The beta

Hoofdstuk 44

Dakota
Ik zat rustig in mijn kamer toen ik de buiten deur hard hoorde dicht knallen. Ik liep verbaasd naar de woon kamer toen ik Matt daar hulpeloos zag staan. "Wat is er gebeurd?" "Ik denk dat Lena en Kian net ruzie hadden en Kian is naar buiten gestormd." "Uhm oke, Matt als jij dan achter Kian aangaat ga ik naar Lena toe." Ik zag Matt nu knikken en hij vertrok naar buiten. Ik liep nu rustig naar de kamer van Lena en klopte aan. "Wie is dat?!" "Ik ben het Dakota." Ik hoorde Lena nu stilletjes huilen en liep naar binnen. Ik liep snel naar Lena toe en trok haar in een knuffel. "Hey rustig maar." Ik voelde nu hoe mijn schouder nat werd. Ik liet Lena even uithuilen en liet haar toen los. "Wat is er gebeurd?" "Nou...., Kian en ik zijn uit elkaar." Ik keek Lena nu meelevend aan. "Gaat het?" Ik zag Lena nu stilletjes van nee schudden. "Weetje eigenlijk zou het me niet zo moeten raken aangezien ik degene ben die het uit had gemaakt...." Ik keek Lena nu raar aan. "Waarom maak je het uit als je hem nog steeds leuk vind?" "Ik weet het niet.... Ik had hem gewoon zo gemist en..., toen wou ik wat met hem doen en toen zei hij nee..... En vervolgens gaat hij Tyler slaan omdat hij wel wou..." Ik keek Lena nu verbaasd aan. "Ja dat is inderdaad wel apart.." Ik wist niet zo goed wat te zeggen aangezien ik precies het zelfde dacht als Kian. Ik had ook geen zin maar het was dat Matthew me mee trok. "Denk je dat ik er goed aan heb gedaan?" Ik keek nu verbaasd naar Lena door haar vraag. "Ik zou het echt niet weten Lena.. Dat is iets waar jezelf achter zou moeten komen."

Matthew
Ik liep rustig naar buiten het dorp in. Ik wist dat als Kian het niet meer aankon hij altijd moest rennen om zijn hoofd leeg te krijgen, maar ik wist ook dat Kian dan domme dingen ging doen.... Ik versnelde rustig mijn pas en begon door de dorpen te rennen. Na een tijdje rennen zag ik een dansclub in de verte. Ik versnelde mijn pas meteen en zette het op het sprinten. Toen ik bij de club aankwam liep ik rustig naar binnen. Eenmaal binnen hoorde ik de harde muziek in mijn oren en kwam de geur van zweet me al tegemoet. Ik liep rustig verder toen ik in een dichte menigte kwam van mensen die tegen elkaar aan scheuren. Ik probeerde er een beetje door heen te komen toen ik Kian zag. Ik zag hoe meisjes tegen hem aanscheurden en dat hij uit hun nek dronk. Ik probeerde nu sneller door de menigte te komen terwijl er mensen tegen me aan bleven dansen. Uiteindelijk kwam ik bij Kian en trok hem mee. Ik zag het meisje die tegen hem op danste me raar aanstaren. Ik draaide nu met mijn ogen en trok Kian de jongens wc in. Ik checkte de hokjes of ze leeg waren en dat waren ze. "Oke Kian, wat is er met jou aan de hand? Je rent opeens het huis uit en dan sta je met meiden te scheuren en in het openbaar van ze te drinken?!" Ik zag Kian me nu droog aankijken. "Lena heeft het uitgemaakt...." Ik keek Kian nu meelevend aan. "Matt stop daar mee!" "Waarmee?" "Kijken alsof er net een puppy is aangereden recht voor je gezicht." Ik schoot nu meteen in de lach door Kian. "Oke, laten we weer naar huis gaan." Ik zag Kian nu rustig knikken. We liepen nu samen de wc uit en baande ons een weg naar buiten door de druk dansende mensen.

Kol
Nadat iedereen zo druk in de weer was geweest met ruzies moest ik echt even rust aan mijn hoofd hebben. Ik pakte rustig mijn jas en liep naar buiten. Ik liep richting het bos. Toen ik in het bos aan was gekomen weerklonk het gezang van de vogels in mijn oren terwijl de wind rustig door mijn haren ging. Ik keek rustig om me heen naar de bomen waarvan de takken rustig mee bewogen met de wind. Ik voelde volledige rust over me heen komen. Ik nam even diep adem en deed mijn ogen dicht om de lucht van het bos goed in me op te nemen. Ik liep nog iets verder toen ik merkte dat ik niet meer alleen was. Ik keek rustig om toen ik Davina zag lopen. Ik draaide me nu verbaasd om en keek Davina nu recht in de ogen aan. Ik zag dat ze nu boos op me afkwam. Ze stopte nu recht voor me en keek me boos aan in de ogen waardoor ze omhoog moest kijken. Ik kon het niet laten door te grijnzen omdat ze haar hoofd helemaal omhoog moest doen om me aan te kijken. "Kol wat je deed in het dorp was een rot streek! Waarom gebruikte je mijn neefje om weg te komen?! Je weet dat hij veel last heeft van nachtmerries!" "Sorry D, maar ik moest gewoon iets doen.." Ik zag Davina nu diep nadenken en twijfelen of ze het moest zeggen. "Wat je zei..., toen je bij ons zat...... Meende je dat?" Ik keek Davina nu raar aan. "Wat meende ik?" "Je zei dat je me nog steeds leuk vind." Ik keek Davina nu lachend aan. "Heel eerlijk?" Ik zag Davina nu ja knikken. "Tuurlijk wil ik een heel eerlijk antwoord." "Ik meende wat ik zei D, ik vind je nog steeds leuk en ik ben nooit gestopt met je leuk vinden." "Waarom verliet je me dan zo plotseling?" "Ik zag mijn roedel door het dorp heen gaan, naar mij zoeken en ik moest maken dat ik weg kwam want ik wou niet weer bij hun zitten." Ik zag Davina nu begrijpend kijken. "Mag ik een tweede kans D?" "Hoe bedoel je?" "Wil je weer met me?" Ik zag Davina me nu twijfelend aankijken.