The beta

Hoofdstuk 36

Kol.
Ik werd rustig wakker met Dakota tegen me aan. Ik veranderde snel terug in mijn mensenvorm en klom voorzichtig uit het gat. Ik keek rustig om me heen toen ik felle wolven ogen uit de bosjes zag komen. Ik liep voorzichtig terug naar het hol en gaf ze een trap zodat ze terug zouden veranderen en eruit zouden komen. Ik keek bang om me heen wetend dat we waren omsingeld door een roedel. "Maakt me niet uit wie je bent, maar verander terug naar je normale vorm!" Als waarschuwing liet ik mijn nagels nu uitklappen en keek dreigend om me heen toen ik opeens hard gelach hoorde. "Zo Kol nog niks veranderd dus he?!" Ik keek vel om me heen om te zien van wie deze stem was. "Jij gaat altijd voor het winnende team toch?!" Ik hoorde nu weer spottend gelach. Waarom werden ze nou niet wakker.... Ik keek hulpeloos om me heen toen ik in twee mensen ogen keek. Het was Jackson mijn broer..... "Jack ik heb gedaan wat jullie vroegen! Dakota en Tyler zijn hier!" Ik zag Jackson nu lachend naar me kijken. "Je was dus niet van plan met hun ervandoor te gaan?!" "Ze moesten toch denken dat ik te vertrouwen ben." Ik zag nu de hele roedel terug veranderen en Jackson kwam nu langzaam op me af. "Dus je zegt dit niet alleen omdat dit je beter uitkomt?" "Tuurlijk niet, ik zal mijn broer nooit verraden." Ik zag Jackson me nu bedenkelijk aankijken. "Jack je moet me geloven." Ik zag Jackson nog steeds bedenkelijk kijken. "Dus als ik hier nu kijk liggen ze hier?" Ik knikte nu rustig naar Jackson. Ik zag Jackson nu kijken in het hol en kwam toen vragend omhoog. "Wie is de derde wolf. "Lena een vriend van hun." Ik was vast besloten niet te vertellen dat zij de uitverkorene was want ik wist wat voor problemen dat me zou brengen... "Oke Kol, ik heb alleen nog 1 vraag: als je hun terug brengt, waarom loop je dan de verkeerde kant op?" Je kent mij toch broer ik ben slecht in de weg." Ik zag Jackson nu bedenkelijk kijken toen Tyler wakker werd en ook terug veranderde. Ik zag zijn verbaasde blik toen hij zijn oude troep zag. Hij draaide nu meteen zijn hoofd. "Kol! Heb je ons gewoon uitgeleverd?!" Ik keek nu schuldig naar Tyler en knikte van ja. Het was helemaal niet de bedoeling, maar wat moest ik anders?! Ik kon nu niet zomaar tegen Jackson zeggen dat alles wat ik zei gelogen was...... Ik zag nu een gebroken blik in Tylers ogen toen de andere ook wakker werden. Ze werden meteen vastgepakt en mee gesleurd. Ik liep verslagen mee met Jackson terug naar het kamp wetend dat ik dit nu moest gaan oplossen....

Kian.
Ik werd vermoeid wakker. Mijn lichaam deed gelukkig geen pijn meer doordat mijn lichaam gelukkig heelt, maar die vrouw had zich goed op me afgereageerd. Ik kreeg de schuld van de dood van de mannen en onze poging tot ontsnapping en ze was er niet erg blij mee. Ik wist ergens wel dat het mijn schuld was, maar ik denk dat die Demi Matt beschermd aangezien hij bijna nooit naar die martel kamer moet en ik elke dag..... Ik hoorde nu weer voetstappen door de gang. Ik bleef uitgeput zitten op de grond terwijl Matt nieuwsgierig ging kijken door wie ze die mannen had vervangen. Ik zag twee gespierde mannen nu de cellen naderen met Demi erbij. Ik zag hoe 1 van de mannen hard met een elektrische zweep op de cel van Matt sloeg waardoor hij naar achter zou gaan. Ik keek rustig toe hoe ze het bloed onder de deur schoven. In pakte rustig het bekertje en dronk het leeg. Ik zag de mannen nu arrogant naar me kijken toen ze weg wouden lopen. Ik verkreukelde meteen het bekertje en gooide het hard tegen 1 van de mannen aan. "Wie was dat?!" Ik keek lachend naar de mannen. "Mee komen jij!" Ik bleef nu koppig zitten toen de man mijn cel wou openen. Ik liet nu mijn tanden zien en mijn ogen gloeien. Ik zag de man nu van angst naar achter deinzen. Ik keek de man nu spottend aan die toen vastberaden mijn kooi opende. Ik rende nu vooruit en brak de nek van de man toen er weer op die stomme fluit werd geblazen. Ik viel nu weer op de grond en kon me nu niet meer bewegen. Ik zag de andere man me nu lachend aan kijken en hij sleurde me nu mee. Ik wist al waar ik heen ging dus maakte me geen zorgen. Toen ik in de martel kamer aankwam werd ik lomp onhoog getrokken door die man om me in die stoel te leggen. Meteen toen ik lag schoten de sloten weer om mijn pols en mijn enkels heen alleen nu zaten ze doordrenkt met verbena.... Ik voelde de verbena in mijn pols brandde. Ik deed flink mijn best om los te komen uit de handboeien maar het lukte me niet... Ik hoorde nu de deur naast me komen en voelde nu de angst door me heen komen. Wat zal ze met me doen aangezien ze weet dat verbena me echt pijn doet.... Ik was goed bang voor wat ze zal doen. "Weetje Kian, ik weet dat je de eerste ben van alle vampieren maar je bent me echt een pain in the ass." Ik draaide mijn hoofd nu voorzichtig om toen ik in de boze ogen van Sophie keek. "Je kost me teveel mannen Kian.... Ik zal je nu vriendelijk vragen om je te gaan gedragen anders zou je je hele leven de pijn ervaren die ik je nu ga laten ervaren. Ik zal als ik jou was maar gaan luisteren." Ik keek geschrokken in de ogen van de vrouw toen ze een tuinslang pakte. "Alstublieft ik zal me voortaan gedragen maar doe het niet!" Ik zag een grijns ontstaan bij Sophie. "Denk je dat je er zo makkelijk van af komt Kian? Je zult boeten voor wat je nu hebt gedaan en weet als je het weer zal doen zal je dit elke dag gaan ervaren." Ik zag nu hoe ze de slang aan draaide en er spoot water uit dat was vermengd met verbena.... Ik voelde mijn huid brandde en schreeuwde het uit van de pijn.

Even voor de mensen die niet weten wat verbena is het is een franse plant dat ook wel verveine word genoemd. Ik heb deze plant uit de vampire diaries en het is een plant dat een pijnlijke werking heeft op vampiers.