The beta

Hoofdstuk 5

Nu Kian weg was keek ik rustig voor me uit en nam de kamer in me op. De kamer was eigenlijk best mooi maar je zag wel dat er alleen jongens woonde echt overal was het een troep.

Ik besloot net te gaan liggen toen de deur open sloeg. Ik keek verschrikt op toen ik Matt zag staan. Ik zag dat Matt zich raar gedraagte..... Opeens zag ik zijn ogen veranderen van kleur en de bloedvaten bij zijn ogen werden goed zichtbaar. Ik wist niet goed wat ik moest doen en door angst kon ik me niet verplaatsen.. Toen besefte ik dat Kian er ook nog was. Ik gilde zo hard als ik kon toen Kian aan kwam rennen.

Dakota.
Ik liep net naar het huis van Kian en Matt toen ik een gil hoorde. Ik rende meteen zo snel als ik kon naar het huis en zette mijn oren op zijn sterkst. Toen ik aankwam keek ik snel door een raam. Ik zag nu dat Kian Lena had opgetild en dat hij zijn vlijm scherpe tanden liet zien. Zijn bloedvaten bij zijn ogen waren duidelijk te zien en zijn ogen waren nu zo rood als bloed. Ik wist niet naar wie hij zijn tanden showde maar ik wist wel dat hij hiermee Lena zijn prooi had verklaart.....

Lena.
Ik gilde nu keihard toen Kian aankwam gesneld en mij optilde. Ik zag dat de jongens blikken wisselde en dat Matt kalmeerde en toen bang in elkaar dook. Ik wist niet wat Kian deed want ik was gefocust op Matt. Toen Kian opeens door het raam naar buiten sprong.... Ik gilde door de schrik toen ik voelde dat we rustig neer kwamen.... "Hoe kan dat we zaten zeker 10 meter hoog!" Nu voelde ik dat Kian begon te rennen. Ik wist niet waar hij heen ging of wat hij deed maar ik was bang... Ik weet niet waarom ik die angst voelde maar ik wist wel dat dit niet klopte.

Ik keek nu angstig achter me of iemand dit had zien gebeuren. Nu ik goed keek zag ik een fel rode wolf achter ons aanrennen met gloeiend bruine ogen. Het dier was werkelijk waar prachtig. Alleen ik herkende het dier ook. Het was Dakota.... Ik had gehoopt dat het een droom was maar nu zie ik de wolf weer.. Ik denk dat Dakota alles had gezien en ik hoopte dat ze me zou redden van wat dit allemaal ook is..... Het enigste wat ik tot nu toe wist is dat ik nu met weerwolven en vampieren te maken had....

Dakota.
Nadat ik Kian het gebouw uit zag springen met Lena in zijn armen twijfelde ik geen moment en veranderde in een wolf. Ik rende zo hard als ik kon achter Kian aan. Ik moest en zou Kian te pakken nemen! Hij blijft van Lena af!

Nadat ik Kian al een tijdje achtervolgde zag ik Lena achterom kijken. Ik zag dat ze hoop in haar ogen kreeg en dat ze niet bang van me was. Dit voelde meteen als een enorme opluchting en zette er nu flink de pas in. Al snel haalde ik Kian in en ging recht voor hem stil staan waardoor hij stopte. Ik zag dat hij Lena neer zette en achter zich verstopte. Ik ontblootte meteen mijn tanden als waarschuwing dat hij haar moest laten gaan. "Dakota ik weet dat jij het bent verander terug!" Ik keek Kian nu verbaasd aan waardoor mijn kop scheef hing. Ik zag nu dat Kian's blik in een dreigende blik veranderde. Precies op dat moment kwam Lena los van Kian waarop ik als antwoord boven op hem sprong en begon te bijten. Ik voelde hoe Kian mijn pels vast pakte en me hardhandig tegen een boom aangooide waardoor er een kreet van pijn uit me kwam. Ik zakte nu op de grond en huilde 1 keer goed hard zodat mijn familie wist waar ik was.

Ik stond net op toen ik een zwarte wolf met blauwe ogen aan zag komen rennen. Het was Tyler. Nu omsingelde Tyler en ik Kian... Ik zag dat Kian angstig keek en toen keihard wegrende. Tyler en ik keken tevreden hoe kian wegrende toen Tyler langzaam weg draafde. Ik zag Lena nu ongelovig staren naar Tyler. Ik wist dat hij onwijs mooi was als wolf met die blauwe ogen. Ik kon dus ook begrijpen waarom ze hem nu nakeek.

Ik veranderde nu weer rustig in een mens toe ik Lena weer naar me zag kijken. "Wie was die andere wolf?" Ik keek haar lachend aan. "Daar kom je achter als het de tijd ervoor is." Ik zag Lena nu nieuwsgierig kijken. "Weet jij waarom mijn bijtwond weg is?" Ik keek Lena nu ongelovig aan en ging op haar af om haar arm te bekijken maar Lena deinsde achteruit.... Ik keek haar nu bezorgd aan. "Ik ga je niks doen ik wil het alleen zien." Nu zag ik dat Lena twijfelend haar verband afdeed. "Wat betekent dit?" Ik keek nu ongelovig naar Lena. Ik wist niet of het zeker was maar besloot het nog niet te vertellen voordat ik het zeker wist. "Dat betekent dat jij binnenkort ook in een wolf kan veranderen." Ik zag Lena blij kijken. "Wanneer gebeurt het?" "Het gaat gebeuren bij de eerste volle maan volgende week." Ik zag dat ze nu onwijs opgewonden raakte. "Lena ik moet je iets vertellen voordat je te blij word." Ik zag nu dat ze me verbaasd aankeek. "Wat dan?" "De eerste keer doet onwijs veel pijn en je hebt dan nog geen controle over je wolven kant wat jaren gaat duren om het onder controle te krijgen. Dus vanaf nu kom je elke volle maan bij mij voor je eigen veiligheid en voor die van anderen."

Ik zag Lena nu verbaasd kijken. "Hoe bedoel je pijn?" Ik keek haar nu met medelijden aan. "Je lichaam is er nog niet aan gewend om te veranderen maar je lichaam gaat er alles aan doen om te veranderen en al je ledenmaten intact te houden. Dat kan de eerste 3 keer niet helemaal gaan als geplent en dat zal je voelen maar gelukkig voor jou zal je lichaam helen."