The beta

Hoofdstuk 34

Matthew.
Ik werd rustig wakker en stond op. Ik voelde dat mijn hele lichaam stijf was.. Ik keek nu opzij en zag dat Kian nog steeds sliep. Ik hoorde nu weer lawaai door de gangen alleen dit keer waren het drie mensen. Ik zag nu twee mannen en 1 vrouw hier naar toe lopen. 1 van de mannen had ons bloed bij zich en zette het nu in onze cellen neer. Ik zag nu hoe die andere man Kian wekte en meenam zonder dat hij enig zins van zijn bloed kon drinken. Ik keek verbaasd hoe ze hem meetrokken tot hij uit mijn gezicht verdween. Ik keek nu voor me en zag een jong meisje op de grond zitten terwijl ze naar me keek. Ze had lang bruin haar en licht bruine ogen. Ze leek ergens wel rond de 16 jaar dus ongeveer de zelfde leeftijd als mij. Ik pakte nu twijfelend mijn bloed op en rook eraan. "Hebben jullie er iets in gedaan?" Ik zag het meisje nu lachen en nee schudden. Ik nam heel voorzichtig een slokje en zag het meisje gefascineerd iets op schrijven. Ik keek haar nu raar aan. "Wat schrijf je op?" Ik zag het meisje nu op kijken. "Ik schrijf hoe je je gedraagt." "Geloof me er zijn andere fascinerende dingen dan hoe ik mijn bloed drink..." Ik zag het meisje nu lachen. "Voor mij ben jij interessanter." Ik draaide nu met mijn ogen en wou een slok van mijn bloed nemen toen ze weer iets opschreef. Ik begon me er aardig aan te storen dus dronk mijn bloed op. "Hoe oud ben je?" Ik keek verast naar het meisje vanwege de plotselinge vraag van het meisje. "Waarom wil je dat weten?" "Nou ik heb gehoord dat jullie super oud kunnen worden." "We zijn onsterfelijk." Ik zag het meisje nu gefascineerd kijken. "Tot er een staak door je hart word gestoken toch?" Ik knikte nu naar het meisje toen ik zag dat ze mijn ring om had. "Hoe kom je aan die ring?" Ik zag het meisje nu verbaasd kijken naar de ring. "Die had ik gekregen van mijn moeder." "Dat is mijn ring..." Ik zag het meisje nu lachend opstaan. "Als jij zegt hoe oud je echt bent krijg je jouw ring terug." "Ik ben 17." Ik zag het meisje nu verbaasd kijken. "Zo jong nog?" Ik knikte naar het meisje. "Ik ben nog maar sinds kort een vampier." Ik zag het meisje nu nog gefascineerder naar me kijken. "Mag ik mijn ring nu terug?" "Oh ja." Ik zag nu hoe ze de ring van haar vinger afschoof en het onder de tralies door schoof. Ik pakte meteen de ring en deed hem om toen ik Kian hoorde schreeuwen van de pijn net als gister... Ik sloeg meteen mijn hoofd neer en deed mijn handen over mijn oren. Ik ging nu zitten en liet het geschreeuw weerklanken door mijn oren. "Gaat het?" Ik keek nu verbaasd omhoog. "Nee!" Ik zag het meisje nu geschrokken terug deinzen door mijn reactie. "Wat is er?" "Hoor jij het dan niet?" Ik zag het meisje snel van nee schudden en toen weer wat opschrijven. "Wat schrijf je nou de hele tijd op!" Ik zag het meisje nu geschrokken naar me kijken. "Sorry." Ik hoorde de schreeuwen van Kian nog steeds door de gangen komen toen het plots stopte.... Ik rende nu naar voor naar mijn tralies en probeerde zo ver als ik kon door de gang te kijken. Ik zag nu het meisje weer wat opschrijven maar dit keer negeerde ik het. Ik zag hoe ze Kian nu weer terug sleepte naar zijn cel en hem er weer in gooide. Ik keek nu naar Kian toen ik zag dat hij bewusteloos was. "Wat hebben jullie met hem gedaan?!" "Daar kom jij nu achter." Ik zag een valse grijns ontstaan bij de man en ik deinsde meteen achter uit. Ik zag hoe de man nu mijn cel open deed. Ik schoot nu met mijn snelheid langs de man en rende weg toen er een harde fluit weerklonk ik zakte meteen op de grond door de fluit en zag de man mij naderen. Ik keek bang naar de man toen er nog iemand bij kwam. Ik wou weg rennen maar mijn lichaam voelde verlamd. Ik kon mezelf niet bewegen.... Ik zag het meisje geschrokken naar het hele tafereel kijken. Ik voelde nu hoe ik bij beide armen werd vast gegrepen en werd meegesleurd. Ik keek het meisje nu wanhopig aan. Ik zag hoe ze nu van me wegkeek en zichzelf tegen de muur liet zakken. Ik werd nu om een hoek getrokken een kamer in. Ik zag aardig wat bloed liggen toen ik op een soort van tandarts stoel werd gelegd.... Ik voelde nu sloten om mijn enkel en mijn pols heen komen. Ik keek nu verbaasd toen ik een vrouw tevoorschijn zag komen die erg veel op het meisje leek. "Hoi ik ben Sophie." "W..... Wat gaat, u met me doen?" Ik keek bang naar de vrouw die nu met een zweep tevoorschijn kwam. Net toen ik wat wou zeggen kreeg in een klap van de zweep en voelde een stroomschok door mijn lichaam gaan. Ik schreeuwde het uit van de pijn. Na meerdere slagen stopte de vrouw en begon iets op te schrijven. "Fascinerend." Ik keek vragend naar de vrouw. "Het blijkt dus dat een vampier dat geen bloed heeft sneller van zijn stokje gaat dan 1 die bloed op heeft." "Dat had ik u ook wel kunnen vertellen." Ik zag de vrouw nu boos mijn kant op kijken. "Breng hem weg!" Ik voelde dat ik nu weer vast gepakt werd en terug werd gebracht naar mijn cel. Ik hoopte eigenlijk dat het meisje er nog was, maar ze was al weg..... Het was te verwachten. Ik voelde nu hoe ze me hard handig in mijn cel gooide en viel op de grond. Ik krabbelde nu snel op en zag de mannen lachend weg lopen. Ik keek nu opzij en zag dat Kian nog steeds bewusteloos was.... Ik liet mezelf nu tegen de muur zakken en wachtte rustig af tot Kian weer bij bewustzijn zal komen.