ASTROPHILE (On Going)

Chapter 41

Everyone's drunk except for me and my f*cking cousin. He's carrying Selena like a bride. Samantha on my passenger seat is tipsy and mumbling something that I don't understand.

Nauna na kanina pa sila Mico nang makaramdam siyang tinatamaan na siya dahil may klase na bukas. Naunang lumabas ang kotse ni Kyle sakay si Coleen at sumunod naman ako. Convoy kami hanggang maghiwalay na ang daanan namin.

Sa tapat ng bahay ko ay kita ko kung paano niya buhatin ulit si Selena palabas ng kotse. Pinilit kong wag nalang tumingin.

Nakarating namam kami nang kwarto nang matiwasay. It's already 1 AM at sigurado akong tulog na ang mga bata. Dahan dahan kong nilapag sa kama ko si Samantha. Lasing na lasing siya pero ako ay ngayon palang tinatamaan.

A burning sensation is running through my blood stream. I feel so hot inside. Napaupo ako sa kama para icompose ang sarili ko dahil nakaramdam ako ng pagkahilo. Nang magsubside ito ay napatitig ako kay Samantha.

They really look the same. No wonder I never doubted Selena for being a different person. Everything was just real for me, like every f*cking thing.
The missing tattoo we had together wasn't enough to make me doubt her because for me she's real. I never made it a big deal cause I thought she just had it erased.

I leaned forward to have a close look at her. Sam slowly opened her eyes and slowly pulled me closer. She kissed me intimately...hungrily.

CJ, mahal kita!

Naitulak ko si Samantha nang marinig ko ang boses ni Selena. Bakas sa mukha niya ang pakagulat at pagkadismaya.

"What's wrong, mahal?"

Why does this feel so wrong? This feels like betrayal. The moment my eyes laid on her, I saw a different person.

"Selena."

Hindi ko alam kung anong pumasok sa utak ko para lunurin siya sa mga halik ko. Ang tanging alam ko lang ay sabik na sabik na ulit ako sakanya.

CJ, mahal kita!

_______________________________________

Nagising ako sa ingay ng mga anak ko sa baba. Marahil ay gumagayak na sila papasok ng paaralan. Kinusot ko ang mata ko at nakita si Samantha na nagsusuot ng damit niya.

"Samantha?" Tawag ko sakanya. Pagtingin ko sa katawan ko ay wala akong suot.

Sh*t, ano to? May nangyari samin?

"Get up now, mahal. It's monday don't you have a class?" Tanong niya.

Bumangon ako para magisip at alalanin ang mga nangyari. Ang alam ko lang ay nalasing ako nang nakauwi na ako.

"Wait, what's that?" Aniya at tumayo mula sa kama tsaka umupo sa tapat ng side table ko at may inabot.

Halos mapamura ako nang makita ang diamond ring na nakuha niya.
"This looks familiar. Why do you have this under your table?"

Patay na.

"I-I don't know. That's yours maybe." I lied.

"This isn't mine. It's an engagement ring....oh my gosh. It's the same ring Lance showed me for Selena." Natahimik siya nang marealize niya ang mga bagay-bagay. "Did Selena slept here before? Did you sleep with her?" Tanong niya nang may pagdududa.

"Of course not." I lied. Tumayo ako at nagsuot ng tuwalya.

"Then why would her engagement ring go here? Are you cheating on me with my sister, Charles?" Tanong niya.

"Samantha, I don't know how that thing got here okay?" Tinalikuran ko siya at nagpunta sa cabinet para ilabas ang uniform ko.

"CJ, did you f*ck with my twin?" Tanong niya nang walang emotion ang boses. Hindi ako sumagot dahil ayokong pahabain ang usapang ito.

We didn't just f*ck, we made love.

"Answer me!" Sigaw niya.

"I thought she was you!" Pagtaas din ng boses ko. "Can you blame me? You look like each other. Hindi niya sinabing ibang tao siya. Akala ko nagbago ka lang for how many years na hindi tayo nagkasama."

"Oh my gosh..." She said in in disbelief.

"Ang tagal nating nagkasama pero hindi mo man lang sinabi na may kakambal ka then I should have second thought when I saw Selena."

"Because Lolo doesn't want your mom to know she exists. It's the only reason why she's the only one who knows where those documents are 'cause she's the safest way." Natahimik siya ng ilang sandali. "You love her?" Tanong niya nang may mga luha sa mga mata niya.

Hindi ako makasagot. Sino ba yung minahal ko nung panahong iyon?
Lumapit ako sakanya at marahan ko siyang inaabot pero tinabig niya ang kamay ko. Pinilit ko parin siyang niyakap kahit puro suntok sa dibdib ang natamo ko. I deserve it anyway.

Umiyak siya nang umiyak sa dibdib ko hanggang sa kulma siya.
"What's going to happen now?" Tanong niya.

"Hindi ko alam."

Tahimik siyang nagiisip habang nilalaro niya ang singsing sa palad niya.

"I'm not going to confront her 'cause I don't want Lance to know. Their wedding is near and it shouldn't be spoiled. I'll pretend as if I never had an idea about this but promise me you're choosing me and forget about Selena." Isang desisyon ang kailangan kong gawin ngayon. Desisyon na magdidikta kung anong magyayari bukas at sa susunod na mga araw.

Siguro ay magpapanggap na lamang akong nagising mula sa isang masayang panaginip at sa panaginip na yun ay ang mga ala-ala namin ni Selena. Doon ko lang siya pwedeng ibigin dahil sa totoong buhay ay hindi maaari.

"Pangako."