~Η ψυχή που δεν γνώρισε κανείς!~

~Το Πουλί με το σχοινί!~

Κάποτε ήμουν ένα πουλί έτοιμο να κρεμαστεί
προκειμένου να μην πληγώσει!
Τώρα πια όμως, του τελείωσε το σχοινί
και δεν έχει άλλο πια καιρό για να κρεμαστεί!!!
Τώρα μακριά θέλει να πετάξει,
κανέναν από το παρελθόν να μην ξανά δει!!!
Πότε ξανά να μην κλάψει
για πληγές που την καρδιά του έχουν σπάσει!!!

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένα πουλί
που προτιμούσε να κρεμαστεί
προκειμένου να μην πληγώσει!
Μια μέρα όμως, του τελείωσε το σχοινί
και δεν είχε πια χρόνο να κρεμαστεί!!!
Μια άλλη νύχτα έκλαψε πολύ
και τα φτερά του είχαν κοπεί!!!
Αποφάσισε να φύγει χωρίς να πει λέξη!
Κανέναν να μην ξανά δει
από εκείνους που το είχαν πονέσει!!!

Κάποια μέρα μακριά θα πετάξει,
χρόνια θα κάνεις να το δεις!!!
Το υπόσχεται πως πάλι να πετά θα αρχίσει..
Όλοι θα δουν το πουλί
στο λαιμό του να φορεί σχοινί
που φυλαχτό θα το 'χει κάνει,
μια ιστορία θα 'χει να πει,
πώς τούτο το πουλί
έχει 1.000 φορές κρεμαστεί!!!
Και άλλες τόσες έχει ζήσει..
Σαν ταυτότητα θα το φορεί,
να μην ξεχνά ποτέ από που έχει ξεκινήσει!!!

Κάποτε ήταν ένα πουλί!
Που στο λαιμό του'χαν βάλει σχοινί!
Για να κρεμαστεί, να ψοφήσει, να παθαίνει!!!
1.000 φορές κρεμάστηκε, 1.000 φορές είχε επιζήσει!!!
Φυλαχτό το έκανε, ποτέ δεν το 'χει βγάλει!!!
Να λέει την ιστορία του, ποτέ μην την ξεχάσει!!!
Και αν ποτέ του πέσει, θα το δεις..
Το σχοινί δεν θα το κρεμάσει.. θα το σώσει!!!

(8/7/'22)

~Μάρω Jackson~