Raegan's Divulgence

Chapter 8

"Hanggang kailan ka ba magkukunwari na hindi mo na ako mahal? Stop using my cousin, Toni. Bakit ba ayaw mong sundin iyang puso mo?"

"Bakit ka ba bumabalik?" tanong ko.

"Because I love you!"

Talaga ba?

"Kapag ang lalaki bumalik, ibig sabihin wala siyang na-utong iba. Enrie, hindi na ako magpapa uto sa'yo."

"That's not true! Hayan mo muna kasi akong mag explain 'di ba?"

Nakatingin lamang ako sa kaniya, same expression. Ayokong magsalita baka may masabi ako na ikapahamak ko, baka madulas ako, baka may mga salita ako na mailabas at humaba pa itong pag uusap namin.

"I love you, I always do, Toni! Just listen to me first."

I'm not responding, ayokong marinig ang explanation niya but half of me is saying to let him talk.

"It's not just me, Toni. Hindi ko intensyon na saktan at iwanan ka. I love you and you know that, I know that you feel that. I was threatened by your family, kaya kita iniwan."

This time, handa na akong magsalita.
"Huwag mong siraan ang pamilya ko. Why would they do that to you? Gustong gusto ka nila para sa akin, Enrie! Stop saying nonsense para lang mapagtakpan iyang katarantaduhan mo! Ano? Pati 'yung sex scandal natin isisisi mo sa kanila?!"

"N-no, listen to me first...--"

"Anong ginagawa mo rito? Bro, sinabi ko na sa'yo na layuan mo na si Toni. Are you narrow minded?"

Felix came in.

"You don't know anything, Felix. Bugger off."

Lumapit siya sa akin, then he placed me behind his back.
"Fuck off, Enrie. She's mine."

Binitawan ni Enrie ang hawak niyang bulaklak at lumabas ng condo ko.
And now, I am frustrated. Naiisip ko kung bakit nasabi ni Enrie na my family threatened him? Could it be... No.

Hindi 'yun magagawa ng mommy, daddy at ate lalo na kung alam nilang I'm happy being with him at kung wala silang nalalaman na masama.
It makes me want to ask my parents about Enrie. Maybe, may hindi ako nalalaman.

"What did he tell?"

Umiling ako. Ayokong mag open kay Felix, he's my friend but... I don't want him to see my marupok side.

"Just so you know, I'm always here for you, my ears are always ready to listen."

"Wala 'yun. You know already kung anong pinunta niya rito." sabi ko at umupo sa aking sofa. Sumunod naman ito.

"Buti na lamang at tinawagan ako ni Don at sinabing narito si Enrie that's why I rush myself here."

"Thanks for being here, anyways." then I flashed a smile.

"That's not a big thing, tart." sabi niya at sinundan nito ng isang kindat.

Kahit na naging kalmado ako ngayong kasama ko si Felix, hindi ko parin maiwasang isipin ang sinabi kanina ni Enrie.

I have a strong feeling na may nalaman ang parents ko before the sex tape. I need to talk to my mom and dad as well. Alam kong ayaw parin akong kausapin ng daddy, pero magpupumilit akong pumasok sa office niya kahit na harangan pa ako ng mga body guards niya.

Kaya kahit na walang basbas ni mommy, sumugod ako sa opisina ni daddy.

"Excuse me, Mr. Nolan is not inside his office, he's having a breakfast meeting with his clients outside." nakangiting saad ng sekretarya niya. She even held my arms.

Kaya nang humarap ako sa kaniya ay napabitaw ito.

"Ikaw pala, Ms. Toni. Sana'y tinawagan mo ako kaagad nang nai-set kita ng appointment sa daddy mo."

Yah right, sa sobrang arte ng daddy ko kahit na anak niya kami or even si mommy e kailangan muna naming dumaan sa setting of appointment niya.

"It's fine, hindi naman ako magtatagal. I just want to ask him to eat outside. Pero may meeting pala siya, so never mind."

"And who told you that I'll say yes if you'll ask me for a date?" it's my dad.

The great Antonio Nolan.

"Aren't you informed by your mom that I still don't want to see your face here in my office?"

He's such a cold hearted man. Nakakainis! He used to say yes to me, always! He used to spoil me, to baby me, to hug me whenever he see me.
But because of my mess, my daddy became the worst father to me.

"I-I just want to ask you something. Don't worry, I'm not asking for money and I will never do that."

"I'm sorry but I still have a meeting to attend. Excuse me." Daddy is ignoring me. Kung pwede lang ibalik ang nakaraan.

Bakit ba ako nagsasayang ng oras na alamin kung totoo ang sinabi ni Enrie? Ano nga palang pakealam ko? Wala na. Hay!

Wala akong ibang nagawa kundi ang bumalik sa condo ko. Walang gana akong pumasok sa lungga ko, wala na akong pakealam sa paligid ko. Kaya kahit na wala akong gana ngayon, wala akong ibang choice kundi ang umupo sa harapan ng computer at magtype.

Feeling ko nga e hindi ako writer, kung hindi isa akong ranter na mukhang walang magawa sa buhay.
I love my work, anyway.

"I came in 'coz your door's open."

Napatayo ako sa gulat at kaagad na tinakpan ang monitor gamit ng katawan ko.

"Felix." hindi ko alam kung anong susunod kong sasabihin, o kung ano ang susunod kong galaw. Kinakabahan ako baka makita niya ang ginagawa ko.