Genç bir kız hayalleri umutları olan annesi ve babasıyla yaşayan genç kız yolu bir şekilde asker olan ağabeysinin yanına düşer. Nereden bile bilir ki hayatının en zorlu en meşe katlı yollarından geçeceğini. Hayatının aşkını bulup türlü zorluklar çek...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Ruhumda artık bedenim kadar yorulmuştu beni yoran, ruhumu yoran hayat değildi yaşadıklarımdı dayımın ağabeyimin yaşattıklarıydı.
Yıllar önce hep her konuda ağabeyim yanımda olmuştu gerçi buraya gelmeden önce de öyleydi fakat Efeyle olan ilişkim den sonra abim tamamıyla değişti oysa ki ben bana destek çıkar diye düşünüyordum belki bu olanları yengem duysa abimle boşanma eşeğine bile gelirdi fakat abim yengem olmadan yada başka biri olmadan bana destek olmasını beklerdim.
Babamla annemin evliliği de kolay olmamıştı dedem babama ne yaptıysa amcam da aynısını Efe'ye yapıyordu. Amcam ve Efe'nin konuşmasının hepsini duymuştum fakat Efe'nin bu kadar çabuk benden bizden vazgeçmesi beni hayal kırıklığına uğratmıştı. Açıkçası ben Efe'nin bizden bu kadar kolay vazgeçeceğini tahmin bile edemezdim ben Efe için ailemi karşıma almaya razıyken onun bizden bu kadar kolay vazgeçmesi beni daha da yıprattı.
Derin nefes alıp başımı gökyüzüne kaldırdım tahminen Efe birazdan aramızda ki her şeyi bitirecekti ve bende ona engel olmayacaktım. Benim için bizim için savaşmıyorsa bende savaşmazdım zaten bu iki ay içinde yeterince babamla amcamla savaşmıştım. Burnuma gelen kokuyla gözlerim dolarken gözlerimi yavaşça kapattım.
"Otur." Dedim sesimi normal tutmaya özen göstererek. Yanımda bir hareketlenme hissedince Efe'nin oturduğunu anladım.
"Nasıl anladın?" Dedi huzur bulduğum sesiyle. Gerçekten bitecek miydi biraz dan her şey, biz gerçekten iki yabancı gibi kalabilecek miydik? Kalamayacaktık.
"Senden önce." Dedim hala gözlerim kapalıyken Efe'nin yüzü bana dönük olduğunu hissediyordum ama hiçbir tepki vermeden devam ettim. "Kokun geliyor." Sert bir yutkunma sesi geldi kulaklarıma Efe de zorlanıyordu belliydi ve ben şuan Efe'nin yüzüne bakarsam ağlardım. Gözlerimi yavaşça açıp gökyüzünde ki yıldızları seyrettim. Yıldızlar o kadar güzeldi ki sanki dibim de gibi elimi uzatsam yakalayacakmışım gibi ama bir o kadar da uzak tıpkı Efe ve ben gibi dibim de ama imkansız. Düşünceler içinde yıldızlara bakarken bir yıldız kaymasıyla derin nefes alıp gözlerimi kapattım.
"Hayırlı bir son..."
"Neyin var Berrak?" Buruk tebessüm peydah oldu dudaklarımda soğuktan kurumuş olan dudaklarımı dilimle ıslatıp mırıldandım.
"Bilmem kendimi yorgun hissediyorum Efe sanki herkes gitmiş tüm dünya sırtını bana dönmüş gibi." Efe'nin derin bir nefes aldığını duydum ardından o güzel sesini.
"Berrak." Dedi kısık çıkan sesiyle. "Ben yapamıyorum." Gözlerim dolduğunu hissettiğim an gözlerimi kapatıp derin nefes aldım.
