I can not leave you alone

Hoofdstuk 29

**Sky**
Ik doe de deur zachtjes dicht. Dan kunnen ze schaamteloos verder gaan met waar ze mee bezig zijn. Ik loop de trap af en trek mijn schoenen aan. Ik pak mijn jas en zie de vader van Kay naar me toe lopen.

"Waar ga je naar toe?" Vraagt hij.

"Weg. Weg van die Kay in ieder geval." Zeg ik zacht en open de deur. Ik doe de deur met een klap dicht en begin met rennen.

Ik laat alle tranen over mijn wangen rollen. Waarom vertrouwde ik hem? Waarom? Ik blijf maar rennen en voel nog meer tranen over mijn wangen rollen. Ik kijk op mijn mobiel en zie dat het twaalf uur 's ochtends is. School gemist. Ik slaak een zucht en blijf maar door rennen. Ik dacht dat ik hem kon vertrouwen, maar néé hoor, hij gaat met die Kimberly het bed in duiken, waar ik vanochtend nog in lag! Ik slaak een zucht en zie mijn huis tevoorschijn komen. Ik pak de sleutel en open de deur. Ik doe de deur achter me dicht en laat me ploffen op de bank. Ik haat het leven! Ik hoor mijn mobiel rinkelen en zuchtend pak ik hem op. Het is mijn moeder maar. Ik veeg mijn tranen weg en haal diep adem.

"Blijf rustig Sky. Blij rustig." Zeg ik tegen me zelf en haal een paar keer diep adem. Daarna neem ik op.

"Hey mam!" Zeg ik nep-vrolijk.

"Het schat. Hoe gaat het?"

"Het gaat."

"Wat is er gebeurd?" Vraagt mijn moeder gebeurt. "Is er iets gebeurt tussen jou en Kay?"

"Ja, inderdaad."

"Vertel is."

"Hij heeft me voor de tweede keer bedrogen. Voor de tweede keer." Ik voel nog meer tranen over mijn wangen rollen.

"Die jongen is niet goed in zijn hoofd! Schat, jij verdient een jongen die heel veel om jou geeft en je niet zo bedriegt!"

"Ik weet het mam."

"Misschien is het beter om naar een andere school te gaan." Zegt moeder. "Je wordt alleen maar gepest en bedrogen."

"Ik denk dat dat het beste is."

"Ik zal je wel inschrijven bij een goede school die erg vlakbij ons is. Dan kan je gewoon bij ons wonen."

"Alsjeblieft mam. Doe dat. Ik wil niet meer hier zijn."

"Ik snap het schat. Ik zal je inschrijven en dan zullen we je volgende week helpen met het verhuizen van spullen hier naar toe. We hebben een hele mooie kamer voor je."

"Dankjewel mam. Tot volgende week."

"Tot volgende week schat." Ik hang op en ik glimlach. Weg van hier. Weg van Kay.

"En je spullen?" Vraagt en stemmetje in mijn hoofd. O ja, die liggen bij Kay. Kay gaat vanavond uit eten met zijn ouders, dus kan ik mijn spullen gaan ophalen. Hij zei dat 'we' uit eten ging om half zeven, dus kom ik rond kwart voor zeven mijn spullen ophalen, want ik heb de reserve sleutel van zijn huis nog. Handig. Ik loopt richting de badkamer en kijk in de spiegel. Mijn ogen zijn opgezwollen en dus betekent het, dat ik er niet uit zie. Ik verlaat dan de badkamer. Ik baan de trap af en loop mijn kamer in. Ik pak een simpele joggingbroek met een sweater met daar op 'Life is beautiful'. Ik hoop dan mijn mobiel af gaan en kijk wie het is. En ja hoor, het is Kay. Ik neem niet op en doe mijn geluid uit.

Het is half zeven 's avonds en ik heb de hele tijd tv gekeken. Ik heb niet de hele tijd zitten janken om Kay. Ik moet er mee leven, dat Kay me toch de hele tijd mij breekt. En volgende week ben ik hier weg, dus dan heeft hij geen las van mij. Ik loop naar de keuken en open de koelkast. Ik pak een kant en klare salade uit de koelkast en doe dan de koelkast dicht. Ik pak een vork uit de la en doe dam de la dicht. Ik verlaat de keuken en plof op de bank. Ik begin met het eten van de salade en zet de tv aan. Ik zet Netflix aan en zoek een leuke film uit. Ik klik de film 'Sherk' aan, want die film is gewoon geniaal.