~Η ψυχή που δεν γνώρισε κανείς!~

~Περιπλανόμενη, ψάχνω για ζωή!~

Περιπλανώμενη εδώ και καιρό, ψάχνω λίγο νερό να πειω.. λίγη ζωή!
Μια σταγόνα έστω μια φορά να γευτώ! Αλλά μάταιο!
Περιπλανώμενη ζητιανεύω για λίγη αγάπη, λίγη χαρά, για λίγο χαμόγελο... αλλά κανείς δεν έχει.. κανείς δεν δίνει..
Περιπλανιέμαι μέσα στο δάσος που κι αυτό είναι παγωμένο σαν την καρδιά μου κι όμως με διώχνει γιατί κρυώνει και παγώνει με την παρουσία μου... με λυπάται και βροχές-καταποντισμούς "κάνει", σεισμούς, ανέμους προκειμένου να φύγω.. κι όμως τα δέντρα γερνούν προς το μέρος μου για να με καλύψουν... Βαθιά στην καρδιά του δάσους, ακόμα με θυμάται τότε που ακτινοβολούσα ζωή... Ξέρει! Νιώθει το τι νιώθω, ένα βήμα μου και μία καταμέτρηση του πόνου.. Ξέρει πόσους τόνους πόνου κουβαλώ, ξέρει πόσους τόνους δακρύων ξόδεψα αφού με αυτά πότισα ετούτο το δάσος τόσο καιρό... Ξέρει τον εαυτό που έχασα, ξέρει τον εαυτό που έχω τώρα.. μπορεί να κάνει πως δεν με ξέρει και να με διώχνει όμως ξέρω πως πονά να με βλέπει έτσι... ακόμα με ευγνωμονεί για την ζωή που κάποτε το έδινα με τα παιχνίδια και τα γέλια μου και για την ζωή που του δίνω ακόμα με την λείπει των δακρύων μου!
Περιπλανιέμαι παντού χωρίς να έχω κάπου να πάω, χωρίς να έχω κάπου να ξαποστάσω..
Προσπαθώ να ξεφύγω από σκιές και φαντάσματα του παρελθόντος και του παρόντος όμως ξέρω βαθιά μέσα μου πως αυτά κατοικούν στην καρδιά μου, άσχετα αν το αρνούμαι!

Και έτσι όπως είμαι, μια στοιχισμένη μορφή των παιδικών μου χρόνων που ξέμεινε απ'το χθες, απλώς περιπλανιέμαι...
Ζω και αναπνέω.. τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο..
Δεν έμαθα ποτέ πως είναι να σε αγαπούν, δεν ξέρω τι είναι η φιλία, δεν ξέρω τίποτα από αυτά που ανήκουν στο "φως", αντιθέτως το "σκοτάδι" το ξέρω με κλειστά μάτια, ξέρω τι υπάρχει εκεί.. είσαι εσύ και ο εαυτό σου, αν συμφιλιωθείς με αυτόν τότε δεν έχεις τίποτε άλλο να φοβάσαι, τίποτα δεν πρόκειται να χάσεις γιατί απλώς δεν έχεις είδη τίποτα!
Στο φως όμως πρέπει να αμφιβάλεις και να φοβάσαι τα πάντα, την μία στιγμή έχεις τα πάντα και στην άλλη στα παίρνουν..
Εσείς οι "φωτεινοί"! Να προσέχετε στο φως και μην επαναπαύεστε σε αυτό, εκεί που νομίζετε πως τα βλέπετε όλα.. όλο και κάποιος πισώπλατα θα σας μαχαιρώσει..
Εμείς τουλάχιστον οι "σκοτεινοί" και να θέλουμε, δεν βλέπουμε να μαχαιρώσουμε... εξάλλου θα ήταν γέλιο να θέλαμε να μαχαιρώσουμε ο ένας τον άλλον.., αφού όλοι μας ξέρουμε πόσα πιθανόν μαχαίρια έχει ο καθένας "πισώπλατα", για να είναι εδώ!

Άραγε τόσο καιρό περιπλανώμενη, λείπει κάτι σε κανέναν;
Λείπω σε κανέναν;....

(23/10/'17)

~Μάρω Jackson~