CİHAN 🚬

Kan 🔫

Gelen ayak sesleriyle birlikte Sedef ilk kez korkarak eliyle kolumdan sıkıca tutmuştu."Cihan, birileri geliyor." Dediğinde elimi dudağıma götürerek "Sessiz ol."dedim. Biz sükunetimizi korurken çok yakından silah sesleri gelmiş Sedef de "Cihan, silah sesleri. "Diyerek koluma yapışmıştı.

"Kızım, her şeyi teyit etmen mi lazım. Kulağımız sağır değil duyuyoruz herhalde bir sus!."diyerek son kez ikaz ettim. Bir kez daha konuşursa bu kızı sırf sussun diye bayıltmak zorunda kalacaktım.

"İyi be seninle konuşandan kabahat..."dediğinde yok artık diyerek gözlerimi devirdim. Bu kız burada bile trip atıyordu ya ayakta alkışlamak istedim. Sonra ise sağıma başımı çevirdiğimde korku dolu gözlerine baktım "Biliyorum korkuyor..."diyemeden "Hiç de bile ben korkmuyorum korkan buraya pısan sensin."dedi bana cidden bu kız şaka gibiydi.

"İyi tamam Sedef, sensin ama sakin ol sesler yaklaşıyorlar..."

"Biliyoruz herhalde kaçırılan benim sen değilsin."dediğinde gözlerimi devirdim. Bu kızla ben asla baş edemezdim. Hayır, biraz daha beni delirtir ise dışarıya çıkıp buradayım beni bu delinin elinden kurtarın diyecektim.

"Ya sabır!.. Sen, hep böyle ters misin yoksa sadece bana özgü mü bu durum eğer öyleyse söyle de bileyim?"diye sordum. Sedef de gözlerine kısarak bana baktı. "Yok sadece tanımadığım insanlara karşı böyleyim diyelim."dediğinde cevap vermekten kendimi alıkoyamadım.

"Sen, benim imtihanım mısın? Ama yok bunu ben hak ettim. Keşke, ben değilde başkasını gönderseydim seninle baş etmektense dışarıda çatışmaya girerdim en azından kafam rahat olur."dedim isyanla

"Uyuz, ne olacak."dediğinde bu kız gerçek mi diye tekrar yüzüne baktım. Hem bana uyuz diyor hem de elimden kolumda sıkıca tutuyordu. Sesler de bizden uzaklaşınca bizi bulana kadar onu tanımak istedim. Belki de onunla bir daha sohbet edemeyebilirdim.

"Ne yapalım biliyor musun? "Diye sorduğumda ellerini kolumdan çekerek gözlerini benden kaçırdı. "Ne?"diye sorduğunda derin bir nefes aldım bulunduğumuz yer çok dar ve iki büklüm oturduğumuz için ruhum daralıyordu. "Abin bizi bulana kadar bana kendini anlat sonra ben anlatırım olur mu?"diye sordum. Büyük ihtimal sıra bana gelene kadar iki taraftan biri bizi bulurdu.

"Neden, ben ilk anlatıyormuşum ki sen başla önce.." diye inat etti. Zaten küçük hanım bir şeye de karşı çıkmasa küçük dilimi yutardım. "Ya sabır kızlar önden anlat işte neden beni boş yere yoruyorsun?"

" İyi be pis Zorba!"Dediğinde kızı biraz da olsa çözmüştüm bence bu kız tam anlamıyla ergenliğini yaşayamamıştı "Ben miyim zorba?" diye inanamıyormuşcasına sordum.

"Başlıyorum dinleyecek misin?"diye sorduğunda iç çektim. Kızla ne kadar uğraşmak istemezsem de eninde sonunda kendimi onunla kavga eder vaziyette buluyordum. Olduğum yerde hareketlenip biraz daha kedime yere açmaya çalıştım.

"Tamam, anlat dinliyorum." dediğimde onayı bekliyormuşcasına yüzüme bakmaya devam etti. "Tek sefer de anlatacağım iyi dinle." Bu defa da bana anlayışın kıt mı demek istedi.

" Tamam, Sedef."dedim sonunda adını vurgulayarak Sedef ise hemen anlatmaya başladı.

" Ben, bundan bir ay öncesine kadar Bursa' da annemle yaşıyordum. Ben babamı hiç görmeden büyüdüm. Sonra beni istemediğini öğrendim anneme karım ve oğlumla mutluyum demiş ama annem ölünce tek kaldım bende ağabeyimi bulmak için İstanbul'a geldim. Aslında amacım babam değil abimle tanışmaktı ben onu hiç görmedim. Belki benim daha önce varlığımdan bile habersizdi tabi baştan korktum ya babam gibi beni sevmez istemezse diye fakat yine de geldim her şeye rağmen... Onu bir kez görmek son kez dahi olsa sarılmak istedim ama korktuğum gibi olmadı. Başta normal olarak şaşırdı haberi yokmuş. Sonra, babam olacak adama gitti. Giderken bana tek kelime etmemişti benim tam ümitlerim tükenmişken geri gelip bana sımsıkı sarıldı. Bana, kardeşim dedi hep bir küçük kardeşim olsun istedim onu korumak sahip çıkmak vs... Biz uzun süre sarıldık hasret giderdik meğer ki abimin de babamla ilgili sorunları varmış konuşmuyorlarmış. Her neyse şimdi bir abim var ve ondan başka hiç kimsem yok. Şimdi beraber yaşıyoruz Sevda, ben ve abim bir de yeğenlerim var üçüzler yanı yeni üye bir anda altı kişilik kocaman bir aile olduk..." diyerek uzunca anlattı

"Peki, sonra diğerleri... "diye sordum. Sedef benimle Afra'nın arasındaki bağı bilmediği için bende ilk ağızdan bir şeyler öğrenmek istedim.

"Fatih ve Afra bir kaza sonucu tanışmışlar şimdi onun ikizleri var. Onur ve Defne tabi defne içimizden en küçüğü Fatih'in kardeşi onların da bir tane çocukları olacak erkek cinsiyeti ve adını Mert koyacaklar bunun sebebi ise iddiaya girmişler..."

"Sizin ki aile değil klasik Türk dizisi gibi kendimi setin içine düşmüş gibi düşünüyorum daha ne kadar şaşırabilirim ki acaba bugün..."

"SEDEF!..." Diyerek dışarıdan Mert'in bağırma sesi geldi. Sedef ise bunu duymasıyla kendini dışarı atması bir oldu. Dışarı çıkarken de benim üstümden geçmişti.

"Abim!..." dediğinde buyur buradan yak dedim. Kız abisine ulaşmak için üstümden geçip resmen beni ezmişti. Bende ne olur olmaz diyerek arkasından kendimi dışarı atmıştım ki tek el silah sesiyle olduğum yere çivilendim.

Sonrası ise kan ve acı!

#Kimvuruldudersiniz

...