Babies Daddy (2016)

You Are My Everything ~29

Suho ..Luhan ကိုထားတဲ့ လူနာ အခန္းထဲ ဝင္လာေတာ့ Sehun ကိုကုတင္ေဘးမွာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္.. Luhan ရဲ႕ လက္ေလးကို ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း .. Luhan မ်က္ႏွာေလးကို ၾကည့္ေနတယ္ေလ.. BaekHyun ကေတာ့ ဘယ္သြားေနလဲ မသိ.. အခန္းထဲမွာ မ႐ွိပါဘူး..

" Sehun ah.. မင္း အဆင္​​ေျပ ရဲ႕လား?" Sehun ရဲ႕ ေခါင္းကို အသာ ပြတ္ရင္း ေမးလိုက္ေတာ့..မ်က္​ရည္​ အဝဲသားနဲ႔ ေမာ့ၾကည့္လာတယ္..

" hyung..  သူ.. သူ ​ေဆးရံု လာမျပတာ ဘယ္ႏွႀကိမ္ ႐ွိၿပီလဲဟင္?"

Suho လည္း Luhan ရဲ႕ ကုတင္ေပၚ မွာ အသာဝင္ထိုင္ လိုက္ၿပီး.. Luhan ရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကို ၾကည့္ကာ..

" သူ check up မလာတာ ၃.. ၄ႀကိမ္ ေလာက္႐ွိၿပီ.. ဘာေတြမ်ား လုပ္ေနခဲ့ လို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ အားမ႐ွိတဲ့ လူလို ျဖစ္ေနခဲ့ရ တာလဲ မသိဘူး.. ၾကည့္ပါဦး..လူက ျဖဴေဖ်ာ့ေန တာေတာင္ သူ႔ သမီး​ေလး ကို ​ေနာက္​ဆံုး အခ်ိန္အထိ ႀကိဳးစား ေမြးႏိုင္ခဲ့တယ္.. တကယ္ ေတာ္ပါတယ္ Luhan.."

Suho ေျပာရင္း Luhan ရဲ႕ မ်က္​လံုး ေပၚမွာ က်ေနတဲ့ ဆံပင္ေလးေတြကို သပ္ေပးလိုက္တယ္..

" အားလံုး က်ေနာ့္ အျပစ္ ေတြပါ.. က်ေနာ့္ ေၾကာင့္ သူ.." Sehun ေျပာလည္း ေျပာ.. Luhan ရဲ႕လက္ကိုလည္း မလႊတ္တမ္း ဆုပ္ထားကာ အနမ္းေတြ ေပးေနမိတယ္..

" Sehun ah.. ၿပီးတာေတြလည္း ၿပီးၿပီ ပဲ ..ကိုယ္​့ကိုယ္​ကို အဲ့ေလာက္ အျပစ္​ တင္မေန ပါနဲ႔ေတာ့.."

Suho ကေတာ့ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ျဖစ္သင့္တာ ကို ေဖ်ာင္းဖ် လိုက္ပါတယ္..

" က်ေနာ္.." Sehun စကား မဆံုးေသးခင္မွာပဲ..

" Sehun.. " BaekHyun ဝင္လာပါတယ္ .. ChanBaek ေလးကို တဖက္ကခ်ီထား ၿပီး ေနာက္ တဖက္ ကေတာ့ စားစရာ အထုပ္ေတြ ကိုင္ထားတယ္..

Sehun က BaekHyun ေျပာတာကို မၾကားခ်င္ ေယာင္ေဆာင္ ၿပီး Luhan ကိုသာ ၾကည့္ရင္း ငိုေနပါတယ္..

" Sehun .. မင္း အိမ္ျပန္ သင့္တယ္ လို႔ ငါထင္တယ္.. အခုခ်ိန္မွာ မင္း ေပ်ာက္ေနရင္ ..မင္းရဲ႕ သတို႕သမီးေလာင္း က စိတ္ပူေန လိမ့္မယ္.. အိမ္ျပန္ ၿပီး အနားယူ လိုက္ပါ.. မင္းရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္က လာမယ့္ Saturday မလား.. သိပ္မလိုဘူး.. မင္း ျပန္လိုက္တာ အေကာင္းဆံုး ပဲ "