Ξέρω ότι υπάρχει πάντα στο τέλος του τούνελ, φως!
Όμως κανείς δεν είπε για εκείνες τις περιπτώσεις που δεν υπαρχή τούνελ και το φως βρίσκετε απλά εκεί ψηλά..
Τότε πώς να το φτάσεις;
Και αν πρέπει να ξεχάσεις το όνειρό σου για να διαλέξεις κάποιο άλλο που το τούνελ του υπάρχει και μπορείς να φτάσεις το φως.. Τότε πώς να ζήσεις;
Ξέρω πως πρέπει να αναλάβω δουλειές και ευθύνες αλλά πώς να το κάνω για μία ζωή που δεν μου ανήκει!
Πώς να ζήσω σε μια ζωή που δεν μου ταιριάζει, δεν είμαι εγώ;
Πώς;;;
Πώς να ζήσω σαν να είμαι κάποιος άλλος;
Πώς να αφήσω το όνειρό μου να σβήσει;
Πώς να αφήσω την ανάσα μου να κοπεί;
Πώς να σκοτώσω την ψυχή που με κρατάει ζωντανή(-ο);
Ολόκληρος πλανήτης έμαθε να ζει χωρίς τα όνειρα του και πολύς κόσμος έμαθε να ζει χωρίς εκείνη την σπίθα, εκείνη την ζεστασιά από τα όνειρά που κάποτε τους κρατούσε πραγματικά ζωντανούς και ανέπνεαν έναν αέρα όλο ζωή!
Πρέπει όμως κάποτε να σταματήσει!
Πρέπει ξανά να απαιτήσουμε τα όνειρα εκείνα που μας έδιναν ζωή..!
Διαλέγω λοιπόν να κάνω την αρχή και μέχρι τέλος, όσο μπορώ, θα ζητάω το όνειρό μου να γίνει αληθινό, η ζωή μου να πάρει άλλο χρώμα πιο φωτεινό, πιο ζωντανό και να μοιάσει πιο όμορφη, πιο λαμπερή!
Ξέρω! Ζητάω πολλά.. Όμως τι έχει να χάσει κανείς από το να τα ζητάει; Μήπως τις ώρες από αυτήν την μαύρη τωρινή ζωή ή τις "ανύπαρκτες" στιγμές ευτυχίας....
Ε λοιπόν, τις θυσιάζω όλες για έστω και μίας ώρας ζωής με το όνειρό μου να έχει γίνει πραγματικότιτα!
Όσο για την 'ψυχική μου υγεία'.. για εκείνες τις ώρες που θα γίνομαι ράκος από το κλάμα της απογοήτευσης, λένε πως κάθε τι που κάνεις θέλει θυσίες..! Τότε στην φράση «παράτα τα, δεν θα αντέξεις, καταστρέφεις τον εαυτό σου, χάνεις στιγμές από την ζωή σου για κάτι που δεν θα έρθει ποτέ...» η απάντησή μου είναι «Θυσιάζω το "εγώ" μου, τις στιγμές ευτυχίας και όλη αυτήν την συνηθισμένη ζωή.. για έστω και ενός λεπτού του ονείρου μου!».
Τα όνειρα θέλουν να έχεις την δύναμη να παρατήσεις πολλά από εκείνα που συνήθισες, όπως φιλίες, αγάπες, περιπέτειες... δεν θέλουν με την πρώτη επιτυχημένους.., αλλιώς χάνουν την λάμψη τους και το νόημα τους, για να υπάρξει μία πιθανότητα να βγει αληθινό, πρέπει να περάσεις από τα μονοπάτια της μοναξιάς, να έχεις καταλάβει το ποιος είσαι και να κοιτάς συνεχώς εκεί, με όλη σου την καρδιά να έχεις στρέψει όλο σου το είναι εκεί, σε εκείνο το φως, σε εκείνη την λάμψη!
Πού θα πάει, θα πέσω, θα πληγωθώ, θα πονέσω, θα κλάψω, θα αγανακτήσω, θα απογοητευτώ... Όμως πάντα θα κοιτάω αυτό το φως, αυτήν την λάμψη!
Και αν όχι... θα επιμείνω!
Και αν πάλι όχι... τότε θα συνεχίσω έστω, από τα βάθη της ψυχής μου να επιμένω!!!
(23/9/'17)
~Μάρω Jackson~
VOUS LISEZ
~Η ψυχή που δεν γνώρισε κανείς!~
PoésieΣε αυτό το βιβλίο θα βρείτε τη δική μου συλλογή από ποιητικά κείμενα, λίγα ποιήματα και στοίχους που εμπνέομαι.. Όλα μαζί σε ένα βιβλίο για ασταμάτητο ταξίδι χωρίς αναμονή, σε μια ψυχή που δεν γνώρισε κάνεις! Ευχαριστώ πολύ όλους εσάς που αφιερώνετε...
