When The Rain Falls (COMPLETED)

PART 1 OF 6

PART 1 OF 6

Kahit nagulat sa biglaang pangyayari ay pilit ko parin napakalma ang sarili.

"What?" tanong ko kaagad kay Calyx pagkatapos niyang paalisin sila Keila. Keila hesitated to leave but she doesn't have any choice because it's Calyx command.

Pa simple ring umalis si Heisha kahit hindi naman siya kasama, pero halatang sinadya niya 'yon para kaming dalawa lang talaga ni Calyx ang maiwan. Si Lestina naman ay hindi pa rin nakakabalik hanggang ngayon.

"I just want to apologize for Keila's weird actions. I'm apologizing in behalf of her," Calyx sincerely asked for apology even if I'm not asking him to.

"Keila should be the one apologizing to me because it's her fault and not yours," sagot ko na may halo paring inis kay Keila.

"Alam kong hindi siya hihingi ng tawad sayo kaya ako nalang ang gagawa," he answered.

Biglang nawala sa isip ko ang naging alitan namin ni Keila pagkatapos kong makita ang ayos ni Calyx. Right, I'm here not for Keila but for Calyx. I looked at Calyx face and I started to get embarrassed because of it.

"Actually, Calyx. I don't really need your apology for Keila, but I'm here to apologize to you personally. I'm sorry if I'm the reason why your eyes turn out to be like that. Hindi ko talaga sinasadya ang nangyari kagabi, promise!" pag-iiba ko sa usapan at sincere na nag apologize sa kanya. Walang halong biro, puro katotohanan lang.

"Hey, I told you it's fine. Don't mind it, I'm not still blind." he said and laughed a bit. Eh? Tumawa ba siya? Sabagay, hindi ko pa naman din siya nakitang tumawa.

Pero dahil malikot ang mga kamay ko ay naisipan kong hawakan ang eye patch niya upang tignan ang kanyang mata. Dahan-dahan akong lumapit at wala naman siyang imik habang nakatayo sa kanyang kinatatayuan at tinititigan ang bawat galaw na aking ginagawa.

Nang makalapit ay binuksan ko kaagad ang kanyang eye patch at nakitang hindi na gaanong namamaga ang mata niya. Ano bang ginamot niya dito? Yelo?

But when I was about to close it, our eyes suddenly met. Magkalapit ang mukha namin at isang galaw nalang ay magkakahalikan na kami. Nagkatitigan kami saglit pero agad ko din itong binawi dahil biglang nailang.

Shit, bakit ganun? Ba't ako nakaramdam ng kakaiba?

"OMG, sorry!" agad kong sinabi habang hindi mapakaling umatras. Shit, ano bang nangyayari sakin?

Calyx didn't answer but he's also shocked because of how weird my movements are. Oh no, this is so embarrassing!

"Actually, ka- kailangan ko na palang umalis. Pasensya na sa abala, bye!" dahil sa hiya ay hindi na ako tumingin sa kanya at umaktong nagmamadali paalis sa kanya.

Hindi naman ako nagmamadali pero nakakahiya ang ginawa ko at hindi ako mapakali sa nararamdaman. It was such a foreign feeling after I became so close to him.

Sa lahat ng lalaking aking nakilala ay sa kanya ko pa lang naramdaman ang pagbilis ng tibok ng aking puso kasabay ng damdaming lumalapit sa tukso.