A Moon Shines In The World Over Yonder (Book - 2) (Completed)

Chapter : 7

၂၀၀၃ ခုနှစ် မိုးရာသီ။

"အဟွတ်.. ဟွတ်"

​အေးစက်စိုထိုင်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသော အခန်းကျယ်ကြီးထဲ ချောင်းဆိုသံက လေးဖက်သော နံရံထူကြီးများဖြင့် ရိုက်ခတ်ကာ ပဲ့တင်သံထပ်နေသည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ မိုးများက သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်မှာ တစ်လောကလုံးက လိုင်းမမိသော တီဗီလိုင်းတစ်ခုထဲ ရောက်သွားသလိုပင် မိုးရွာသံများဖြင့်သာ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

အဲလက်စ် စောင်ကို လည်ပင်းအပေါ်ပိုင်းအထိ ခြုံထားကာ တစ်ယောက်တည်း ပါးစပ်မှ ရောက်တက်ရာရာကို ရေရွတ်နေမိသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပူကျပ်နေ၍ နဖူးစပ်မှ ချွေးစေးများကလည်း ရေတွင်းတစ်တွင်း​၏အောက်ခြေမှ မြေအောက်ရေတွေ အပေါ်သို့စိမ့်ထွက်နေသလို သူ့နဖူးပြင်ပေါ် ဒလဟာ စီးကျနေပါသည်။

​"အမေ"

သူမရည်ရွယ်သော်ငြား သူ့ဘေးတွင် တစ်စုံတစ်ဦးရှိနေပေးဖို့ မျှော်လင့်မိစွာ သူသိသော တစ်ဦးတည်းသောသူကို တမ်းတရေရွတ်လိုက်မိသည်။

အမေ ထွက်သွားခဲ့တာ တစ်လနီးပါး ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤအချိန်အတောအတွင်း အဲလက်စ်တစ်ယောက်တည်း အိမ်ကြီးထဲရှိ မိသားစုဝင်တွေ​၏ အထင်သေးသော အကြည့်အောက် ခံပြင်းစိတ်ကို ချိုးနှိမ်လျက် သည်းခံ နေခဲ့ရပါသည်။ အစေခံတွေကတော့ သူ့အဖေဖြစ်သူ​၏ အမိန့်ကြောင့် သူ့အား သခင်လေးအဲလက်စ်ဟု ခေါ်ကာ ဂရုတစိုက်ပုံစံ ရှိကြပေမဲ့ သူ့နောက်ကွယ်တွင်တော့ သူ့အမေအကြောင်း အတင်းအုပ်နေသည်ကို နားနှင့် ဆတ်ဆတ်ကြားခဲ့ရသည်။

တစ်ချိန်လုံး အမေနှင့်သား နှစ်ယောက်တစ်ကမ္ဘာ တည်ခဲ့သော အဲလက်စ်အဖို့ အခုတော့ သူ့ဘက်တွင်ရပ်တည်ပေးမည့်လူ တစ်ဦးမှ မရှိစွာ အထီးကျန်ဆန်လိက်ပင် အသက်ရှင်နေထိုင်နေရလေသည်။ နဂိုကတည်းက ရင်ထဲက ခံစားချက်တွေကို အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ရန် ခက်ခဲနေသော အဲလက်စ်အဖို့ သူ ဒီတစ်ချိန်လုံး ခံစားနေခဲ့ရသော ဆို့နင့်နေမှုကို မည်သို့ ဖော်ပြရမည်ဆိုတာကို မသိ။ သူ စာအုပ်ထဲ လိုက်ရှာတော့ တချို့က သိမ်ငယ်စိတ်ဟု ဆိုကြသည်။ တချို့က ဝမ်းနည်းစိတ်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် မည်သို့သော ခံစားချက်ဖြစ်ဖြစ် သူ့မျက်ဝန်းဆီ လှိုက်တက်လာသော မျက်ရည်စတချို့​၏ စိုစွတ်မှုကိုတော့ သူခံစားခဲ့ဖူးလေပြီ။