I can not leave you alone

Hoofdstuk 32

**Kay**
Ik zie een bekend meisje voor Brandon zitten. Ik laat mijn ogen goed op haar concentreren en zie dat het Sky is. Mijn Sky. Brandon buigt zich voorover en drukt zijn lippen op die van haar. Ik voel een steek van jaloezie mijn lichaam in steken. Het voelt als een mes die mij dood wil hebben. Tranen borrelen op. Ik vlucht het huis weer in en vlucht de wc in. Ik sluit de deur achter me dicht en zak op de grond. Ik verberg mijn hoofd in mijn handen en laat alle tranen op mijn wangen rollen. Waarom doe ik zo moeilijk om één meisje?

"Misschien omdat je heel erg veel van haar houdt?" Zegt een stem in mijn hoofd en die stem heeft ook gelijk. Ik heb zo veel spijt. Ik kan niet beschrijven hoeveel spijt ik heb. Brandon is net als mij. Laat meisjes voelen dat hij van ze houdt en dan daarna houdt hij het voor gezien. Ik slaak een zucht en ga weer staan. Ik spoel mijn gezicht met water en haal een hand door mijn hand.

"Ga lol maken. Laat Sky zinken." Fluistert een stem in mijn hoofd, maar ik ga haar niet vergeten en helemaal niet laten zinken. Ik slaak een zucht en open de deur. Lol maken, kan wel.

Ik loop de woonkamer binnen en iedereen is daar helemaal dronken. Ik zie Sky binnen lopen, die heel rustig is. Als ik achter haar kijk, zie ik Brandon met een ander meisje zoenen. Typisch hem. Nooit van één meisje houden, maar meteen een ander nemen. Ik loop naar haar toe en als het zie dat ik naar haar toe loop, rent ze meteen naar buiten.

"Sky!" Schreeuw ik. Geen reactie. Ik ren de straat op en zie dat ze haar stappen versnelt.

"Sky!" Schreeuw ik weer en voel tranen opborrelen. Na een tijdje, stopt Sky met rennen en ik zie haar een beetje wankelen. Ik ren snel naar haar toe en dan valt ze neer. Ik vang haar net op tijd op.

"Wat is dit?" Murmelt ze.

"Gaat het?" Vraag ik.

"Ik kan het het niet meer." Zegt ze zwak.

"Je kan het wel." Moedig ik haar aan en ze schud haar hoofd. Ik vermoed dat ze dronken is.

"Wat ben ik?" Vraagt ze ineens en ik kijk haar vragend aan.

"Jij bent Sky. Het mooiste,liefste en het aardigste meisje die ik ken." Ze bloost, maar dan veranderd haar blik ineens. Van verlegen naar kwaad.

"Laat me los!" Gilt ze en ze wring zichzelf uit mijn armen. Ze kijkt me woest aan en wilt weglopen, maar ik hou haar tegen.

"Het spijt me Sky." Zeg ik zacht en kijk haar aan. "Ik hou zoveel van je."

"Als je zoveel van me houdt, waarom ga je dan met Kimberly het bed in duiken?" Snauwt ze en ze kijkt me vuil aan. "Als je echt van iemand houdt, doe je dit niet."

"Ik hou wel van je, maar het is z'n lang verhaal."

"Boeit me niet." Snauwt ze en ze kijkt me boos aan.

"Laat me met rust en ga verder met Kimberly."

"Maar-"

"Ga." Onderbreekt ze me. "Het is beter voor ons allebei." Ze loopt weg en dit keer hou ik haar niet tegen. Dit keer ben ik echt gebroken. Gebroken door haar woorden. Ik slaak een zucht. Kon ik maar de tijd terug draaien. Kon dat maar.

**Sky**
Als ik thuis ben, doe ik de lichten aan en begin nog een paar spullen in te pakken. Ik was stom dronken en Brandon kan ik helemaal niet meer vertrouwen. Lekker achter me rug om zoenen, terwijl hij zei dat 'ik' de persoon was, die zijn 'prinses' is. Lekker gelogen. Dankjewel Brandon. Kay 2.0. Het huis wordt verkocht aan mijn tante, dus kan ik altijd hier naar toe ga, als ik wil. Ineens gaat mijn mobiel en ik pak mijn mobiel meteen uit mijn broekzak en ik kijk wie het is. Ja hoor, het is Kay. Ik zucht en neem op.

"Kay, alsjeblieft. Ik hou niet meer van je en ben klaar met jou." Ik hoor Kay zachtjes snikken op de achter grond en ineens hoor ik een glas vallen.

"Kay, wat doe je." Vraag ik een beetje bezorgd en ik hoor nog één glas vallen.

"Kay, praat alsjeblieft." Smeek ik.

"Ik hang op als je niet praat." Ik hoor dan luide snikken.

"Sky." Zegt Kay zacht. "Je doe mij zoveel pijn." Ik slik.

"Jij mij ook Kay. Jij mij ook."

"Ik hou van je Sky. Ik wil je terug."

"Ik hou ook van jou, maar ik vertrouw het niet meer. Ik wil gelukkig worden en niet bedrogen worden, wat er tot nu gebeurt."

"Ik ben een klootzak." Snikt hij. "Een vuils klootzak, maar wel een klootzak die ziels veel van jou houdt." Ik slik.

"Ik hang op." Zeg ik zacht. "Tot ooit."

"Niet ophangen." Snikt Kay.

"Jawel Kay." Ik wil ophangen, maar Kay was me voor. Ik slaak een zucht en voel de tranen over mijn wangen rollen. Morgen ben ik hier weg en kan ik Kay langzaam vergeten. Ik geeuw en merk dat ik wil gaan slapen. Ik zet de lichten uit en baan de trap op. Ik doe mijn pyjama aan en doe de pruik uit. Een mooie herinnering aan Hannah. Ik leg de pruik weg en net als ik het licht uit wil doen, gaat de bel. Ik voel een rilling over mijn rug lopen. Ik kijk op de klok en zie dat het vier uur 's ochtends is. Zo laat?! Ik slaak een zicht en doe het raam voorzichtig open en zie dat Kay voor de deur staat. Het regent hard buiten. Arme Kay.

"Vergeet hem! Laat hem lekker daar buiten!" Ik blijf maar naar kijken en hoor weer de bel gaan. Ineens hoor ik hard geschreeuw. Snel ren ik de trap af en doe de deur op een kiertje open. Ik zie Brandon een klap aan Kay uitdelen. Hoe weet Brandon waar ik woon?

"Blijf van haar af!" Sist Brandon en ik kijk een verbaasd aan.

"Jij moet van haar afblijven!" Sist Kay boos naar Brandon en geeft hem een klap in zijn maag. Kermend rent Brandon weg. Kay draait zich om en kijkt mij aan. Onze ogen doorboren elkaar en ik weet niet wat ik moet doen. Ik verroer me niet. Kay verroert zich niet. Ik weet niet welke woorden ik moet pakken, om wat te zeggen tegen hem. Het liefst wil ik naar hem toe springen en zeggen dat het goed komt, maar ik hou me in. Bang om over een paar weken weer bedrogen te worden. Langzaam loopt Kay naar me toe en nu kan ik mezelf niet meer inhouden. Ik ren naar hem toe en spring om hem af. Hij slaat zijn armen om me heen en ik voel dat zijn lijf aan het schokken is. Huilt hij nou? Ik verberg mijn hoofd in zijn vest en voel hoe Kay zijn grip verstevigd. En zo staan we dan. Om vier uur 's ochtends In elkaars armen. Met verdriet. Veel verdriet..