Τι κι αν έξω είναι πρωί.. μέσα μου επικρατή το απόλυτο σκοτάδι της νύχτας, της πιο φριχτής νύχτας που έχει πέραση από τούτη τη γη!
Και μέσα σε αυτό το απόλυτο, χαώδες σκοτάδι επιμένω ακόμα να Σε ψάχνω, άσχετα που καταβάθος ξέρω πως δεν πρόκριτε να Σε βρω.. προσεύχομαι σε Εσένα να με βρεις Εσύ γιατί τα δάκρυά μου με έκαναν να χάσω το φως για να σε δω και από τις πολλές φωνές που επιμένουν να ακούγονται στα αφτιά μου να με προσβάλλουν.. δεν θα καταφέρω να σε ακούσω..
Και εύχομαι μία μέρα να ανατείλει ο ήλιος μέσα μου και το σκοτάδι να χαθεί.. να ξεχάσω πως υπήρχε και το μόνο πράγμα που θα υπάρχει να είσαι Εσύ!!!
Όμως δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί.....
Γιατί ξέρω πόσο ανάξια είμαι...
Γιατί ξέρω πως κάποιος δεν θέλει να ξεφύγω...
Γιατί έτσι είναι.. δυστυχώς!
Μα, πότε δεν θα πάψω να εύχομαι και να προσεύχομαι σε Εσένα παρόλο που δεν μου έχει μείνει στάλα δύναμης, ελπίδας και πίστης.. κάτι μέσα μου, δεν ξέρω τι, μα, κάτι μέσα μου επιμένει να το κάνει..
Και ενώ εύχεται και προσεύχεται, οι λέξεις είναι λες και πέφτουν στην φωτιά και γίνονται στάχτες αφού τίποτα από όλα αυτά δεν γίνεται αληθινά... Έτσι τίποτα δεν έχει μείνει πια για να ειπωθεί και αναρωτιέμαι τι να κάνω με όλες αυτές τις στάχτες στο πάτωμα;!
Νιώθω πως όλο και περισσότερο απελπίζομαι βλέποντας τις ευχές και τις προσευχές να καίγονται και να γίνονται στάχτες! Νιώθω να λυγίζω όλο και περισσότερο που μια μέρα θα σπάσω σε χιλιάδες, δισεκατομμύρια κομμάτια όσο και οι στάχτες και θα χαθώ μέσα στο χρόνο σαν να μην έζησα ποτέ!...
Μα, το παράξενο είναι πως ενώ ήδη είμαι σπασμένη σε τρισεκατομμύρια κομμάτια σκορπισμένα μέσα στην ζωή μου, μη μπορώντας να τα μαζέψω ποτέ, εκείνο το κάτι επιμένει να εύχεται και να προσεύχεται χωρίς τίποτα να έχει μείνει..
Αν μπορεί άραγε, παρόλα αυτά, η ομορφιά να βγει μέσα από τις στάχτες;
Αν τελικά μπορεί μέσα από τα σπασμένα μου κομμάτια να ξανά γεννηθώ;..
Αν ο κόσμος οπού ζω μπορέσει να βρει ποτέ αυτό που ποτέ δεν βρήκα εγώ;...
Μακάρι Θεέ μου, Χριστέ μου.. Να "βρεις" όλους όσους σε ψάχνουν δίχως να βλέπουν και να ακούν...
Μακάρι τελικά στο τέλος του σκοτεινού τούνελ όπου ζούμε να βρούμε ΕΣΕΝΑ!!!....
Μακάρι κάποια μέρα να συναντηθούμε!!!
Άραγε μπορεί η ομορφιά να βγει από τις στάχτες;
[Εμπνευσμένο από το τραγούδι τις Céline Dion - Ashes, γράφτηκε 15/8/'18]
~Μάρω Jackson~
KAMU SEDANG MEMBACA
~Η ψυχή που δεν γνώρισε κανείς!~
PuisiΣε αυτό το βιβλίο θα βρείτε τη δική μου συλλογή από ποιητικά κείμενα, λίγα ποιήματα και στοίχους που εμπνέομαι.. Όλα μαζί σε ένα βιβλίο για ασταμάτητο ταξίδι χωρίς αναμονή, σε μια ψυχή που δεν γνώρισε κάνεις! Ευχαριστώ πολύ όλους εσάς που αφιερώνετε...
