Runaway Prince

Chapter Twenty Eight

Chapter Twenty Eight ~

RITSU's POV

Hindi ako makapaniwala, nalampasan ko yung six months kong taning. Siguro nakatulong rin ang continues kong medication but I still consider it as a miracle. Siguro may plan pa si God sa akin dito sa Earth, at malamang kasama si Tyler sa mga planong yon.

I want to see Tyler right now but it's almost midnight and Dad won't allow me. Dad said that I should do it tomorrow morning. Kailangan muna raw namin magpahinga. 

I was in a long sleep when suddenly I felt a great impact.

"Dad, what happened? Anong ingay yon? " 

"Wait, stay there. We have to check it."

Di ko alam kung anong nangyari, pero yung driver namin tsaka si Dad, bumaba. Ano to? May nabangga sila? Bumaba na rin ako to check if everything is alright.

"Sir, hindi naman natin sya nabangga, bigla lang syang hinimatay sa daan. Napaaway ho yata to. Ang daming pasa e."  sabi nang driver namin. 

From afar, I could say that I really know this guy. Lumapit ako para tingnan kung tama ba ang hinala ko and "Dad, it's Tyler! Let's bring him to the hospital."

I almost cried when I saw his bruised eyes. What happened to him? Kailan pa siya natutong makipag-away? Did everything change when I left hiim? Sana hindi. I promise, I will make it up to him. 

Sabi ng Doctor okay lang naman daw si Tyler, nakainom lang naman daw ito at nabugbog. It's just  simple bruise, no need to worry. No need to worry?  Halos masira nga ang mukha ng Tyler ko!

"Can I -- "  hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko ay agad na nagsalita si Dad.

"No. We need to go home. "

"But Dad?"

"Ritsu, lets go." 

Wala na akong magawa. But before I leave, I kiss him on his cheeks and whisper  "I'll be back Tyler. I love you" 

Now, I'm here at hospital. Nakapag-usap na kami ni Dad at pumayag na siya na dalawin ko si Tyler. I already told told him na wag na wag na niya akong pagbabawalan kay Tyler because I once left him, ayoko nang maulit pa 'yon.

"Ritsu?" alam kong hindi makapaniwala si Tyler na nadito na uli ako sa harap niya. I pinched his nose to make him realize that it's really me. 

"Tyler, I brou --"  napatingin ako sa bagong dating at nakita ko si Tynnie na nagulat din sa akin. Agad akong tumakbo sa kanya at niyakap siya. "I miss you."  bulong ko. 

Tinulak ako ni Tynnie palayo. Mahina lang naman. Tinitigan niya ako mula ulo hangggang paa. "Ritsu? Is that you?" 

Umikot ako sa harap niya. "Yup, it's me!" Her jaw remains hanging. I really like their reaction. They got amuse by my presence. "Last night pa kaming nandito. Kami ang nagdala rito kay Tyler."

Umupo ako sa may ulunan ni Tyler at inilapat ang kamay sa may ulo niya. "I'll be staying here na ulit sa Pinas, for good." 

Tahimik pa rin ang lahat. Di pa rin sila makapaniwala. "Totoo ang lahat nang 'to, guys. Nandito na ako ngayon." 

"Kumain ka na ba?"  tanong sa akin ni Tynnie. Tumango lang ako then I notice the girl beside her. Ngayon ko lang siya nakita. "Who's she?"

"She's Aria." 

Lumapit ako at nakipag-shake hands sa kanya. "I'm Ritsu. Nice meeting you, Aria." 

"Nice meeting you too."  at agad siyang bumitaw sa kamay ko. "CR lang ako Tynnie."