The beta

Hoofdstuk 42

Ik opende de deur en zag een grote bibliotheek. Ik wou net een stap naar binnen zetten toen ik terug werd getrokken en de deur dichtklapte. Ik keek boos naar achter toen ik Kian zag staan. "Waarom doe je dat?! Ik ging bijna dood door de schrik!" Ik zag Kian me nu met een lach aankijken. "Sorry." "Waarom trok je me terug?" "In die boeken staat alles wat ik in mijn leven gevonden heb, denk je niet dat ik het dan goed bescherm?" Ik keek Kian nu raar aan. "Alleen vampiers kunnen erin. Als jij erin zou stappen ga je dood door wolfspain." Ik keek nu verbaasd naar Kian. "Goed om te weten dat hier een moordhok voor me is." Ik zag nu een lach bij Kian ontstaan. "Sorry, welk boek wil je hebben?" "Ik heb die over de legende over Lena nodig." Ik zag nu meteen het gezicht van Kian betrekken. "Nee." Ik zag nu hoe Kian zich omdraaide om weg te lopen. Ik pakte nu snel zijn arm vast en trok hem terug. "Waarom niet?" "Hoe eerder dat boek te voorschijn komt hoe eerder alles word ontketent." Ik keek nu raar naar Kian. "Ik heb het boek al is gelezen dus het is al ontketent." "Dakota je krijgt het boek niet." En voor ik het wist liep hij weer weg. Ik bleef nu chagrijnig achter in de gang. Dan kom ik er wel op een andere manier aan...

Matthew
Ik zat nog steeds op de bank toen Kian aan kwam lopen. "Hey Kian." "Hey, Matt als Dakota erom vraagt om een boek voor je te pakken niet doen." Ik keek nu raar naar Kian. "Wat dan?" "Matt weet je nog dat ik iets voor jou deed zonder dat ik wist waarom." Ik knikte nu naar Kian. "Nu moet je dat voor mij doen." "Uhm oke." Ik zag Kian nu rustig naar de keuken lopen. Ik zette nu rustig de tv uit en stond rustig op toen ik Dakota zag aankomen. "Niet gelukt?" Ik zag Dakota nu geïrriteerd nee schudden. "Kian heeft het zo beschermd zodat je er als weerwolf niet in komt." Ik gaf nu een vage lach naar Dakota. "Wil jij het boek voor me pakken?" "Eh.., nee sorry." Ik zag Dakota me nu raar aankijken. "Waarom niet?" "Nou... Ik... Eh.... Ik wou je mee nemen op een date." Ik zag Dakota me nu raar aankijken. "Ik ga me aankleden." Ik liep nu snel naar mijn kamer voordat Dakota verder kon praten. Ik begon mezelf rustig uittekleden. Ik wou net een schone onderbroek aan doen toen Dakota naar binnen kwam. "Dakota!" "Stel je niet aan Matt het is niet dat ik hem niet eerder gezien heb." Ik zag nu hoe ze koppig op mijn bed ging zitten. Ik trok snel mijn onderbroek aan en pakte wat kleren uit de kast. "Waarom wil je het boek niet pakken Matthew?" "Gewoon Dakota." "Matt ga me niet gewonen... Wat is er?" Ik draaide me nu om en keek in het koppige gezicht van Dakota. "Ik zeg het als je je gaat aankleden voor die date." Ik zag Dakota nu zuchtend opstaan en wat kleren pakken en zich uitkleden. Ik ging nu rustig op mijn bed zitten om te wachten op Dakota. "Matt draai je om." "Waarom je keek toch ook naar mij, en het is niet dat ik het niet eerder heb gezien." Ik zag Dakota nu waarschuwend naar me kijken. Ik keek rustig toe hoe Dakota zich omklede. Toen ze klaar was ging ze boven op me zitten. "Matthew wat is de reden?" "Ik mocht het niet van Kian." "Waarom niet?!" Ik haalde nu rustig mijn schouders op. "Geen idee Dakota, hij wou het niet zeggen." Ik zag haar nu duidelijk zuchten. "Zullen we gaan Dakota?" "Ik heb geen zin." Ik keek haar nu raar aan. "Kom." "Nee." Ik trok Dakota nu omhoog waardoor haar benen om mijn middel kwamen en hielt haar zo vast. Ik liep nu rustig uit het huis en zette haar neer. "Waarom wil je zo graag weg Matt, we zijn eindelijk terug." "Precies vanwege dat, we hebben eindelijk tijd om iets leuks te doen." Ik zag Dakota nu naar mij lachen en zag haar blauwe ogen weer twinkelen terwijl haar fel rode haren langs haar gezicht waaide door de wind. "Wist je al dat je mooi ben Dakota." Ik zag Dakota nu verbaasd naar me kijken en zag dat haar wangen rood werden. "Ik hou van je Matt." "Ik ook van jou." Ik gaf nu een kus op haar voorhoofd en pakte haar hand vast. Ik liep nu hand in hand met Dakota door de dorpjes heen waar kinderen speelde en gilde tot we bij een restaurantje kwamen. We liepen rustig naar binnen en gingen zitten. We bestelden ons eten en begonnen gezellig te praten.

Lena
Ik werd rustig wakker en zag dat het alweer 1 uur middags was. Ik keek tevreden naast me maar zag Kian niet liggen. Ik stond rustig op en liep in mijn pyjama de kamer van Kian uit. Toen ik in de woonkamer kwam zag ik Kian, Tyler en Kol voor de tv zitten. Ik liep rustig naar de keuken en maakte mijn ontbijt. Ik pakte tevreden mijn broodje met ei en liep terug naar de jongens. Ik ging rustig naast ze op de bank zitten en at mijn broodje op. Ik keek rustig om me heen en vroeg me af waar Matthew en Dakota waren. "Lekker geslapen." Ik keek nu opzij en zag Kian me lief aankijken. "Ja." "Mooi." Ik kreeg nu een kusje van Kian op mijn voorhoofd toen ik Tyler naar ons zag kijken. "Waar zijn Dakota en Matthew?" "Die zijn uit eten." Hoorde ik Kol rustig zeggen. "Oke." Ik stond nu rustig op. "Zullen we gaan wandelen Kian?" Ik zag Kian nu raar naar me kijken. "Ik heb eigenlijk niet zo zin vandaag, is het erg?" "Nee geeft niet..." Ik liep rustig terug naar de kamer van Kian om me omtekleden. Ik pakte rustig mijn kleren toen er op de deur werd geklopt. "Ja?" Ik zag Tyler nu door de deur opening komen. "Ik ga wel met je mee." Ik keek nu blij naar Tyler. "Bedankt." Ik zag Tyler nu lief naar me lachen toen hij de deur weer achter zich sloot.