3:24 τα ξημερώματα..
Μόλις σταμάτησα να κλαίω και να ξεβράζω από μέσα μου όλες τις κραυγές, τους πόνους και όλη την υπόλοιπη μαυρίλα που με έχει στοιχειώσει εδώ και πολλά χρόνια...
Μόλις που σταμάτησα να αιμορραγώ το αίμα που δεν έχω στην καρδιά, τα δάκρια που πλέον είναι νερό από αυτό που απέμεινε μέσα μου...
Και τώρα δεν μπορώ να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά, ούτε και την λιγοστή αναπνοή που μου απέμεινε.. Και προσπαθώ να μείνω ζωντανή αυτό το βράδυ.. δεν ξέρω αν θα ξανά δω τον ήλιο, αν ο ήλιος με ξανά δει.. αν και εδώ που τα λέμε έχω να τον δω και να με δει χρόνια... Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα αντέξω...
Και ίσως να είναι οι τελευταίες μου γραπτές λέξεις.. Μα, πραγματικά τι νόημα έχει όλο αυτό.. Αφού στην τελική δεν τον ενδιαφέρει και κανέναν... Ας γυρίσουμε λοιπόν ο καθένας στις ζωές του, αν και εδώ που τα λέμε (ξανά λέω) εγώ μάλλον δεν θα έχω σε λίγο.. οπότε εσείς γυρίστε στις ζωές σας κι εγώ επιτέλους ας τελειώνω με αυτήν την αιώνια μάχη με την πλέον μισή, τελευταία μου πνοή και ας "γυρίσω" εκεί που ανήκω... στον πάτο το θανάτου...
Για να λυσσάει τόσο πολύ να με πάρει.. Άρα μάλλον είμαι δική του...
Η ώρα είναι 3:38 και ακόμα είμαι εδώ...
Ένα πράγμα ακόμα θα πω.. θα προλάβω να πω... ΠΡΟΣΕΧΕ!!! Γιατί το σκοτάδι/θάνατος που με κυριεύει και κοντεύει να με πάρει, κυκλοφορεί εκεί έξω, εκεί μέσα.. στο σπίτι σου.. την μέρα και την νύχτα, με μία απώλεια, με έναν θάνατο, με ένα δάκρυ, σε σκοτώνει στο λεπτό ακαριαία και το τελευταίο δευτερόλεπτο της μισής, τελευταίας αναπνοής σου θα σου εμφανίσει το πρόσωπο του.. Και μοιάζει με...με.......με..............
Η ώρα είναι 3:44.... Πρόσεχε!!!!
Ώρα θανάτου.. Χθες!..
(11/10/'20)
~Μάρω Jackson~
ESTÁS LEYENDO
~Η ψυχή που δεν γνώρισε κανείς!~
PoesíaΣε αυτό το βιβλίο θα βρείτε τη δική μου συλλογή από ποιητικά κείμενα, λίγα ποιήματα και στοίχους που εμπνέομαι.. Όλα μαζί σε ένα βιβλίο για ασταμάτητο ταξίδι χωρίς αναμονή, σε μια ψυχή που δεν γνώρισε κάνεις! Ευχαριστώ πολύ όλους εσάς που αφιερώνετε...
