Raegan's Divulgence

Chapter 12

"Sige na, sige na. Ano bang lulutuin mo?"

Ito ang unang beses na gagamitin ko ang kusina ko for almost two years na pamamalagi ko rito. Lagi kasing instant ang kinakain ko, minsan dinadalhan ako ni Felix ng pagkain, o di kaya naman ay nagpapadeliver na lamang ako.

"Naisip ko lang na itry 'yung curry udon na nakita ko sa T.V since mahilig ka sa noodles." sagot niya at inihanda na ang mga gagamitin.

Sineryoso ko ang pagluluto dahil sa totoo niyan e hindi ako marunong. Sinusunod ko lang ang inuutos at sinasabi ni Felix.
Nang matapos na ito'y sabay na kaming kumain at nagkwentuhan rin.

"Saan ka nga pala galing?" tanong niya.

Nag dalawang isip ako kung sasabihin ko ba sa kaniya o hindi na lang. But since siya rin ang may kasalanan bakit ako ginugulo ni Enrie ngayon, sasabihin ko na.

"Nakipag kita si Enrie." sagot ko.

As usual, niratrat niya ako ng tanong.
"Anong sabi niya? Bakit? Saan?"

"Alam mo na kung anong sadya niya. Nakipagkita siya sa lumang tulay, akala ko importante ang sasabihin niya." sabi ko at napa buntong hininga.

"As usual, nakikipag balikan. At huwag mo ng itanong kung pumayag ako, dahil hindi." dagdag ko at muling sumubo ng pagkain.

Siya naman itong napabuga ng hininga. I don't know if that was a sigh of relief or what.

"You know what, I hate you for being such a careless person. You shouldn't have said to Enrie na wala talagang tayo, tingnan mo he's being aggressive..--"

Natigilan ako sa sasabihin ko dahil muntik ko ng masabi na hinalikan niya ako at lumaban ako sa halik niya.

"Aggressive?" he sounds mad.
"Bakit? Anong ginawa niya sa'yo, did he...--"

"No, Felix. Never mind, wala rin namang patutunguhan ang usapan natin tungkol sa kaniya."

After kong magsalita, isang mahabang katahimikan ang bumalot sa amin bago pa siya mag salita ulit.

"Eager siyang makipag balikan sa'yo, what's stopping you? I'm sorry, I'm just curious." sabi nito at iniligpit ang aming pinag kainan.

"Marami, maraming marami, Felix." sabi ko at tumayo na sa aking inuupuan para tulungan siya.

"Ano 'yung mga maraming 'yun?" usisa niya.

"Hatred, pain, anger, s-sadness..." sagot ko at nahinto sa pagtulong sa kaniya.

"Do not let those things overcome you."

Pinagtuonan ko siya ng tingin.
"You don't know how much it hurts."

"Antonia, the word second chance is invented."

I rolled my eyes and stick up on our work.
"Akala ko ba, you like me? Why all of a sudden parang tinutulungan mo si Enrie sa akin. Don't tell me you had a deal with him?"

Mabilis naman itong sumagot. "Oh, no, tart. I am just saying what I can see in your eyes. And yup, I like you even more now na may ka-agaw na ako. Thrilling. My competitive skills are waking up."

"Shut up, Felix. Walang competition, para kang sira." sabi ko na medyo natatawa.

"What? I'm serious. I will not let you to be an old maid, tart. I'm still here." sabi nito at hinawakan pa ako sa bewang.

"Your hands, Felix. I'm warning you."

Ikinagulat ko naman ang pagyakap nito sa akin from my back. We are in front of the sink and I was frozen, I'm nervous.

It's not because I am thinking that Felix will do something... hindi ganun, I'm just nervous.

"Kung ako sa'yo, huwag mo na akong pakawalan."

Napatikhim ako at hindi parin nagalaw. Nagyelo ang buo kong katawan pati na rin utak ko.

"Hello, lovebirds? Kanina pa ako tawag ng tawag, walang sumasagot 'yun pala nagchuchukchakan na sa kusina."

It's Don.

The moment I heard his gayish voice, kinalas ko ang mga braso ni Felix na nakapalupot sa aking katawan.

I rolled my eyes to Don dahil ang mga ngiti niya e may kahulugan.

"Anong chukchakan pinagsasabi mo diyan, Felix is just fooling around. What are you doing here?"

"May pag uusapan kasi tayo that's why I'm here."

"Is it ok if I am here?" sabat naman ni Felix.

"Unfortunately darling, no. It's a bit confidential kase." nakangusong sagot ni Don.

"Quit acting like that, Don. You look gross." sabi ko at muli siyang inirapan.

"Ok, mauna na ako. I'll be visiting you often, tart. Love you." paalam ni Felix at lumabas na sa aking pad.

Pagkatapos kong maghugas ng plato, hinila ako ni mama Don sa aking kwarto. Mukhang confidential nga ang pag uusapan namin.

"I'll be visiting you often, tart. Love you." pang gagaya ni Don sa sinabi ni Felix.

"Tell me the truth, Antonia Nolan. Si felix ba e gumagarahe na diyan sa puday mo?!"

I hate Don whenever he uses those kind of words.

"Manners on your words, Don. Of course not. Anong tingin mo sa akin?" I said while rolling my eyes.

"Eh ano 'yon ha? Alam na alam kita, Toni. Gwapo si Felix, yummy at mukhang malaki. Hindi maaaring hindi ka pa niya tinusok doon sa saging niya ano just like what Enrie did! May payakap yakap pa nga kayo kanina."

"You know what, based on your words that you've used is you are definitely referring to yourself. Ilang beses ko ba sasabihin sa'yo na hindi ko papatulan ni isa sa mga Raegan dahil sa plano natin? If you know me like that, maybe noon 'yun, hindi na ngayon." sabi ko at umupo sa aking swivel chair at humarap sa aking PC.

"Fine, I am trusting you, girl."

"Ikaw lang naman itong ang walang tiwala sa akin." sagot ko sa kaniya.
"You kept on saying na you trust me kahit hindi naman."

"Dramarama, girl? Baka kasi kainin mo iyang mga sinasabi mo kapag na attach ka kay Felix."

"See? You really don't trust me...--"

"Fine, fine! Hindi na ako magsasalita kung anong meron talaga kayo."

I started typing something then Don speak up again.

"Anyways, I am here because I want to know what's the news about Enrie. I mean, is he still hitting on you?"

Umikot ako gamit ng aking upuan at nagpa de quatro.

"And now Enrie." sabi ko at tinaasan siya ng kilay.
"Wala na nga.. --"

"Is he? Yes or no lang naman ang sagot."