Martyr's Love (GXG)

Chapter Fourteen

Andy

"Andy..gising na." Narinig kong sabi kasabay ng sunod sunod na yugyog sa katawan ko. "Andy tanggali na."

Napakunot noo naman ako ng maramdaman ko yung sakit ng ulo ko. Nakapikit akong bumangon sa kama at napayawak sa ulo ko.

"Oh.." Sabay abot sa akin ng isang tablet at isang basong tubig.

"Thanks Jam." Pag katapos kong inumin yung binigay niya. Haist sakit talaga ng ulo ko. Parang pinupukpok ng martilyo.

Babalik sana ako sa pag kakahiga ng narinig ko siya.

"Oi! Oi! Oi!" Sabi niya " Huwag ka ng humiga ulit. Tara bumangon ka na." Sabay hawak sa kamay ko para hatakin ako patayo

"Higa muna ako Jam sakit talaga eh." Sabi ko naman habang nag pupumilit humiga "parang ikaw walang hangover ah."

"Hoy masakit din ang ulo ko noh." Sabi naman niya habang hinahatak pa din ako "pero kailangan kong tumayo dahil gegerahin ako ni Cams pag nag kataon sayang daw yung baksyon natin kung matutulog lang daw tayo." Ayun wala akong nagawa kung hindi tumayo. Pero nakapikit lang ako habang hatak hatak niya ako.

"Oh!" Narinig kong sabi nung naka upo ako sa may kitchen. Dinilat ko yung isang mata ko at nakita ko si Cams na may hawak pa na isang tasa ng coffee.

"Inumin mo na yan." Turo niya sa tasa na nasa harap ko "Jam!" Tawag niya "dalhin mo na yan dito para painumin ng coffee."

"Umayos ka nga Cassy!"

Nung narinig ko yung pangalan niya. Parang biglang nawala yung hangover ko at napalitan ng kaba. Hindi ko alam yung gagawin ko. Bigla kong na alala yung ngyari kagabi. Why did she kissed me. After what happened hindi ko tuloy namalayan na sunod sunod pala yung inom ko.

"Sakit ng ulo ko!" Sabi niya when she seated next to me.

I was drunk last night but I can't forget her soft and sweet lips. Every move of her lips to mine. If I just don't have self control that time I might response to her kisses because it was really so tempting. Aaminin ko I like it... No I love it. I was dream come truth yung mahalikan siya. But it was wrong. it shouldn't happened. But why did she did that? May rason kaya kung bakit niya ginawa yun? O sadyang lasing lang siya kaya ginawa niya yun. I don't know pero what she did gave me hope. But I don't want to entertain the feeling. I'm trying not too. Kasi baka masaktan lang ako.

"Kahiya naman sa na inom mo." Sabi Cams "oh coffee." I saw Cams put it in front of her.

"I'll just go outside." Sabi ko sabay tayo at iniwan sila sa kusina.

I just sit at porch with cup of coffee with me. I close my eyes as I feel the air that kissing me. Until someone broke my moment.

"Andy." She called me. I open my eyes at nakita ko siyang naupo malapit sa akin. Lumabas nga ako para makalayo eh. Pero bakit ba siya sumunod pa. I sip coffee from my cup trying not to mind her presence "Andy mag usap naman tayo oh." I feel sadness in her voice.

"Ano naman ang mag uusapan natin?" I ask coldly.

"Let's talk about us?"

"Us?" Napalingon ako sa kanya and smile cocky at her. "What about us?"

"Alam ko naman na galit ka sa akin dahil sa ngyari the last time."

"Kalimutan mo na yun. Tapos na yun." Sabi ko saka tumayo para bumalik sa loob.

"Aalis ka nanaman. Tatalikuran mo ako. Ano ba Andy!" Halos pasigaw niyang sabi

Tumingin ako sa kanya. Nakikita ko yung namumuong kuha sa mata niya. Bakit ba ganito? Pag nakikita ko siyang umiiyak parang ng hihina ako. Na gusto ko siyang lapitan at punasan yung luha niya.

"Ano bang gusto mong gawin ko?"

"Ikaw? Ano bang gusto mong gawin ko?" Sabi niya "kasi ako pagod na ako kaka isip kung ano yung dapat kong gawin."

"Kaya ba hinalikan mo ako kagabi?" I ask.

Natahimik siya sa sinabi ko. Now, I know why.

"Anong pumasok sa utak mo para isipin na yung kiss na yun will change anything huh?" Sabi ko. Buti na lang at hindi ako umasa na kaya niya ako hinalikan kasi gusto niya din ako. Pero kahit ganun masakit pa rin pala na wala lang yung halik na yun sa kanya kungpara sa akin na yun yung inaasam asam ko noon pa.

"Gusto ko lang kausapin mo ako." Sabi niya "gusto ko lang na nasa akin lang kahit sandali yung atensyon mo." Tumayo siya at lumapit sa akin "kasi miss na miss na kita." Saka yumakap sa akin.

I hear her sob at dahil doon ng hihina nanaman ako I feel like my heart melt hearing her cry. All the walls na pinilit kong itinago nitong nag daang araw ay unti untin gumugo. Bakit ba pag dating sa kanya ang hina hina ko. Hindi ko mapigilan na yakapin na din siya.

"Taha na." Sabi ko habang hinahagod ko yung likod niya."nakita ko kasi na takot na takot ka nung nakita mo siya sa tapat ng unit natin tapos nakita ko how she treated you tapos sumama ka sa kanya I juat don't know why you had to do that."

"I'm afraid not for myself but for you Andy." Sabi niya "natakot ako na baka saktan ka niya and he did nasaktan ka at yun yung rason kung bakit hindi ka nakapag laro ng maayos ng championship game mo rason para matalo ka." Lalo siya umiyak

"Shhh.. Taha na." Sabi ko "wag mo ng isipin yun. Marami pa naman akong game. Kay wag ka ng ma guilty. Taha na.." Hinawakan ko siya sa balikat "huwag ka ng umiyak. Alam mo naman na ayokong nakikitang umiiyak ka di ba?" Sabi ko habang pinupunasan yung luha niya

"Ikaw kasi eh. Natitiis mo na akong hindi pasinin." Sabi niya "nakaka inis ka!" Sabay mahinang hampas sa kanan kong braso

"Aray!" Sabi ko sabag hawak dito. Nagalaw ko kasi nung iiwas ko sana sa kanya.

Nakita ko naman yung pag aalala sa mukha niya "sorry."

Hindi ko siya pinansin.

"Ui sorry na!" Sabi niya "ayan ka nanaman eh."

Tumingin ako sa kanya at nakita ko na namumuoo nanaman yung luha niya.

"Tatanggapin ko lang yang sorry mo kung ngingiti ka." Sabi ko.

"Ngingiti lang ako pag sinabi mong hindi ka na galit sa akin."

I genuinely smile at her " I am not angry with you, I can't be angry with you and I will never be angry with you." I sincerely told her. Kasi nga mahal ko siya. At kahit kailan hindi ko ata kayang magalit sa kanya kahit na paulit ulit akong nasasaktan. Sabi nga nila there will always that one special person that no matter what they've did to you, you still, just can't let them go just for simple reason because you love the person.

Pag katapos ng sinabi ko sa kanya she give me a sweet smile. The kind of smile that never fails me to fall for her even more.

"Tara!" Aya niya sa akin papasok sa loob.

Ewan ko ba. Why I can't get over her why I can't move on from her, why I can't distance myself from her maybe I just love her too much kaya kahit na masakit okey lang sa akin kahit na para na akong t@nga okey lang at kahit hindi na ako manalo sa mga games ko okey lang.

Masaya na ako ng ganito. Masaya na ako ngayong her arms is around my waist holding me so tight as if she doesn't want to let me go. Masaya na akong ganito, okey na ako ng ganito at makokontento na ako sa ganito.

------------------------------------------------------------------------

Haist.. 12 hours duty ako sa tuesday tapos morning shift ako kinabukasan (wed) saklap naman.. Huhuhu... Pero do 't worry I'll try na mag update pa din...

I lashuuu!! :)))