I can not leave you alone

Hoofdstuk 24

**Sky**
Langzaam open ik mijn oogleden en ik merk dat Kay mij stevig vast heeft. Ik glimlach en kijk op de klok. 7 uur 's ochtends. Dus ik heb maar 4 uurtjes geslapen. Ik slaak een zucht en probeer goed te liggen, maar het lukt niet als Kay mij zo stevig vast heeft. Er wordt geklopt op de deur en de zuster komt binnen gelopen. Ze glimlach als ze mij en Kay zo zien liggen en ik glimlach vlug terug.

"Ben je klaar voor de chemo?" Ik schud mijn hoofd.

"Het is zo vroeg." Ze lacht en probeert me los van Kay te wurgen.

"Wat een sterke jongen zeg." Lacht ze en ik knik.

"Sterk, maar ook heel erg lief." Ze knikt en ze probeert me weer los te krijgen van Kay en dit keer lukt het weer. Ik probeer met behulp van de zuster, op te staan, maar Kay grijpt me weer vast en drukt me weer stevig tegen zich aan.

"Kay." Zeg ik zacht. "Ik moet gaan."

Meteen opent Kay zijn oogleden en ik zie dat hij er niet echt fris uit ziet. Er zitten flinke wallen onder zijn ogen en zijn ogen zijn ook nog opgezwollen. Heeft hij gehuild?

"Chemo." Fluister ik zacht en hij knikt. Hij drukt een korte kus op mijn lippen en laat me dan los.

"Ze komt zo weer terug." Zegt de zuster tegen Kay en Kay knikt. Ik zwaai Kay uit en Kay zwaait terug. Daarna loop ik samen met de zuster weg.

Ik voel me zwakker dan normaal. Mijn haren zijn allemaal weg en weer voel ik weer tranen over mijn wangen rollen. Ik wordt terug gebracht naar de kamer en zie Kay mij met open mond kijken. Meteen verberg ik mijn hoofd met mijn handen en meteen loopt Kay naar me toe. Kay pakt me vast en slaat zijn armen om me heen. Ik leg mijn hoofd op zijn schouder en laat luide snikken horen. Ik laat de tranen over mijn wangen lopen, waar door de shirt van Kay nat wordt.

"Rustig schatje. Komt goed." Fluistert hij in mijn oor en ik schud mijn hoofd.

"Het gaat steeds slechter met mij, zie je dat niet?!" Zeg ik iets feller dan bedoelt en meteen voel ik Kay's grip verstevigen.

"De medicijnen zijn sterker geworden Sky en ik snap dat je het rot spullen vind, maar hou het alsjeblieft vol. Ik ben er, als je me nodig hebt, dat weet je toch?" Vraagt Kay zachtjes en ik knik.

"Onthoud dat ik van jou hou, ook al gaat de tijd verschrikkelijk snel." Ik knik en Kay pakt mij vast. "We komen er door heen schat. We komen er door heen."

~2 maanden verder~
Mijn gevoel zegt, dat het beter gaat. Ik voel me een stuk actiever dan normaal. Vandaag mag ik weer terug naar huis, wat ik best wel fijn vind. Ik pak de laatste spullen in en doe de rits dicht. Ik pak mijn mobiel en net als ik het nummer van Kay wil aantikken, wordt ik gebeld door hem. Ik glimlach en neem op.

"Hey prinses." Meteen begin ik te blozen, ook al kan hij dat niet zien.

"Hoi prins." Ik hoor hem zachtjes lachen, waar ik spontaan de vlinders in mijn buik voel.

"Ik ga vandaag weer naar huis." Zeg ik enthousiast.

"Fantastisch. Nu kan ik je nog meer zien." Ik glimlach en bloos tegelijk, maar dat kan hij ook niet zien.

"Maar ik ga ophangen, want ik ga nu lopend naar huis. Doei prins." Net als hij iets wikt zeggen, hang ik op. Wat wilt hij dan tegen me zeggen? Ik pak mijn tas en zeg de zuster gedag. Ze glimlacht en wenst me veel geluk.

"Als het echt niet gaat, weer terug komen hè?" Zegt de zuster bezorgd en ik knik

"Altijd." Ze glimlacht en ik glimlach terug. Ik begin de trap af te lopen en loop de uitgang uit. Ik begin te lopen en zie ineens een auto naast me rijden. De auto stopt, maar ik loop gewoon door.

"Sky!"

Ik draai me om en zie Kay staan. Hij rent naar me toe en ik probeer ook te rennen. Kay slaat zijn armen om me heen en laat me half zweven door de lucht. Automatisch laat ik mijn tas vallen, maar dat is vast geen probleem. Hij laat me weer op de grond staan en kijkt me aan.

"Ik heb je gemist." Zegt Kay zacht en drukt een kus op mijn voorhoofd.

"Wat doe je hier eigenlijk?" Vraag ik zacht.

"Jou ophalen. De prins gaat jou niet alleen laten lopen met een zware tas. Dat zal de prins nooit doen." Ik glimlach en druk een kus op zijn wang. Hij pakt mijn tas en opent de kofferbak. Hij legt de tas in de kofferbak en doet dan de kofferbak dicht. Ik loop naar de passagiersruimte en open de deur. Ik ga zitten en doe dan de portier dicht. Kay gaat aan de andere kant zitten en doet daar de portier dicht. Kay kijkt me aan en drukt een kus op mij wang. Hij start de auto en rijdt dan weg.

We komen aan bij mijn huis. Ik open de portier en stap uit. Kay zet zijn auto op slot en stapt ook uit. Hij loopt naar de kofferbak en open het. Hij pakt de tas en ik wil het pakken, maar hij houdt me tegen.

"Prins tilt het even voor je op." Ik glimlach en knik dan. Hij doet de achterdeur dicht en pakt mijn hand vast. Kay opent de voordeur en we stappen het huis binnen. Kay doet de deur achter zich deur en ik neem de tas van hem over.

"Wat wil je gaan doen met die tas?" Vraagt Kay. "Ik ben de prins, dus moet jou tas optillen." Ik lach en loop de trap op. Ik leg de tas op mijn kamer en voel meteen dat er armen om me heen worden geslagen. Ik schrik er niet erg van, want dat ben ik wel gewend.

"Door jou, heb ik weer lust." Fluistert Kay zwoel in mijn oor en ik grijns.

"Jij bent nog steeds een 'fuckboy'." Lach ik en Kay knikt.

"Maar deze hier, is verandert. Maar als je wilt, dan verlaat ik je." Ik schud lachend mijn hoofd en hoop dat dat als grap is bedoelt.

"Ik maak maar een grapje." Ik slaak opgelucht een zucht en Kay glimlacht. Kay loopt maar mijn kamerdeur en doet de deur dicht. Ik sluit de gordijnen en langzaam loopt Kay naar me toe. Hij pakt me vast en zoent me teder, maar ook zacht. Ik ga mee in zijn zoen en langzaam begint hij mij uit te kleden. Ik doe het zelfde bij hem en kijk Kay aan.

"Ik doe het zachtjes. Belooft." Ik knik en druk weer mijn lippen op die van hem. En zo gaat het verder.

Na een lange tijd, open ik mijn ogen en voel een bezweet lichaam naast me. Ik kijk op en zie dat Kay vredig ligt te slapen, wat er schattig uit ziet. Ik sta voorzichtig op en voel meteen de misselijkheid op komen. Ik wankel richting de deur en open het meteen. Ik baan mezelf richting de wc. Ik hang boven de wc en begin met over te geven. Ik voel het eten van eergisteren naar boven komen. Gadverdamme. Na een tijdje, komt er niks meer uit en slaak ik een zucht.

"Sky." Ik draai me om en zie Kay bezorgd naar me kijken.

"Gaat het wel?" Ik knik, maar eigenlijk gaat het niet goed. Ik ben super erg misselijk. Bah bah.

"Niet liegen prinses." Ik glimlach en pak een bekertje en vul het met water. Ik spoel mijn mond er mee en leg dan het bekertje weg.

"Gaat het een beetje?" Ik knik en Kay loopt naar me toe.

"Weet je het zeker?" Vraagt Kay bezorgd. "Ik wil dat je gezond blijft en dat weet jij ook." Kay drukt een kus op mijn voorhoofd en ik glimlach.

"Alleen misselijk." En toen ik dat zei, zie ik meteen angst in zijn ogen. De angst, die ik niet vaker heb gezien. Dus het is wel erg. Denk ik...