I can not leave you alone

Hoofdstuk 11

**Sky**
"Prinsesje, opstaan."

Ik kreun lichtjes en draai dan de andere kant op. Ineens lag ik in het bed. Vast in slaap gevallen in de auto.

"Als je nu niet opstaat, krijg je straf."

Ik slaak een geeuw en sluit mijn oogleden weer. Ineens wordt ik bij mijn arm gepakt en gekieteld. Ik gier het uit van het lachen. Waarom weet Kay mijn zwakke plek?

"Stop!" Gil ik van het lachen.

Hij stopt met kietelen en kijkt me dan aan.

"Ik zei toch, als je niet luistert, krijg je straf." Zegt Kay op een duistere toon en drukt een kus op mijn wang.

"Jij bent niet aardig." Plaag ik.

"Ben ik wel. Ik ben de aardigste persoon op aarde." Lacht hij en drukt zijn lippen op die van mij. Ik ga mee in de zoen en dan stopt Kay.

"Vandaag weer school." Zucht ik en hij knikt.

"Ik ben er voor je, onthoud dat." Zegt Kay zachtjes en ik knik.

"Dat hoop ik maar. Bij je vrienden doe je een stuk anders dan zonder vrienden."

"Jij bent mijn prinsesje en nu kan ik niet stoerder gaan doen." Fluistert hij en hij staat op.

"Waar zijn we eigenlijk?" Vraag ik.

"Bij mij thuis." Beantwoord Kay mijn vraag en ik knik.

"Ik wou wel terug gaan naar jou huis, maar je was in slaap gevallen, dus ik heb je dus in bed gestopt." Ik knik en sta op.

"Kunnen we zo naar mijn huis, om kleding te halen?" Kay knikt en kleed zich voor mijn neus om.

"Dat kan ook." Zeg ik sarcastisch en ik hoor Kay lachen.

"Mooi uitzicht hè?" Ik schud mijn hoofd.

"Gemene." Zegt Kay quasi boos.

"Grapje schat. Ik kan niet boos op je zijn." Ik lach en loop naar de badkamer. Ik spoel mijn gezicht en loop de trap af. Kay loopt ook de trap af en loopt naar de keuken.

"Wat wil je eten?"

"Maak niks uit, doe maar wat, als er tenminste niet iets giftigs in zit." Kay lacht en pak een doos met eieren tevoorschijn. Kay pakt 2 eieren en begint ze te breken in de pan. De eierschillen gooit hij in de prullenbak en begint met de eieren te bakken.

Na het ontbijt, spoel ik mijn mond en doe mijn haren in een strakke knot.

"Wat moet je dan allemaal thuis doen?" Vraagt Kay.

"Omkleden, tas voor school inpakken, make-up op doen en dat was het."

"Make-up slaan we over." Ik kijk Kay vragend aan.

"Dat slaan we helemaal niet over. Ik ben een lelijk mormel, dus moet wel een klein beet."

"Jij bent niet lelijk." Onderbreekt Kay mij en hij kijkt me aan.

"Ja wel, accepteer het maar."

"Hou op met je zelf 'lelijk' te noemen. Jij bent beeldschoon. Zie het nou in." Zegt hij zachtjes en drukt kort zijn lippen op die van mij.

"Kom je nou!" Roept Kay.

Ik loop de trap af en doe mijn jas en schoenen aan ik loop naar en doe de deur achter me dicht. Ik loop achter Kay aan naar zijn auto en sta in. Ik doe de deur dicht en als snel stapt Kay ook in. Hij doet ook aan zijn kant de deur dicht en glimlacht naar me. Ik glimlacht erg en hij begint met te starten van de auto.

We komen aan bij mijn huis en ik stap meteen uit de auto als we thuis zijn gekomen. Kay stapt ook uit en ik pak mijn huissleutel tevoorschijn. Ik open de deur en ren meteen de trap af.

"Rustig!" Roept Kay. "Het is pas half 7!"

Ik kleed me vlug om, voordat Kay naar boven komt en pak de concealer. Ik wil het op mijn gezicht beginnen te smeren, maar Kay pakt het van me af en gooit het van de trap af.

"Wat doe je?!" Schreeuw ik.

"Jij bent beeldschoon. Al die troep heb je niet nodig."

"Jij liegt! Voordat we nog hadden, vond je me de lelijke op aarde en nu doe je ineens zo vreemd. Jij liegt!"

"Doe is rustig! Je bent zo gestrest! Dat is helemaal niet nodig!"

"En wat nou als ik dood ga? Dan hoef ik niet te stressen!"

"Rustig, Sky!" Schreeuwt Kay en hij pakt me vast. "Ik snap dat je het moeilijk hebt, maar doe alsjeblieft rustig!"

Kay duwt me tegen de muur aan en kijkt me aan.

"Alsjeblieft Sky! Ik meen alles wat ik zeg. Serieus!" Langzaam strijkt hij met zijn wijsvinger over mijn wang en drukt zijn lippen op mijn wang.

Kay is naar de wc en snel doe ik een klein laatje mascara op. Ik loop de trap af en pak de concealer van de grond. Gelukkig is het niet kapot.

"En dat ga je niet gebruiken Sky." Hoor ik Kay zeggen en hij pakt de concealer van me af.

Ik kijk hem aan en geef hem een scheve glimlach.

"Wat ga je met de concealer doen? Zelf gebruiken?" Hij schud zijn hoofd en stopt de concealer in zijn broekzak.

"Jij bent prachtig zonder concealer en de rest van die troep." Fluistert hij. "En ik zie dat je toch mascara op hebt, maar dat staat je wel."

"Je lijkt me moeder wel." Zucht ik en ik loop de trap op. Ik pak mijn schooltas in en been dan de trap af.

"Sky, ik wil niet dat je op al die meisje gaat lijken op school."

"Moet jij zeggen." Snauw ik. "Hun hebben allemaal een keer in jou bed gele."

"Sky, hou alsjeblieft op!" Schreeuwt Kay en hij pakt me vast.

"Ik hou van jou. En dat, heb ik niet voor anderen gevoeld."