Dalawang araw ng hindi dumadalaw si Felix sa pad ko. Hindi na din niya ako tinatawagan o minemessage through email.
Namimiss ko siya, he's my friend after all. Siya lang ang kasakasama ko mula noon, and now I ruined our friendship because of my own stupidity.
Nakatitig ako ngayon sa laptop ko at pinag iisipan ko pa kung sisiputin ko ba si Enrie o hindi.
enriegan@gmail.com
to nolantoni@gmail.com
October 7
Hi, Toni! Let's meet on Monday, at the old bridge, 6PM. I have something to discuss with you. See you!
Old bridge...
We shared a lot of memories with that old bridge, at doon din kami nagtapos.
Abandonado at luma na iyon kaya madalas kaming nandoon. Since I am a reporter, nagtatago din kami sa mga kapwa ko reporter noon. Iwas issue at privacy na rin.
I took a deep breath at tinapos na ang isiping iyon, I headed to my closet to look for a neat clothes to wear. Hindi ako mapakali sa aking isusuot, maybe because I am meeting Enrie privately.
Ayoko namang sabihin niya sa sarili niya na I look aged after he left me. I must look good kahit papaano.
"What a nostalgic view." sabi ko sa aking sarili while looking the old abandoned bridge inside my car.
I climbed out of my car and started reminiscing the past.
Wait...
Old bridge... October 9, fuck! Supposed to be, today is our anniversary.
Enrie, you are planning something. I can sense it.
Suddenly, the old, dark and abandoned bridge became bright.
"Oh, no." bulong ko.
I know this scene, ganitong ganito ang ginawa ni Enrie nang mapa-oo niya ako bilang kasintahan niya.
A sudden lightings, bouquet of tulips, and...
"Kung akin ang langit
Laging may bahaghari
Tumingala ka lang
Tiyak kang ngingiti."
And yes, he is singing.
Ganito nga ang ginawa niya noon, at ngayo'y ginagawa nanaman niya. Same place, same pakulo and same song.
Wala ba siyang alam na ibang pakulo? This is really boring nowadays.
"Kung akin ang mga titik, isusulat ko ito
Kung akin ang musika, ito ang himig ko."
"Na, Na-na-na Na-na-na-na-na-na
Na-na-na-na, Na-na-na-na-na-na
Na-na-na-na, Na-na-na, Na-na-na-na-na-na
Na-na-na-na-na-na-na."
While looking at him, hindi ko maiwasang isipin ang mga masasayang araw namin noon. Why did we end up like this?
No, Toni. No, okay? You have plans. Hindi na ikaw ang dating Toni na alam niya.
Hindi na ikaw ang dating Toni na sobra sobra ang pagmamahal sa kaniya. Bagong Toni na ang kaharap niya, the tough one, not the easy girl.
"This doesn't make any sense."
Pagkasabi ko ng mga katagang iyon ay saka ko na siya tinalikuran, huminto din siya sa pagkanta. Dahan-dahan ako sa pagbaba ng lumang tulay, at rinig ko ang mga yapak niya na papalapit sa akin.
"Toni."
Hindi ko siya tinapunan ng tingin at patuloy parin ako sa paglalakad.
"Toni, wait!"
He grabbed my hand.
"Let me go." utos ko.
"I just want to make you happy..--"
"Well, hindi nakakatuwa." putol ko.
"Naisip ko lang na baka kapag sinuyo kita ulit dito, maibalik ang nararamdaman mo sa akin, na baka lumambot ulit ang puso mo."
"Lalo mo lang pinapatigas ang puso ko, Enrie. Tumigil ka na! What has been done is already done, hindi mo na maibabalik. Sa ginagawa mo, mas naaalala ko ang mga pahirap na ginawa mo sa akin noon."
Before my tears come down, I turned my back again and started to walk towards my car.
"Toni, makinig ka muna kasi. You don't understand..--"
"I understand, Enrie! Naiintindihan ko kaya ako ganito. Ano, dahil diyan sa bulok mong pakulo sapalagay mo mabubura lahat ng sakit dito." I said while pointing my chest.
"No, Enrie. Lalo mo lang pinapalala. Lahat ng sakit, ibinabalik mo lang. Huwag mo ng balakin ang bumalik sa buhay ko kasi..--"
He pressed his lips on my lips.
"What the hell are you doing!" sigaw ko sa kaniya then I pushed him away.
"I'm reprimanding you using my kiss! Kasi dun ka din magaling hindi ba? Hindi mo pinapatapos ang sinasabi ko kaya there is no other reason para tapusin pa iyang sinasabi mo."
"Huwag mo na din gawing panakip butas ang pinsan ko. He was drunk the night I emailed you. He confessed na hindi naman talaga kayo and you're just using him to push me away."
Bago ko pa siya matakasan ay tahasan niya akong niyakap at ginawaran muli ng halik.
That was so sudden again that I can't even react immediately.
He hugged me oh so tight to deepen the kiss, and I...
And I gave in.
BINABASA MO ANG
Raegan's Divulgence
RomanceAntonia Nolan is a successful news reporter, but she lost her job because of a man. The man of her dreams and the only man for him. What will happen to her after the devastating and painful life she had?
