Δεν θυμάμαι από που άρχισε αυτή η κατρακύλα...
Ήμουν πάντως πολύ μικρή..
Τώρα, όποιον και να ρωτήσεις, δεν ξέρει για εμένα.. ούτε ο ήλιος ξέρει το πρόσωπο μου..
Με ένα πόνο στην καρδία, ένα πικρό παράπονο, παρέμεινα πίσω από τις γάζες και τις μαντίλες να κοιτάω τον κόσμο, τη ζωή...
Και τελικά ανακάλυψα πως με ένα χτύπημα, ήταν αρκετό για να με αφήσει παράλυτη, στο χώμα.. χωρίς να μπορώ να ξανασηκωθώ!
Ακόμα και τα δάκρυά μου με εγκατέλειψαν.. και πλέον κλαίω από τα βάθη της καρδιάς μου... Ξέρω.. δεν με ακούει κανείς.. Γι' αυτό και προτίμησα να μείνω παρατηρητής στο θέαμα ενός παιδιού.. καθώς παίζει με τόση ευτυχία και γαλήνη μέσα του... Και μερικές φορές αναρωτιέμαι... Η δική μου παιδική ηλικία πού πήγε;...
Ποιος μου την πήρε;
Ποιος την "δανείστηκε" τόσο καιρό;...
Ένας μύθος ήταν και πέρασε απαρατήρητος..
(3/7/'16)
~Μάρω Jackson~
KAMU SEDANG MEMBACA
~Η ψυχή που δεν γνώρισε κανείς!~
PuisiΣε αυτό το βιβλίο θα βρείτε τη δική μου συλλογή από ποιητικά κείμενα, λίγα ποιήματα και στοίχους που εμπνέομαι.. Όλα μαζί σε ένα βιβλίο για ασταμάτητο ταξίδι χωρίς αναμονή, σε μια ψυχή που δεν γνώρισε κάνεις! Ευχαριστώ πολύ όλους εσάς που αφιερώνετε...
