Aradan çok geçmemişti ki yeni evime diğer kızlarda gelip beğenilerini dile getirmişlerdi. İlk yanımıza gelen Defne, koltukların renk uyumunu severken Sevda ise evi bütün olarak ışıltılı bulduğunu söylemişti. Geriye kalan Sedef ise pek beğeni dile getirmeyerek uzak gözlerle eşyalara bakmıştı. En son yemek yerken bir tatsızlık yaşamamıştık. Şimdi ise bir yabancı edası ile bana uzaktan bakıyordu.
Kızlar ev bakma işini bitirince Ayşin, evine kahve içmeye çağırmıştı. Ben başta kahve olayına sıcak bakmasam da epey ısrar etmişlerdi. Bunu üzerine bir kahvelik vaktim olduğumu söylemiş. Kahveler bitince ise Ayşin'in başka ısrarları başlamıştı. "Cihan, bir şey istemediğine emin misin?"
"Hayır, güzelim istemiyorum."dedim bir kez daha ben hamile olduğu için sürekli hakaret hâlinde olmasını istemezken Ayşin sürekli kendine iş çıkarıyordu. Sedef de bu duruma sinir olmuş olmalıydı ki kendini laf sokmaktan alıkoyamadı.
"Neden ısrar edip duruyorsun Afra, istemiyorum diyor işte bırak aç kalsın."dediğinde ise Sedef'e baktım. Eh kızım elbet bir gün elime düşeceksin o zaman göreceğiz bu tavırların sana kaça patlayacağını sadece biraz daha bekle.
"Benim yerime cevap veren Sevda "Sedef, ayıp oluyor yengem." dediğinde Sedef, umursamazca omuz silkti. Hayır, bu kız neden beni bir türlü sevemedi anlamıyorum. Oysa ki hep ılımlı da davrandım. Nerede hata yaptım acaba yemekte sorun yaşamadık onun haricinde diğer kızlara nasıl davranıyorsan ona karşı da nazik davranıyorum. Cihan, bence kendini sorgulama baksana bu kız değişik yani sorun bende değil bu kız anormal.
"Sedef, sen neden Cihan'a karşı bu kadar ön yargılısın bir sebebi varsa söyle de bize öğrenip ona göre davranalım." Defne, benim yerime sormak istediğimi sormuştu. Ben bu kızı harbi seviyorum küçük falan ama akıllı kız vesselam.
"Size öyle gelmiş ben herkese karşı nasılsam ona karşı da öyleyim." Ayşin bana takma kafana der gibi göz kırpınca aklıma Mesut geldi. Ayşin'e kardeşinin fotoğrafını getireceğime dair söz vermiştim. Biraz konu uzamasın biraz da unutmadan vermek için kızların sözlerini keserek araya girdim.
"Ayşin, kardeşinin küçüklük fotolarını getirmiştim ama yeni fotoğrafı benim telefonumda olmadığı için son halini sana gösterememiştim. Bu yüzden dün bizimkini yanıma çağırıp çaktırmadan bir kaç fotoğrafını çektim." Derken Ayşin biraz daha bana yaklaşarak "Hemen göstersene." Derken vakit kaybetmeden galeriye girdim.
"Bekle güzelim açıyorum."Demiş fotoğrafları bulunca telefonumu eline verip "Küçük kardeşin Mesut..."dediğimde Ayşin'in anında gözleri dolmuştu. Bunun üstüne kızlarda merakla başımıza toplanıp "Dur dur bende bakacağım kardeşini çok merak ediyordum."dediğinde Sevda oturduğum yerden kalkıp ona yer verdim.
Sevda'nın fotoğrafı gördükten sonraki tepkisi beni şaşırtmıştı. "Bu... Bu Mesut ama nasıl olur..."dediğinde daha fazla şaşırdım. İsmini zaten söylemiştim de kendisini nerden tanıyor olabilirdi ki... "Evet, Mesut da sen nereden tanıyorsun?."diye sorguladım.
"Cihan, anlatsam inanmazsın. Afracım hava atmak gibi olmasın ama erkek kardeşinle senden önce tanıştım ve manevi ablası oldum." Ne dediğini anlayamayarak kaşlarımı çattım. Sedef de meraklanarak yağa kalkıp Defne'nin yanına geçmişti.
"Sevda, benim kardeşimi benden önce mi gördün?"
"Sıkı durun anlatıyorum ama şok olmaya hazır olun. Hani hatırlıyor musunuz? Bundan birkaç hafta önce saldırıya uğramıştım."dediğinde kaşımı çattım. Saldırı da neydi? Mesut saldırmış olmazdı değil mi?
"Yoksa seni kurtaran çocuk o mu?"diye sordu şaşkınlıkla elini ağzına götüren Defne.
"Evet, ta kendisi olur. Cihan için baştan anlatıyorum. Ben, Mert ile kavga edip gece yarısı dışarı çıktım. Tâbi gece olduğu için de ortalık pek tekin değildi. Ben, bunu fark ettiğimde çok geçti. Eve geri dönmek için hamle yapmıştım ki hemen yanıma içki içmiş beş kadar çocuk geldi. Çocukların yaşları küçüktü ama çok içtikleri için bilinçleri yerinde değildi. Bende korkudan benden uzak durun hamiyelim dedim. Onlar ise söylediklerimi işitmemişler gibi üstüme doğru geldiler. İçlerinden biri çıkıp 'kız hamileymiş uzak durun bu iş hiç eğlenceli olmuyor arkadaşlar hadi gidelim buradan' falan dedi. Ben arkadaşlarını dinlerler sanırken olay daha fazla büyüdü. Ben korkudan titrerken Mesut benim önüme geçerek 'Sakın çıkma arkamdan gerekirse kaç' dedi. Fakat ben o an donduğum için hareket edemedim. Tek düşüncem bebeğimdi. Onun arkasına geçip montundan sıkıca tutum. Allah'tan çocuk yaşına göre fazla kalıplıydı da o kavgadan sadece burnu kırılarak kurtuldu. Tabi ben de o sırada çığlık atınca da yakınlar da olan Mert, Onur ve Fatih yanıma gelip çocukları bir güzel dövdüler. O sırada Mert'i korumak isterken Fatih yaralandı. Sonra da hastaneye gittik..."dediğinde Sevda. Olaya mı şaşırsam yoksa bu kadar uzun konuyu soluksuz nasıl anlattığına mı şaşırsam bilemedim.
"Vay! Bak, sen bizim kerataya benden habersiz neler yapmış da haberimiz yok. Aslında hatırlıyorum bir ara burnu sargıdaydı ama arkadaşlarla tartıştık diye anlatmıştı." dediğimde Ayşin'in ağladığını fark ettim. Bu kadınlar neden sulu gözlüydü. Burada kardeşiyle gurur duyması gerekirsen o ağlıyordu
"Ben, Mesut'u ilk gördüğüm de sevmiştim. Hatta ona benim erkek kardeşim yok istersen bebeğimin dayısı sen olabilirsin dedim. Bu sözlerimi duyunca çok sevinip sarılmıştı. Afra, biliyorum hazır değilsin ama kardeşinle tanışmalısın görsen o kadar tatlı ki asla pişman olmazsın." Ayşin, gözleri dolu bana bakarak "Cihan, bana kardeşimi getirir misin?"diye sordu.
"Şimdi mi? Ayşin emin misin sorun olmasın?" Ne kuzenime ne de bebeklerine zarar gelsin istemiyordum. Defne elini Ayşin'in omzuna koyunca Yenge iyi düşün demiş, Sevda ise eliyle arkadaşının gözyaşlarını silmişti.
"Evet, şimdi şuan kardeşimi görmek istiyorum. Lütfen, bana onu getir. Yalnız, sadece kardeşimi annemle tanışacak kadar güçlü hissetmiyorum kendimi?"dediğinde kızlara tek tek baktım. Bunu yaparsam ve bebeklere bir şey olursa Fatih beni dünya nüfusundan silerdi. Konu o bile değildi bende asla kendimi affetmezdim.
"Tamam, kardeşini sana getireceğim ama önce kocana Fatih'e sormam gerekiyor. Bu konu tek başına alınacak kadar basit değil..."
#sorunolacakmı
ŞİMDİ OKUDUĞUN
CİHAN 🚬
Avventura© Tüm hakları saklıdır Bazen sadece onun sende bıraktığı izleri özlersin, her şarkıda ayrı bir hatıra saklıdır sanki; istesen de silemezsin...
