~Η ψυχή που δεν γνώρισε κανείς!~

~Ακόμα ζει το παιδί μέσα μου!~

Όταν πάω να κοιμηθώ όλα, πάλι, παίρνουν μορφή..
Εκείνα τα χρόνια που έπαιζα και γέλαγα πότε μαζί μα τον ήλιο, πότε μαζί με το φεγγάρι.. 
Τότε που όλα τα έβλεπα μαγικά και αγνά..
Τότε που έκλαιγα μόνο από τις πληγές του παιχνιδιού..
Τότε που το βράδυ, οι εφιάλτες ήταν το μοναδικό πράγμα που με φόβιζε..

Κάποτε, τα παιδιά το μόνο που ήξεραν ήταν να αγαπούν και να στεναχωριούνται, να αγαπούν όλο τον κόσμο και να στεναχωριούνται με την κακή συμπεριφορά που δεν αξίζουν...
Είπα λοιπόν, αυτό το βράδυ να ξανά γίνω πάλι παιδί..
Και όταν ξημερώσει, ποτέ να μην μεγαλώσω.. 

Μπορεί στο μυαλό, να καταφέρει η ζωή με το ζόρι να με μεγαλώσει.. Αλλά στην καρδία, θα είμαι για πάντα εκείνο το κοριτσάκι που αγαπούσε την πλάση ολόκληρη και σε όλους μοίραζε χαμόγελα και αγκαλιές.., εκείνο το παιδί που δεν ήξερε πως υπαρχή το μίσος και πως η αγνότητα θα πάψει να υπάρχει..

Το υπόσχομαι!  
Θα μείνω για πάντα ένα μικρό παιδί, και την νύχτα τα αστέρια θα μου κρατούν συντροφιά για να μην φοβάμαι.. Και το φεγγάρι θα μεσολαβεί στον Θεό να μου στείλει όνειρα γλυκά!  

(12/7/'16)

~Μάρω Jackson~