Chapter 33

528 11 0
                                        

"...tungkol kasi sa Pseudonym...-- aaaggh!"

I stopped for awhile because of the thunder growl. Pinakiramdaman ko muna ang paligid at hindi ako nagkamali ng akala. Umulan nga.

Hinatak ako ni Felix papasok ng kubo. It's already dark at tanging lampara lamang ang nagbibigay liwanag sa kabuuan ng kubo.

Naramdaman ko bigla ang lamig dahil nabasa kami.

"Dry yourself, baka matuyuan ka at magkasakit." sabi niya at inbutan ako ng towel.

Tinabihan ko ang lampara upang maibsan ang lamig na aking nadarama. Habang pinupunasan ko ang aking ulo, tumabi din si Felix.

"Are you having fun?" tanong niya at isinabit sa kaniyang leeg ang towel na ginamit niya.

"Yes." sagot ko at ipinalupot ang towel sa buhok ko.

Mahabang katahimikan ng bumalot sa amin. Naramdaman ko ang unti-unting paglapit niya sa akin. Hindi tuloy ako makalingon sa kaniya. An awkward atmosphere is roaming inside our place.

"Toni, tart..."

Dahan-dahan kong ipinihit ang aking ulo. And here he is, I found him staring at my lips.
He cupped my face and then our lips touched. Ilang segundo lang nagtagal ang aming halikan when I decided to stop him.

"It's about the Pseudonym." sabi ko at huminga ng malalim.
Tumitig ako kay Felix. "I know you'll be disappointed and you'll curse me to death."

Dumistansya ako ng kaunti sa kaniya upang makapag usap kami ng maayos.

"Felix, writer ako ng Pseudonym and the founder is Don. I'm sorry but I am the one who ruined your clan, and I am the reason why your brother died." I confessed.

Nakatitig lamang siya sa akin kaya ako na ang umiwas ng tingin.

"I don't care."

Mabilis na bumalik sa kaniya ang aking mga mata. Naririnig ba niya ang sarili niya?

"Wala na akong pakealam, Toni. Maging ako ay nabiktima mo na, dahil patay na patay na ako sa'yo. I want you in my life. I'm saying this to you for the nth time, Toni..." he paused.

Pinagdikit niya ang aming noo.
"I will love you and I still love you whatever your past is, and whatever a person are you. Because I love YOU, literal na kung sino ka."

I was fluttered by his words, ako na mismo ang humalik sa kaniya. Maybe Felix is really destined to me. Maybe, he is the reason of all this.

He pulled me closer to deepen the kiss. Pero naalarma ako nang biglang dumilim sa paligid, sigurado akong natamaan ang lampara at natumba iyon.
I pushed him slightly.

"Iyong lampara, baka masunog...--" pinatahimik niya ako gamit ng halik.

We lay down on the wooden floor, sharing each others breath. The kiss wasn't a rough and lustful one. It is the gentle, passionate and sincere kiss I've never had.

"Felix..." I said the moment na hawakan niya ang laylayan ng aking damit.

"Trust me." he said and he successfully undressed me.

And now, it's his turn. He removed his shirt at kahit na madilim, nang tumatama ang kislap ng kidlat sakaniya at naaninag ko ang mala Adonis niyang pangangatawan.

"Staring is rude." sabi nito ay ramdam ko na may ngisi sa kaniyang labi.

"So?"

"Why don't you feel it?" sabi niya then he grab my hand.

He's guiding my palm from his chest down to his castle. Napatikhim ako nang mahawakan ko iyon.

[Author's Note: I don't need narrow-minded people here. So, if you think you lack some "open mindedness" concept... feel free to skip this part.]

Raegan's DivulgenceTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon