I can not leave you alone

Hoofdstuk 40

**Sky**
"Gaat het?" Ik kijk me moeder aan en ik knik.

"Kan niet beter."

"Schat, ik snap dat je hem haat, maar ik zie echt goed, dat hij voor je vecht. Toen die ene Steven naar je toe kwam, viel hij hem aan. Je mag geen eens contact hebben met een andere jongen en dat doen de meeste jongens, als ze het meisje goed willen beschermen. Sky, hij houdt van jou. Praat met hem."

"Mam, hij heeft me pijn gedaan. Twee keer! Ik ben er gewoon klaar mee!"

"Schat, ik snap je, maar praat met hem."

"Ik heb al een keer met hem gepraat, maar ik vertrouw het gewoon niet."

"Ik snap je, maar laat het rusten. Nu ga je naar een andere school en misschien zie je wel een andere droomprins, die je misschien ook gelukkig kan maken, zonder je hart keer op keer te breken." Ik haal mijn schouders op.

"Ik blijf nu alleen en zie wel wat er later te pas komt." Mijn moeder knikt en concentreert zich dan op de weg.

-

We komen thuis aan en ik stap de auto uit met een doos vol met kunstwerken. Ik til de doos daar binnen en baan de trap op. Ik leg de doos in mijn kamer en pak de pruik die ik van Hannah heb gekregen. Ik doe het aan en zet het goed vast. Ik kam de haren en doe het in een schuine vlecht. Ik doe een heel klein beetje make-up op en kijk tevreden in de spiegel. Perfect, maar ik ben zelf niet perfect. Ik slaak een zucht en pak mijn tas in.

"Schat, schiet je op?!"

"Ja mam!" Ik pak mijn tas en baan de trap af. Ik open de voordeur en loop richting de auto. Ik stap in en mijn moeder stapt aan de andere kant in.

"Hoop dat je het daar naar je zin zal gaan krijgen." Ik knik.

"Ik hoop het."

-

"Veel plezier schat."

"Bedankt mam." Ik stap de auto uit en langzaam rijdt mijn moeder weg. Ik kijk naar het schoolgebouw, wat voor me staat. Het is groot, maar erg modern. Ik loop langzaam het schoolgebouw in.

Ik loop richting de balie en zeg de balie vrouw gedag.

"Sky Woods." Ze knikt en tikt op de computer."

"Je bent nieuw zie ik." Ik knik en ze overhandigt mij een witte brief.

"Hier staat je rooster in en waar je moet zijn." Ik knik en loop dan weg.

De bel galmt en ik kijk op mijn rooster. Pauze. Ik baan door de menigte in en loop richting de aula. Er zitten allemaal verschillende groepen. Populaire, nerds, sportieve meiden, sportieve jongens, emo's en zo gaat het door. Het lijkt wel op een school in Amerika. Ook alleen maar aparte groepen. Ik scan door de aula heen en zie een lege tafel. Ook een nieuw grapje, namelijke eenzame Sky. Ik loop naar die tafel toe en ga zitten. Ik pak een appel uit mijn tas en neem er een hap van.

"Jij hebt echt veel lef om daar te zitten." Ik draai me om en zie een klein meidengroepje voor me staan.

"Hoezo?" Vraag ik.

"Daar zitten altijd de 'badboys' en niemand anders mag daar volgens hun zitten." Ik haal mijn schouders op.

"Zullen we bij jou zitten?" Vraagt een meisje met blonde haren en blauwe ogen. Ik knik en ze komen aan de tafel zitten.