Marrying my heartbreaker

Chapter 17

[Carl Jasper's point of view]

Tumakbo agad ako sa kwarto niya. Nakita ko siya naka upo at ang parehas na kamay ay nasa tenga.

"AAAAAAAAAAAAAH!" Napatakbo ako palapit sakanya at hinawakan ko parehas niyang kamay.

"Nikita! Bakit?!" Tumingin siya sakin pero nakangiwi siya. Kitang kita ko na umiiyak siya. "Nikita!"

"STOP! STOP SHOUTING! MAKE IT STOP! AAAAAAAAAH!" Sigaw uli niya. Nagpanic nako kaya mejo napanganga ako. Sht. What's happening?! Napatayo ako at napalakad pero bumalik din ako sakanya agad.

"Shit!" I shouldn't panic! Umupo uli ako sa kama niya at hinimas likod niya. "Nikita, what's happening?"

"IT'S TOO LOUD!" She cried. "MAKE IT STOP! ANG SAKIT SA TENGA! NATATAKOT AKO!" She sobbed even more. Halatang takot na takot siya. Hindi ko alam gagawin ko! Tumayo ako at tumakbo pababa. Buntik pako mahulog sa hagdan sa sobrang panic. Kumuha agad ako ng tubig.

"AAAAAAAAAAAAAAAAAH!"

"Ay tangina!" Nagulat ako ng mabitawan ko yung baso. "Shit naman!" Sinubukan ko kasi pulutin pero nasugatan lang ako. Bukas na nga lang! Mas importante si Nikita!

Tumakbo na uli ako paakyat. Nakita ko si Nikita na naka upo sa lapag at nakatakip parin ang mga kamay sa tenga. "AYOKO NA!" Lumilinga linga siya sa paligid na para bang may nananakot sakanya.

Tumakbo ako patabi sakanya at inabot sakanya ang tubig. "Nikita, here, drink this."

Umiiyak parin siya pero pinilit ko siyang uminom ng tubig. "J-Jasper, natatakot ako. Please make it stop!"

"Shh, shh." Niyakap ko siya at hinimas himas ang likod niya. "Wag ka mag-alala, hindi kita iiwan. Nandito lang ako, Nikki. Shhh."

Mejo kumalma siya pero nararamdaman ko parin panginginig niya.

**

[Nikita's point of view]

Gusto ko bumangon pero hindi ko magawa. My body somewhat feels so heavy. Na para bang may nakadagan sakin. Tinry ko istretch legs ko. Okay naman ah? Tinry ko uli bumangon pero ang bigat talaga.

"Ughh." Nagulat ako ng biglang gumaan.

"Okay ka na ba?!" Nanlaki mata ko. What the... Yung mabigat kanina.... Legs at braso niya yun?!

"Jasper?!" Napabangon ako at tiningnan ko siya mabuti. Tiningnan ko naman sunod yung paligid ko. "Anong ginagawa mo dito?!"

He blinked a couple of times. "Ano.."

"Ano?!" Sigaw ko at tinaas kumot ko. Woooh! Nakadamit naman ako. Akala ko... Ugh. "Bakit ka nandito sa kwarto ko?!"

"C-Calm down, Nikita!" He said raising both his hands as if surrendering. Tinitigan ko lang siya, waiting for him to explain. "Nandito ako kasi... Ikaw... Ano.. Kagabi.."

Kinabahan ako bigla. Anong kagabi? "WHAT JASPER?!"

"INATAKE KA NG SOMETHING!" Panic niya sabi. Napakurap ako. Nagtataka sa sinabi niya.... Hangga't sa..

"HAHAHAHAHA!" Hindi ko napigilan at napatawa ako. Tiningnan ko siya kasi nanlalaki parin mata niya. "Ng something?! Really, Jasper? That's so gay!" Sabi ko at kinalma sarili ko.

Dun ko naalala nangyari kagabi. Napasapo ako sa noo ko. "O-Okay ka lang?!" Panic niya uli na tanong.

Tumango ako at ngumiti. "Inatake nanaman ako nuh?"

Tumango siya. "Ano ba yun?"

"I don't know, really." Sabi ko at tumingin sakanya. "Bigla nalang ako inaatake ng ganun pero last time nangyari yun, 11 lang ako. Nangyari nanaman."