~Η ψυχή που δεν γνώρισε κανείς!~

~Η καταραμένη "πριγκίπισσα": Ο μύθος!~

 Και είναι κι εκείνες οι (σπάνιες) αλλά καταραμένες "πριγκίπισσες" που δεν τις έχει δει κανείς, που ενώ τις βλέπουν δεν τις αντιλαμβάνονται, που ενώ κυκλοφορούν ανάμεσα μας, πότε και κάνεις δεν θα τις αποκαλούσε έτσι, πότε δεν θα τις βλέπανε έτσι, πότε δεν θα τις υπολόγιζαν έτσι.. Που στην πραγματικότητα αυτές τις υποτιμούν, τις χλευάζουν, τις ξεφτιλίζουν, που δεν έχουν καν τις "βασικές" προδιαγραφές που απαιτούνται από το πρότυπο "Πριγκίπισσας" (η μόδα, η κοινωνία, η εποχή, η ηλικία...), που περνούν αδιάφορες στο μάτι και απαρατήρητες, που δεν μοιάζουν καν με κορίτσια, που η νοοτροπία τους είναι χειρότερη και από του 'λαϊκού' ανθρώπου, που δεν χωράνε μέσα στο "girling"*  της εποχής, που απλώς μοιάζουν να μην ανήκουν πουθενά.. Καταραμένα να ζουν με μυαλό 'αγοριού' και καρδιά 'κοριτσιού'!
Αγοροκόριτσα σε μια εποχή, σε έναν κόσμο που δεν πρόκειται ποτέ να ανήκουν...!
 Αλλά για σκέψου, πριν "πέσει" αυτή η κατάρα πάνω τους, σκέψου και θυμίσουν πως κάποτε... «Μια φορά και έναν καιρό ήταν κάποτε ένα όμορφο κοριτσάκι που το όνειρο του ήταν να γίνει πριγκίπισσα και μαζί με έναν ιππότη πάνω σε ένα άσπρο άλογο, να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα..» αλλά κάπου εδώ έπεσε η κατάρα και το 'Happy And', έγινε εφιάλτης!..
Αντί να τελειώσει το παραμύθι μαζί με έναν ιππότη... κάποιο αγοροκόριτσο εκεί έξω, έχει ένα παραμύθι στα χέρια του που η ιστορία καταλήγει με την "πριγκίπισσα" απογοητευμένη,  πληγωμένη και ξεφτιλισμένη από τον ιππότη ο οποίος την εγκαταλείπει και ο χρόνος την βρίσκει μόνη να αντικρίζει στο βάθος έναν δράκο με φλόγες που θέλει να την κάψει, δολοφόνοι που θέλουν να την "φάνε" και διάφορα αλλά τέρατα (είτε ζώα, είτε άνθρωποι..) που θέλουν να την κατασπαράξουν και ενώ το τοπίο μοιάζει με κόλαση έτοιμη να την σκοτώσει και να την αφανίσει, να μην αφήσει ούτε μια στάχτη της και όλα να είναι εναντίον της και αυτή καταδικασμένη να πεθάνει σε μια πύρινη κόλαση με φλόγες, σπαθιά, μαχαίρια, βέλη.. να σιγο-πεθαίνει... εκείνη σηκώνει τα μανίκια και δένει το φόρεμα ενδιάμεσα από τα ποδιά της (σαν στρατιωτική στολή), με αυτοκαταστροφική πεποίθηση, σαν πολεμιστήρια του σκότους, τρέχει καταπάνω στον θάνατο με μια σκέψη στο μυαλό "να πεθάνει!" αλλά, τελικά μέχρι και τα τέρατα της κολάσεως έσβησαν μόνο-μιας στο θέαμα των ματιών της που αντανακλούσαν την ίδια τη κόλαση, έσβησαν σαν μια φλόγα ενός μικρού κεριού και το μόνο που υπήρχε πλέον ήταν ένα καμένο τοπίο, παντού στάχτες και καπνός...
 Το κορίτσι σταμάτησε απότομα μόλις είδε την κόλαση αυτή, μπροστά στα μάτια της να σβήνει και στο θέαμα του καπνού, του πλέον καμένου τοπιού τριγύρω.. όμως από κάπου μύριζε καμένο, αλλά δεν έρχονταν απ' το σβησμένο και σκοτεινό τοπίο γύρο της.. Ξεφύσιξε από ανακούφιση που γλύτωσε αλλά αντί για αέρα έβγαλε καπνό, τότε κατάλαβε πως μπορεί η κόλαση να έσβησε στο πέρασμα της αλλά πλέον μέσα της υπήρχε μια πολύ πιο ανώτερη και τρομακτική κόλαση από αυτήν που μόλις είχε εξαφανιστεί...

 Πλέον ως "Άρχοντας του σκότους", "~Σαν προσωποποίηση του νοήματος της κολάσεως~"**.. ξέρει πως μέσα σε μια καρδιά κοριτσιού ζει πλέον μια ολόκληρη κόλαση αλλά με πρώην "εδάφη" παραδείσου... Θυμάται τι έζησε.. ξέρεις πως είναι πλέον μια καταραμένη "πριγκίπισσα" του σκότους, μιας κόλασης που έπαψε να έχει ανάγκη τον οποιονδήποτε και ενώ ήταν καταδικασμένη να πεθάνει, αποφάσισε να γίνει ο "ιππότης" που και τελικά έσωσε τον εαυτό της.. ξέρει πως δεν πρέπει να συνεχίσει να ζει, ξέρει πως αν θα ζήσει θα κάψει τα πάντα στο πέρασμα της και κατά βάθος, ξέρει πως ό,τι κι αν γίνει είναι καταδικασμένη να πεθάνει! Ποιος άραγε να ήθελε μια κόλαση στην ζωή του, πως άραγε να μπορούσε η κόλαση να "ζει" μέσα σε οποιονδήποτε άλλον παράδεισο εκεί έξω; 

 Οπότε καταδίκασε τον εαυτό της σε αιώνιο θάνατο όπως την "Ωραία Κινούμενη", μέσα σε ένα μεγάλο πύργο όπως η "Ραπουνζέλ" και η "Πεντάμορφη και το τέρας", σαν μια σκλάβα υποταγμένη στο θάνατο και σε έναν πύργο σαν την "Σταχτοπούτα", να μην γλυτώσει όμως ποτέ σαν την "Χιονάτη με τους 7 νάνους" και να μην ξαναμιλήσει όπως έγινε με την "Άριελ" αλλά και να μην δει ποτέ και τίποτα πέρα από το αιώνιο σκοτάδι όπως η Γιασμίν που την έσωσε και την πήρε ο "Αλαντίν"... γενικός πότε να μην σωθεί σαν τις "Πριγκίπισσες της Disney"! 
 Έκανε λοιπόν το "κακό τέλος" πανίσχυρο και πλέον δεν έχει ανάγκη κανέναν, ούτε και το "καλό τέλος" για να τελειώσει το βιβλίο του δικού της παραμυθιού αλλά... γνωρίζει και κάτι ακόμα που ίσως αυτό και να είναι ο πραγματικός αιώνιος και δεσμευτικός θάνατος που εξαετίας του, ποτέ να μην μπορέσει να τελειώσει το βιβλίο της.. Ξέρει πως ένα παραμύθι χρειάζεται μια πριγκίπισσα, έναν ιππότη (πρίγκιπα), αγάπη και μαγική χρυσόσκονη για να τελειώσει.. τίποτα από αυτά δεν υπάρχουν όμως και τα τρία κάηκαν στην φωτιά της κολάσεως που "ζούσε" μέσα της..

Ιδού ο μύθος και η κατάρα της "πριγκίπισσας" του σκότους..!

 Κάπου στα βάθη της κολάσεως, εκεί όπου τίποτα δεν ζει, χωρίς θρόνο, χωρίς τίποτα και κανέναν, σκλάβα σε ένα βασίλειο που το μαρτύριο δεν τελειώνει ποτέ, κυρίαρχος ενός βασιλείου που είναι καταδικασμένη να υπηρετεί φυλακισμένη μέσα στα ίδια της τα δεσμά.. Μόλις που αναπνέει μετά δυσκολίας και που κάνεις δεν θα καταλάβαινε τι πλάσμα είναι, αν ήξεραν την υπάρξει της... 
 Ο μύθος δεν ακούστηκε ποτέ και σε κανέναν καθώς υπάρχουν τόσοι άλλοι μύθοι πολύ καλύτεροι (ευχάριστοι), ομορφότεροι αλλά και πιο άξιοι από αυτόν να ακούγονται και να λυθούν από έναν ιππότη!
Έτσι χάθηκε μέσα στα χρόνια και πλέον είναι λες και δεν ειπώθηκε ποτέ!
Πλέον μόνο το αεράκι το χειμώνα θα μπορούσε να στο μαρτυρήσει και όπως όλοι ξέρουμε, συνήθως, όταν τα στοιχεία της φύσης μιλούν και αποκαλύπτουν παλιά και ξεχασμένα μυστικά του παρελθόντος σε κάποιον, τότε αυτός είναι και ο εκλεκτός...

Και για μια ακόμα φορά, ενέπνευσε και ξεφύσησε όσο πιο δυνατά μπορούσε
λες και ήθελε να πεθάνει,
λες και ήθελε πριν πεθάνει,
η ιστορία της να γίνει κρύο αεράκι,
κανέναν να μην κάψει..
έστω κάπου να ακουστεί
και ο μύθος της να ζήσει...

Ας αφήσουμε το αεράκι του χειμώνα λοιπόν, να μας πει για τον μύθο της 'Καταραμένης "πριγκίπισσας" ' και αν όντως είναι αληθινός...

__________________________
*: το κοριτσίστικο φέρσιμο, στοιχείο, χαρακτήρα..
**: αναφορά σε παλιότερο κεφάλαιο.  

~~~> Συνεχίζετε...

(21/9/'20)

~Μάρω Jackson~