I can not leave you alone

Hoofdstuk 26

**Sky**
Na een tijdje zijn we thuis aangekomen en stapt Kay meteen uit. Ik stap ook uit en zie Kay de auto op slot doen. We lopen richting de voordeur en met één klik, opent Kay de deur?

"Wil je iets te eten of te drinken?" Vraagt Kay en ik schud mijn hoofd.

"Néé, dankje." Kay glimlach en drukt zijn lippen op die van mij. Ik kus terug en dan trekt Kay zich terug.

"Ik ga douchen." En meteen beent Kay de trap af.

"Ik ga even naar huis toe, om mij spullen van school te halen, want morgen begint school weer. Remember?"

"Ja, dat weet ik. Maar kom alsjeblieft op tijd thuis."

"Oké, is goed!"

"Doei schat!" Roept Kay en ik roep het zelfde terug. Ik pak de reserve sleutel en loop dan naar buiten. Ik doe de deur achter me dicht en ruik de frisse buitenlucht naar binnen. Het is lente, mijn lievelingsseizoen. Ik glimlach helemaal en begin te lopen. Ik wil zo graag iets voor Kay halen, maar weet niet wat. Hij vind dat ik zijn verjaardagscadeau ben, maar ik vind ook dat hij iets speciaal verdient.

"Hey Sky!"

Ik draai me om en zie Steven die naar me zwaait. Hij is de laatste tijd wat aardiger geworden, maar toch vertrouw ik hem niet helemaal. Misschien probeert hij me in de val te lokken, omdat ik zijn mobiel heb vermoord. Steven komt naast me lopen, wat een minder leuk gevoel oplevert.

"Wat doe je hier zo alleen?" Vraagt Steven

"Ik moest nog wat spullen bij mijn thuis pakken, want morgen hebben we school." Steven knikt.

"Heb je al iets voor Kay's verjaardag?" Ik schud spijtig mijn hoofd.

"Hij zei het vandaag pas, dus kon het niet eerder weten." Steven knikt begrijpelijk.

"Misschien ligt er wat in de winkels?"

"Het is zondag sukkel." Steven begint te lachen.

"O ja, haha. Helemaal niet aan gedacht."

"Dat merk ik." Steven lacht.

"Maar ik moet rechtsaf." Zegt Steven. "Tot morgen!"

"Tot morgen!" Steven zwaait nog en gaat dan rechtsaf. Ik loop alleen verder en gelukkig is het nog maar paar minuten. Ik voel mijn mobiel ineens trillen, maar ik besluit om hem niet te pakken. Mijn mobiel blijft maar trillen, maar ik blijf het maar negeren. Ik ben er bijna, dus ik hoef me nergens zorgen over te maken.

Ik loop richting het huis en steek de sleutel in het slot. Ik open de deur en doe dan de deur achter me dicht. Ik baan de trap op en loop richting mijn kamer. Ik pak mijn schooltas en doe de spullen in die ik nodig heb voor morgen.

Ik plof op bed als ik mijn tas heb ingepakt en voel weer mijn mobiel trillen. Ik pak zuchtend mijn mobiel en zie dat Kay mij belt. Ik neem op.

"Waar ben je?" Vraagt Kay bezorgd.

"Thuis." Antwoord ik simpel. "Hoezo?"

"Ik ben zo bezorgd Sky. Je bent al een paar uur daar." Ik vind het zo lief van hem,dat hij zo bezorgd om me is.

"Sorry, maar was moe." Zeg ik simpel.

"Oké, is goed." Ik glimlach, ook al kan hij dat niet zien.

"Wil je vandaag weer bij mij slapen of slaap je dit keer thuis?"

"Maak mij niet uit."

"Dan slaap je bij mij." Zegt Kay meteen. "Ik kan niet zonder jou." Ik smelt van zijn woorden. Wat is hij zo lief.