The beta

Hoofdstuk 14

Tyler.
Ik zat nog steeds thuis.. Sinds die vampieren mijn geur hadden gekregen mocht ik de deur niet uit. Ik was het zat. Ik besloot om Dakota van school te gaan halen wat mijn ouders ook zeiden. Ik moest gewoon naar buiten ook al wist ik dat het een domme set was vanwege Kian en Matthew....

Ik trok een te groot wit T shirt aan met een lage blauwe spijkerbroek. Ik deed mijn haren goed en liep nu rustig naar beneden. Ik deed mijn witte sneakers aan pakte mijn auto sleutels en liep naar buiten. "Tyler waar ga je heen!" "Ik ga Dakota op halen!" Ik zag dat mijn moeder het er niet mee eens was dus stapte snel in de auto en reed weg. Ze kon me niet voor altijd thuis opgesloten houden. Ik zette rustig de radio aan en begon zacht mee te zingen met de muziek. Na een tijdje rijden kwam ik bij de school aan. Ik stapte rustig uit en voelden meteen ogen mijn kant op gaan. Alleen toen zag ik Kian met Lena. Wtf moet hij bij Lena hij moet haar met rust laten! Ik weet niet waarom maar ik voelde onwijze boosheid over me heen komen en ik liet me er door lijden. Ik liep met grote passen op Kian af. "Kian!!" Ik zag dat Kian meteen mijn kant op keek en zijn blik veranderde meteen. Ik was nu bij Kian en gaf hem meteen een harde duw. Ik zag hoe Kian achteruit deinsde door mijn duw en liep toen op hem af. Ik wou hem net een klap geven toen ik een hand om mijn pols voelde. Het was Lena. "Tyler nee!" Maar voor ik het wist kreeg ik een klap van Kian. Ik voelde een pijnscheut door mijn neus gaan en hoorde Lena gillen. Meteen begon ik ook naar Kian te slaan waardoor we in een gevecht kwamen. "Jongens stop!!" Ik hoorde dat mensen om ons heen kwamen en waarschijnlijk begonnen te filmen. Net toen ik weer een klap wou geven werd ik van Kian afgetrokken en merkte dat het Dakota was. Bij Kian gebeurde precies het zelfde alleen was Matt degene die Kian weg trok. Ik keek met een moordende blik naar de jongens en wist dat ik elk moment weer kon gaan slaan. Mijn witte shirt was niet meer wit. Er zat bloed van Kian op. Ik zag dat Kian nog niet was genezen van mijn klappen. Ik moest er eigenlijk wel om lachen. Voor mij betekende dat vampieren dus zwakker waren. Ik daar in tegen was wel genezen van zijn klappen. Ik zag Kian met een grijns naar me kijken. "Wat heb jij gedaan met je gezicht man." Ik keek nu verbaasd naar Kian en voelde op mijn gezicht. Het was het litteken dat ik nog over had van Lena. Het litteken dat altijd zou blijven. "Dat gaat je niks aan bloedzuiger!" Ik zag dat de groep mensen nu verbaasd keek door mijn woordkeuze en ik zag dat Matt hierdoor zijn grip op Kian liet gaan waardoor hij los kwam. Ik zag hoe Kian nu meteen naar voor sprong om een klap uit te delen toen Lena er tussen sprong en hem met een simpele duw op de grond kreeg. Ik keek verbaasd naar Lena die nu ook verbaasd stond net als Dakota want ik voelde haar grip op mij los gaan. "Lena misschien moeten jij een Dakota even meekomen." De meiden knikte nu allebei en we liepen naar mijn auto. Ik ging rustig in mijn auto zitten en de meiden kwamen erbij. "Is het erg dat ik ga reiden want die bloedzuigers verstaan alles. Ik zag de meiden nu knikken en ik reed rustig weg. Toen we bij het bos aankwamen stapte we rustig uit.

We stonden nu met ze drieën langs de weg. "Waarom viel je Kian aan?" Ik zag allebei de meiden nu vragend naar me kijken. "Omdat Kian een vampier is en hij en Matt hebben mij een keer aangevallen en hem zien met jou Lena..." Ik zuchtte nu diep. "Dat deed me gewoon pijn oke." Ik zag de meiden nu verbaasd naar me kijken toen Dakota begon te praten. "Oke Tyler bedoel je nu dat je Lena leuk vind in leuk leuk?" Ik gaf nu een diepe zucht. "Hier gaat het niet om. Waar het nu omgaat is dat we moeten uitzoeken hoe het kan dat Lena een alfa is. Het is niet normaal dat je van een beet van een beta in een alfa veranderd en al helemaal niet met zo veel kracht als Lena ze kreeg Kian met gemak op de grond." "Dat lukte jou toch ook." Ik keek nu verbaasd naar Lena. "Ik gaf hem een harde duw en hij stond nog jij deed geen eens moeite en hij viel meteen om." Ik zag dat de meiden me nu begrepen. "Maar hoe komen we daar achter dan?" Ik keek nu richting Dakota. "Ik weet het niet.... Mam en pap hadden het toch wel is over een plek met alle informatie over alle weerwolven?" Ik zag Dakota nu knikken. "Mis kunnen we het daar ergens vinden." Ik zag beide meiden nu instemmend knikken toen Lena begon te praten. "Maar waar is die plek dan?" Ik keek Dakota nu vragend aan die nu haar schouders ophaalde. "Daar moeten we dus achter gaan komen maar beter snel want wie weet wat er de volgende volle maan met je gebeurt.