. Hij liep nu op de bank af en ging zitten. Ik liet hem nu los en ging naast hem zitten. Lena en Kian kwamen nu naast ons op de bank zitten en Matt sloeg zijn arm om me heen. "Film kijken?" We knikten nu allemaal naar Kian die er nu een film in deed. We zaten nu met ze alle op de bank en alles was gelukkig weer goed.