~Η ψυχή που δεν γνώρισε κανείς!~

~Εσύ φταις!~

 Και σήμερα.. για μια πολλοστή φορά, μετά από τόσο καιρό, ξανά ένιωσα κάτι που το είχα θαμμένο μέσα μου και νόμιζα πως δεν θα με ξανά ενοχλούσε ποτέ (όπως και πολλά άλλα που τα έχω ακόμα θαμμένα).. Τελικά έχουν δίκαιο που λένε πως ό,τι θάβεις μέσα σου, μετά από καιρό (θα έλεγα..) φυτρώνει και σε ξανά επισκέπτεται...
 Αυτό λοιπόν που φύτρωσε μέσα μου ενώ το είχα θάψει (και που νόμιζα πως το είχα εξοντώσει), ήταν το μισός.. Μισός όχι όμως για τους άλλους! Το μίσος μου για εμένα την ίδια..
Τελείως αυθόρμητα και ανεξέλεγκτα, σαν κρότος, έσκασε τούτο το παλιό αυτό συναίσθημα μπροστά μου και είχα ξεχάσει το πόσους τόνους πόνου ένιωθα όταν το κουβάλαγα..
Και άραγε, πώς φύτρωσε τώρα;
Τι;! 
Προέκυψε έτσι ξαφνικά;

Όχι..

Κάποιος άγγελος βρέθηκε στο δρόμο μου και μου έδειξε τόση αγάπη που δεν την είχα δει ποτέ μου.. Κι όμως, κάπως με ενοχλούσε.. Πάντα με ενοχλούσε η πολύ αγάπη.. Λες και αυτή (η αγάπη), της αρέσει να με τσιγκλάει, να με ενοχλεί.. Λες και θέλει να μην νιώθω καλά μαζί της, λες και μου κάνει υποδείξεις και θέλει συνεχώς να μου δείχνει το πόσο ανάξια είμαι για αυτήν..
Αλλά όχι.. Τώρα το βλέπω καθαρά.. Δεν είναι αυτή που με ενοχλεί, απλώς αυτή γίνετε καθρέπτης που καθρεφτίζει την μορφή μου και στην ουσία, δεν με ενοχλεί αυτή, αλλά η μορφή μου, η παρουσία μου, η ύπαρξη μου η ίδια.. Τελικά είχαν δίκαιο να λένε πως αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπήσεις κανέναν.. Και να πως εξηγείτε..
Ο άγγελος που ήρθε στο δρόμο μου, με αγαπάει! Έτσι λέει.. Μα, πώς να τον πιστέψω και πώς να το χωνέψω αυτό αφού η ίδια με μισώ;..
Πώς να καταλάβω τον λόγο που με αγαπάει αφού η ίδια με μισώ;

Αυτός μου ρίχνει ροδοπέταλα κι εγώ είμαι από πέτρα, δεν νιώθει και δεν καταλαβαίνει..
Παρά μόνο υπάρχει..

Μα, με μισώ.. αλήθεια.. Λείπαμε που το λέω, αλλά με μισώ..
Από το να μισήσω άλλους ανθρώπους, προτίμησα να μισήσω εμένα!
Με σκότωσα, με νέκρωσα και τώρα που θέλω να αγαπήσω.. απλώς δεν μπορώ ή μάλλον, να το πω πιο σωστά, είναι αδύνατον μια πέτρα να αγαπήσει και να αγαπηθεί.. Ενώ στ' αλήθεια νιώθω ότι μπορώ να αγαπώ, στ' αλήθεια, το μισός μου για εμένα με νεκρώνει σε σημείο που παύω και να αισθάνομαι αγάπη γιατί δεν γίνετε αυτά τα δύο να κατοικίσουν μαζί στην ίδια καρδιά! Όσο και να αγαπάς κάποιον, είναι αναγκαίο κακό, αν νιώθεις μίσος έστω για εσένα, να νεκρώσει ό,τι υπάρχει μέσα σου... Νεκρώνει εσένα την/ον ιδιά/ό!

Μου είπε "σ'αγαπώ" και εκείνη την στιγμή που πήγα να του πω κι εγώ το ίδιο, λύγισα.., κύρτωσα μέσα μου.. Πάγωσα και φοβήθηκα! Γιατί το μισός μου για εμένα την ίδια, "βρήκε" ξανά φωνή και συνέχεια μου λέει: «Μα καλά, από ποτέ εσύ αξίζεις να αγαπηθείς; Τι ξέρεις εσύ από αγάπη και θες και να αγαπήσεις; Ένα μάτσο κόκαλα, κρέας και αμαρτίες είσαι, τίποτε άλλο!
Τι σε είπε; Ό,τι σε αγαπάει; Αχ, τον καημένο που πάει να μπλέξει, εσύ θα τον πονέσεις, θα τον πικραίνεις, ποια νομίζεις πως είσαι; Θα τον τρομάξεις μόλις καταλάβει τι είσαι...!!!
Άφησέ τον ήσυχο παλιό εγωίστρια.. βρήκες σωτήρα και αμέσως να πιαστείς μην τυχόν και πεθάνεις.. Νεκρή είσαι, το ξέχασες! Κοίτα τον! Είναι ένας άγγελος από τον ουρανό! Τι δουλειά έχεις εσύ με πλάσματα του Παραδείσου; Εσύ είσαι μόνο ένα πλάσμα από την ίδια την κόλαση!
Εσύ λες πως ξέρεις να αγαπάς αλλά.. θα τον αφήσεις να μολυνθεί, να πονέσει, να ΠΕΘΑΝΕΙ μαζί σου, εξαετίας σου;;;! Ξέρεις πως του αξίζει μία με αγγελικά φτερά, να'ναι κι αυτή άγγελος, να έχει καρδιά και να τον αγαπά!!! Δεν σου αξίζουν οι άγγελοι.. Κανένας δεν σου αξίζει!!!
Και ξέρεις πολύ καλά το γιατί! Γιατί ΕΣΥ φταις για την κατάντια σου!!!
ΕΣΥ φταις για ό,τι σου συμβαίνει και για ό,τι έχεις πάθει!

ΕΣΥ ΦΤΑΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΑ!!!
Και τώρα τι θες; Θες να σκοτώσεις έναν άγγελο; Αν σου βαστάει καν'το..!!!|
Εσύ ό,τι αγγίζεις πεθάνει, πονάει και υποφέρει... Αν τον αγαπάς, θα τον αφήσεις να φύγει!
Να γλυτώσει από εσένα! Να βρει μια 100.000 φορές καλύτερη από εσένα, 1.000.000 φορές καλύτερη από 'σένα.. Που να μπορεί να τον βάλει στην καρδιά τις χωρίς να τον αναγκάσει να την μοιραστεί με το μισός που έχει για τον εαυτό της, σαν εσένα!

Μία που να μην φοβάται να τον αγαπήσει με όλο της το είναι!!!!

ΧΑΣΟΥ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ΤΕΡΑΣ.. ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ ΓΙΑ ΟΛΑ.. ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!»

Αυτήν την φωνή, εδώ και πολύ καιρό, δεν την άκουγα.. τώρα όμως είναι εδώ και μου τρυπάει, μου σκίζει την καρδιά σαν μαχαίρι που το στρίβει με μανία!

Είναι κρίμα να υπάρχει κάποιος εκεί μέσα, ιδικά εκείνη την στιγμή!!!

(2/11/'20) 

~Μάρω Jackson~