When The Rain Falls (COMPLETED)

PART 1 OF 7

PART 1 OF 7

"Oy, bespren mo" ring kong sabi ni Lestina pagkatapos niya akong sikuhin.

Agad naman akong napalingon sa direksyon kung saan nakatingin si Lestina at ilang beses pang pinroseso kung tama ba ang nakikita ko.

Sa hindi gaanong kalayo ay nandoon si Keila na nakahawak sa kamay ni Calyx habang naglalakad. Pansin kong may sinasabi si Keila sa kanya ngunit para namang hindi nakikinig si Calyx at diretso lang ang atensyon sa daan. He is still wearing his eye patch but I know that his left eye is already fine.

What happened last night in 7/11 is not already a big deal for me. He volunteered to drop me in our house and I don't have any choice but to agree with him. Hindi rin naman kami nag imikan sa loob ng kanyang sasakyan dahil wala ako sa mood para makipag-usap kagabi.

Binalik ko ang atensyon kila Keila ngunit sa huli ay napairap nalang at diretsong naglakad. Hawak ko ang aking mga libro upang ito'y dalhin sa locker. Panay siko pa rin si Lestina saakin ngunit palagi akong lumalayo at hindi siya pinapansin. Si Heisha naman ay tahimik lang saaking tabi at mukhang wala sa mood para makipagbiruan.

Kinalma ko ang sarili at humugot ng malakas na hangin habang diretsong naglalakad. I tried myself to avoid Calyx and Keila especially that we ae walking in the opposite direction. I stayed unbothered and pretended that I didn't saw them.

But when I was about to passed by in between them, my shoulder accidentally hit Calyx that made the books I was holding to fell on the floor. I am shocked because of what happened that's why I panicked and trembled a bit.

Hindi ko alam kung kay Calyx ba ako maiinis dahil hindi na naman siya tumitingin sa dinadaanan niya, o magagalit ako sa sarili dahil sa hindi mapakaling damdamin. Hindi naman ako nagdalawang-isip na pulutin ang libro na nahulog sa sahig ngunit naunahin pa rin ako ni Calyx na pulutin at ibigay ito sakin.

I noticed Keila raising her brows at me but I just ignored her. My two friends laughed so I sighed. Ba't ba ang taray ng babaeng 'to? Kung siya kaya ang pumulot ng mga libro ko.

Bigla kaming nagkatinginan ni Calyx at siya'y ngumiti. Nagwala kaagad ang puso ko kaya hindi ko na siya muling tinignan at binawi ang mga librong hawak niya. Gusto ko pa sanag magpasalamat ngunit hindi ko na nagawa dahil sa biglaang paghila ni Keila kay Calyx paalis sa kanilang pwesto.

Gosh, kainis! Nakakaloka ang nangyari. Bakit ba ako kinakabahan? Why is it so very awkward? I pretended that I haven't seen Calyx but everything is making me a reason to remember him.

Can we just not see each other again? But it's impossible because we're on the same school! Jeez, I'm freaking done here.

* * *

Oh, shit! Bakit ko ba naiisip 'yon? Ano bang nangyayari sa utak ko ngayon?

Halos hindi ako mapakaling nagpa gulong-gulong sa kama dahil pabalik-balik ang mukha ni Calyx saaking utak. Kanina ko pa sinubukang matulog ngunit hindi ko magawa dahil sa lintik niyang pigura. Tangina, sa dami ng pwedeng isipin bakit siya pa?

Bigla ko nalang natatandaan ang kanyang mga titig at ang kanyang malalim na boses ay tila aking naririnig. Shit, baliw na ba ako? Grrr, I hate this! I hate him!

Wala akong ibang nagawa kundi umalis sa kama at mag-isip ng maaaring gawin upang makatulog. Tumayo nalang ako at lumabas ng kwarto para pumunta sa kusina. Dinala ko ang aking cellphone paglabas at dahan-dahang naglakad upang hindi makalikha ng ingay.

I decided to drink milk just to make me feel sleepy. I want to forget all his features especially his face inside my head. I don't know what's happening about me and he's just making it worst. What the hell is I am feeling about him right now? In love ba ako? Hell, no! It's impossible.

Walang paligoy-ligoy na binuksan ko ang refrigerator pagdating sa kusina at laking pasasalamat ko dahil may naiwan pang fresh milk. Kinuha ko na ang nag-iisang piraso at sinalin ito sa baso.

Nakatayo at medyo nakatulala akong nagsalin ng gatas ngunit bigla akong naalarma dahil sa tunog ng aking cellphone. My phone created a sound after a message from messenger was being delivered by me. My internet was still on that's why I still can receive messages.

My forehead creased and I was confused. It's already close to midnight and I am confused to think who is probably the person messaging me. My friends are both asleep and I don't have any fans to message me in the middle of the night.

Kibit balikat kong binuksan ang cellphone at tinignan kung kanino galing ang mensahe. Ngunit saaking pagbukas ay bigla akong nagulat sa pangalang tumambad. Muntik na akong sumigaw pero hindi ko nagawa dahil baka magising ang ibang mga tao dito sa bahay.

What the freaking hell.

I want to forget him but he's just really making this situation worst! Pinaglalaruan ba talaga ako ng panahon?