~Η ψυχή που δεν γνώρισε κανείς!~

~Απλως θέλω να φύγω μακριά από εδώ!~

Μπορεί ακόμα να είμαι όρθια, μπορεί ακόμα να είμαι υγιής, μπορεί ακόμα τα μάτια μου να είναι ανοιχτά και να κοιτούν το υπερπέραν όπου εκεί είναι κριμένο το μέλλον, μπορεί ακόμα να αναπνέω.. αλλά δεν σημαίνει πως είμαι και εντάξει, δεν σημαίνει πως είμαι καλά.. ή πως έχω δύναμη να αντέξω άλλα, δεν σημαίνει πως είμαι.. πως είμαι... πως.. είμαι.. ζωντανή... 🖤

Θέλω να εξαφανιστώ από εδώ.., να πάω κάπου που να μπορώ να βλέπω τον κόσμο από ψιλά και μακρυά καθώς θα τελειώνει η αναπνοή μου και το μόνο που θα ξέρω να είναι πως αυτός ο κόσμος είναι όμορφος τελικά και όχι τόσο τρομακτικός όπως τον ξέρω..

Νομίζω πως πια δεν υπάρχει τίποτα για να με σώσει, δεν ξέρω καν αν υπάρχει κάποιος τρόπος ή μια διέξοδος εκτός από το τέλος..
Εύχομαι απλώς τίποτα από όλα αυτά που έζησα να μην είχαν γίνει, ναι, είτε καλά (αν και δεν θυμάμαι κάτι), είτε κακά, τίποτα από αυτά να μην συνέβαιναν, απλώς ο χρόνος ας σταματούσε, απλώς ας με προσπερνούσε την ημέρα που ήρθα εδώ.. να μην ταλαιπωρούσα πότε και κανέναν, αλλά δυστυχώς δεν ρωτάει και δεν δίνει λογαριασμό το τι θα κάνει, απλώς κυλάει χωρίς σταματημό κι ας έχεις σπάσει και έχεις πέσει κάτω στο χώμα και σε σέρνει... χωρίς έλεος, δεν νοιάζεται, δεν νοιώθει.., απλώς κυλάει...... σαν τα δάκρυά μου!...

Είναι σκέτος θάνατος το να με βλέπω να μεγαλώνω, να αλλάζω, πως να αποχωριστώ την παιδική μου ηλικία αλλά είπαμε ο χρόνος δεν ρώτα.. είναι φρίκη που οι άνθρωποι θεωρούν εύκολο πράγμα το να μεγαλώνεις! Εμένα τουλάχιστον αυτό το δράμα με κάνει να θέλω να εξαφανιστώ και να μην πω σε κανέναν το που είμαι, να κρυφτώ από όλους και από όλα!

Υπάρχουν πολλά πράγματά που όλοι μας δεν μιλάμε για αυτά και φοράμε ένα ψεύτικο χαμόγελο λέγοντας πως είμαστε καλά αλλά, τώρα πια αμφιβάλω.. είναι θλιβερό που το πρώτο ψέμα απέναντι στον άλλον το λες στην δεύτερη (κουβέντα) ερώτηση και τελικά έτσι, μέσα στο ψέμα μεγαλώνουμε όλοι μας, μαθαίνουμε σιγά-σιγά να κλεινόμαστε στους εαυτούς μας με αποτέλεσμα να μην θυμόμαστε τελικά πως είναι να ανοίγεσαι σε κάποιο και έτσι δεν θα μπορέσουμε ίσως πότε να γεφυρώσουμε τις σχέσεις μας.. εγώ τουλάχιστον νιώθω είδη (προ πολλού) πως είμαι σε ένα μέρος μακριά από τον κόσμο, μονή δίχως να θυμάμαι όλα αυτά τα πράγματα που τελικά είναι "ζωή"...

Το μόνο που θέλω είναι να φύγω μακριά από εδώ, σε κανέναν να μην το πω, να βλέπω τον κόσμο από ψιλά και μακριά καθώς θα τελειώνει η αναπνοή μου και το μόνο που θα ξέρω να είναι πως αυτός ο κόσμος τελικά ήταν όμορφος!🖤💙

Μπορεί ακόμα να είμαι εδώ, αλλά δεν σημαίνει πως είμαι.. είμαι.. είμαι... ζωντανή! 🖤

(19/8/'19)

~Μάρω Jackson~